Niagara – Henry Hathaway (1953) [Κριτική]


Η Ρόουζ και ο Τζορτζ Λούμις (Μέριλιν Μονρόε και Τζόζεφ Κότεν) είναι ένα ζευγάρι που κάνει τις διακοπές του σ’ ένα γραφικό μπανγκαλόου στους ρομαντικούς καταρράχτες του Νιαγάρα. Πιάνουν δωμάτιο σ’ ένα μικρό μοτέλ με θέα στα νερά. Η σχέση τους, όμως, πάει από το κακό στο χειρότερο. Εκεί συναντούν τους Κάτλερ που βρίσκονται σε ταξίδι του μέλιτος. Η ανυποψίαστη Πόλι Κάτλερ, ανακαλύπτει μια μέρα, ότι η Ρόουζ έχει εραστή. Εκείνο όμως που δεν γνωρίζει ακόμα είναι, το δολοφονικό σχέδιο που ετοιμάζει το παράνομο ζευγάρι εναντίον του ανυποψίαστου Τζορτζ…

H ταινία Niagara, είναι μια ιστορία για την καταστροφική δύναμη των ανεξέλεγκτων σαρκικών και δολοφονικών εμμονών και ενστίκτων μας. Ένα αγωνιώδες φιλμ νουάρ του σκηνοθέτη Χένρι Χάθαγουεϊ, με πρωταγωνιστή τον Τζόζεφ Κότεν, έναν κορυφαίο ηθοποιό, που έλεγε χαρακτηριστικά: «Ο Ουέλλς θεωρεί τον Πολίτη Κέιν ως την καλύτερή του ταινία, ο Χίτσκοκ το Shadow of a doubt ως την πιο αγαπημένη του και ο Ρίντ επέλεξε τον Τρίτο Άνθρωπο ως την κορυφαία του ταινία. Ήμουν εκεί σε όλες!». Είτε το θέλουμε είτε όχι όμως, η ταινία “Niagara”, έμεινε στην ιστορία λόγω της πρωταγωνίστριας της, την εκρηκτική Μέρλιν Μονρόε!

Η ταινία μας, είναι γυρισμένη το 1953. Βρισκόμαστε, στην χρυσή εποχή του κινηματογράφου, στο Χόλιγουντ. Η εποχή με τους μεγάλους σταρ και τα είδωλα, την εικόνα των οποίων, δημιούργησαν με ζήλο και προσωπικό τους πάντα όφελος, τα μεγάλα στούντιο και οι εταιρείες παραγωγής της εποχής. Κλασσικό παράδειγμα, κι εν τέλει θύμα του συστήματος, η πιο λαμπρή παρουσία, η ζωή της οποίας, επαναπροσδιόρισε την έννοια του σταρ. Ο λόγος βέβαια, για την αξέχαστη Μέριλιν Μονρόε.

Ο σκηνοθέτης Χένρι Χαθαγουέι, ουσιαστικά, αποτίνει έναν φόρο τιμής στον Χίτσκοκ και κατά περίπτωση, «δανείζεται» μερικά από τα στοιχεία του. Σασπένς, αγωνία, γρήγοροι ρυθμοί και ένα αξιόλογο μοντάζ από την Barbara McLean, που δένει τις εικόνες, ιδανικά τη μία με την άλλη, δίχως να κουράζει τον θεατή. Ο σκηνοθέτης του φιλμ, εμπλουτίζει τα πλάνα του με σκηνές φυσικής δύναμης του ομώνυμου καταρράκτη, αλλά είναι μια άλλη φυσική ομορφιά, για την οποία η ταινία έμεινε στην ιστορία… η μοναδική Marilyn Monroe.

Το «Νιαγάρα», παραγωγής της 20th Century Fox, είναι μια ταινία που έχει φανερά στηριχθεί πάνω στην παρουσία της Μέριλιν Μονρόε. Η ταινία «ανοίγει» με το ζεύγος Κάτλερ (Max Showalter & Jean Peters) που βρίσκεται στους καταρράκτες του Νιαγάρα για το μήνα του μέλιτος. Ο Ρέι Κάτλερ, γλυκός σύζυγος αλλά με συμπεριφορά νεόπλουτου, συναντά μαζί με τη γυναίκα του ένα άλλο ζευγάρι στο ξενοδοχείο, τον Τζόρτζ και την Ρόουζ Λούμις (Joseph Cotton & Marilyn Monroe), που κατά λάθος έχουν πάρει το δωμάτιό τους. Το ζευγάρι αυτό είναι κάπως αταίριαστο: η νέα και σέξι Ρόουζ και ο αρκετά μεγαλύτερός της Τζόρτζ. Η παρεξήγηση με τα δωμάτια τελικά λύνεται και επιπλέον φέρνει πιο κοντά τα δύο ζευγάρια. Αλλά, σε κάποια περιήγηση του ζεύγους Κάτλερ στην πόλη, η Πόλι βλέπει τυχαία την Ρόουζ να φιλιέται μ’ έναν άλλο άνδρα, ενώ λίγο αργότερα, η Πόλι μαθαίνει ότι υπάρχει σχέδιο δολοφονίας του Τζόρτζ.

