Οι 20 ταινίες που ξεχωρίζουν στις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας

aiff-2016-poster-01
Το 22ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας, φιλοξενεί το σινεφίλ κοινό του, στους Κινηματογράφους Ιντεάλ, Δαναός 1 και Δαναός 2, Όπερα 1 και Όπερα 2 και Ταινιοθήκη της Ελλάδος, από την Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου, μέχρι και την Κυριακή 2 Οκτωβρίου. Στο Αφιέρωμα που ακολουθεί, σας προτείνουμε είκοσι ταινίες που ξεχωρίζουν και που αναμένεται να συζητηθούν στη νέα κινηματογραφική σεζόν. Πρόκειται για δεκατέσσερις ταινίες μυθοπλασίας και δύο ντοκιμαντέρ, τα οποία παρουσιάζονται για πρώτη στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες, καθώς και για τέσσερα διαχρονικά διαμάντια της κινηματογραφικής ιστορίας, τα οποία υπογράφουν, ο Λουί Μαλ, ο Ντέιβιντ Λιντς και ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ. Καλό Φεστιβάλ…

«Η Μεγάλη Επιστροφή» (Gui Lai / Coming Home – 2014) του Ζανγκ Γιμού (Κίνα)
Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου στις 18:00 στο Ιντεάλ

1-coming-home

Ένας άνδρας από την Κίνα αποχωρίζεται από τη σύζυγό του, όταν συλλαμβάνεται ως πολιτικός κρατούμενος. Κατά τις τελευταίες μέρες της Πολιτιστικής Επανάστασης απελευθερώνεται και επιστρέφει σπίτι του για να ανακαλύψει ότι η γυναίκα του έχει αμνησία. Εκείνη, αδυνατώντας να τον αναγνωρίσει, συνεχίζει να περιμένει την επιστροφή του συζύγου της. Εκείνος είναι αποφασισμένος να βοηθήσει την γυναίκα του να θυμηθεί…

Η ταινία του μεγάλου δημιουργού Ζανγκ Γιμού (Hero – 2002, House of Flying Daggers – 2004), είναι ένα δράμα εποχής, το οποίο εστιάζει σε μια οικογένεια. Αν και με πολιτικό υπόβαθρο, πρόκειται ουσιαστικά για μια γλυκόπικρη ιστορία αγάπης και αφοσίωσης. Το φιλμ αποτελεί μεταφορά του βιβλίου «The Criminal Lu Yanshi» του Γιαν Γκελίνγκ. Πρωταγωνιστούν: Λι Γκονγκ, Νταομίνγκ Τσεν, Ζανγκ Χουιγουέν. Η «Μεγάλη Επιστροφή» είχε Επίσημη Συμμετοχή (εκτός Διαγωνιστικού) στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, το 2014 και ο σκηνοθέτης αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Βασισμένη στο βιβλίο του Γιαν Γκελίνγκ, «The Criminal Lu Yanshi», το Coming Home είναι μία ιστορία αγάπης για την ευτυχία και τη θλίψη, όπως και για τον χωρισμό και την επανασύνδεση. Χρησιμοποιήσαμε το τέλος της αυθεντικής ιστορίας – με τον Λου Γιάνσι να επιστρέφει στο σπίτι, σαν την αφετηρία του σεναρίου. Όλοι γνωρίζουν ότι ο Τσεν Νταομίνγκ και η Γκονγκ Λι είναι οι καλύτεροι ηθοποιοί που εργάζονται στην Κίνα και ήταν η πρώτη και μόνη επιλογή μου για τους αντίστοιχους ρόλους τους. Προσέφεραν πολλές εποικοδομητικές απόψεις ακόμα και για μικρές λεπτομέρειες της ιστορίας. Για τον λόγο αυτό η συνεισφορά τους ξεπερνά κατά πολύ την ερμηνεία των χαρακτήρων τους. Έχοντας αυτό που αποκαλούμε «ανερχόμενο αστέρι» για τον ρόλο της κόρης δεν ήταν αυτονόητο καθώς ο χαρακτήρας της εξυπηρετεί έναν πολύ σημαντικό ρόλο στην ιστορία. Όταν γνώρισα για πρώτη φορά την Χουιβέν, πρόσεξα τα λαμπερά μάτια της, τα οποία θύμιζαν την αύρα νεαρών ερυθροφρουρών. Ήταν αυτό ακριβώς που χρειαζόμουν. Για το δεύτερο μέρος της ταινίας, έπρεπε να αλλάξω τον τρόπο που έμοιαζαν τα μάτια της. Θα έπρεπε να γίνουν σαν να υπνωτισμένα, μονίμως διστακτικά. Η Χουιβέν είχε την ικανότητα να το πετύχει αυτό. Αυτό το είδος του φιλμ είναι πολύ δύσκολο να πραγματοποιηθεί. Πρέπει να δημιουργείται σε κατάσταση γαλήνης. Αν έστω και για λίγο σκεφτόμουν για κέρδη, θα έχανα τον δρόμο μου. Για τον λόγο αυτό, προσωπικά αυτή η ταινία αποτελεί την επιστροφή σε μια προγενέστερη ψυχική κατάσταση και σε μία παλαιότερη προσέγγιση της δημιουργίας. Το πιο σημαντικό για μένα είναι αν το κοινό θα κρατήσει την ταινία στην καρδιά του και αν θα θυμούνται πραγματικά τα συναισθήματα που τους προκάλεσε το «Coming Home».» – Ζανγκ Γιμού

«Η Τρελή Χαρά» (Like Crazy / La Pazza Gioia – 2016) του Πάολο Βίρτζι (Ιταλία, Γαλλία)
Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου στις 20:30 στο Παλλάς

2-like-crazy

Η Μπεατρίς (Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι), είναι μια φλύαρη φαντασιόπληκτη, μια αυτοαποκαλούμενη δισεκατομμυριούχος