Πριν από το «Νιαγάρα», η αλήθεια είναι, ότι στην Μονρόε δίδονταν μόνο κάποιοι μικροί ρόλοι χωρίς βάθος (“The Asphalt Jungle” του 1950, το “All About Eve” της ίδιας χρονιάς, αλλά και το “Monkey Business” του 1952). Στην ταινία αυτή παίρνει τον πρώτο της βασικό ρόλο, καθώς είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι το στούντιο έχτισε το «Νιαγάρα» πάνω της.

Η Μέριλιν Μονρόε έχει παίξει σε πολλά σπουδαία φιλμ, το «Νιαγάρα» όμως ήταν από τα πιο αγνωρισμένα της καριέρας της. Έντονα έρχεται στη μνήμη από αυτήν την ταινία το υπέροχο φόρεμα που φορούσε η στάρ. Το 1953 ήταν μία καθοριστική, κι αν μη τι άλλο, «γεμάτη» χρονιά για την Μονρόε, η οποία είδε την καριέρα της να απογειώνεται, καθώς πρωταγωνίστησε, εκτός από το «Νιαγάρα» και σε άλλες δύο κλασσικές ταινίες: «Οι άνδρες προτιμούν τις ξανθές» μαζί με την Τζέιν Ράσελ και «Πώς να παντρευτείτε έναν εκατομμυριούχο» μαζί με την Λορίν Μπακόλ.

H Μέριλιν Μονρόε, γεννήθηκε την 1 Ιουνίου του 1926. Το πραγματικό της όνομα ήταν Νόρμα Τζην Μόρτενσεν. Ήταν το όνομα με το οποίο την δήλωσε η μητέρα της στο ληξιαρχείο από το όνομα ενός περιστασιακού συντρόφου της, ο οποίος είχε σκοτωθεί σε δυστύχημα. Νόθο παιδί της Γκλάντις Περλ Μπέικερ και άγνωστου πατέρα, πέρασε άσχημη παιδική ηλικία. H μητέρα της νοσηλεύτηκε αρκετές φορές σε ψυχιατρικά ιδρύματα, ενώ η ίδια φιλοξενήθηκε σε διάφορες οικογένειες.

Εννέα ετών μπήκε σε ορφανοτροφείο, στα έντεκά της έμενε σε μια φίλη της μητέρας της και σε ηλικία δεκαέξι ετών θα εγκαταλείψει το σχολείο για να παντρευτεί έναν νεαρό εργάτη. Σε ηλικία είκοσι ετών ήταν ήδη παντρεμένη και διαζευγμένη.

Ξεκίνησε ως μοντέλο και μετά ασχολήθηκε ως κομπάρσος σε ταινίες. Οι πρώτες επιτυχίες, ως ηθοποιός, ήρθαν το 1950 με τις ταινίες «Η ζούγκλα της ασφάλτου» του Τζον Χιούστον και «Όλα για την Εύα» με τη Μπέτι Ντέιβις.

Παράλληλα, εκείνη την εποχή, προκλήθηκε σκάνδαλο όταν γνωστοποιήθηκε ότι παλιότερα είχε ποζάρει γυμνή στο περιοδικό Playboy. Ο δεύτερος σύζυγός της, ήταν ο παίκτης του μπέιζμπολ Τζο Ντι Μάτζιο με τον οποίο και χώρισε μετά από εννιάμηνη συμβίωση.

Το 1955, πρωταγωνίστησε στην ταινία «Επτά χρόνια φαγούρα». Το 1956, έπαιξε στην ταινία «Στάση του Λεωφορείου» για την οποία προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τον θεατρικό συγγραφέα Άρθουρ Μίλλερ. Αξιοσημείωτη και η συνεργασία της, με τον Σερ Λόρενς Ολίβιε. Ενώ, το 1959 συμπρωταγωνίστησε μαζί με τον Τζακ Λέμον και τον Τόνι Κέρτις στην ταινία «Μερικοί το προτιμούν καυτό».

Το 1961 χώρισε από τον τρίτο σύζυγό της, τον Άρθουρ Μίλλερ, και εισήχθη σε ψυχιατρική κλινική. Το 1962 απολύθηκε από την εταιρία Fox, εξαιτίας της ασυνέπειας που παρουσίαζε. Μετά από ένα μήνα βρέθηκε νεκρή από υπερβολική δόση υπνωτικών χαπιών. Όμως οι συνθήκες του θανάτου της παραμένουν ανεξήγητες.

Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την έχει κατατάξει έκτη στη λίστα με τις 25 μεγαλύτερες σταρ όλων των εποχών.

Η ευτυχής σύμπτωση της παρούσας επανέκδοσης, της ταινίας “Niagara”, είναι το γεγονός, ότι συμπίπτει με την συμπλήρωση πενήντα χρόνων χωρίς την υπέροχη Marilyn Monroe (5 Αυγούστου του 1962) και πραγματικά δεν υπάρχει, καλύτερος φόρος τιμής, από το να την ξαναθυμηθούμε μέσα από την ταινία της.

Έτος: 1953 | Xώρα: Η.Π.Α. | Διάρκεια: 92 λεπτά | Σκηνοθεσία: Henry Hathaway | Σενάριο: Charles Brackett, Walter Reisch | Παίζουν: Marilyn Monroe, Joseph Cotten, Jean Peters.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s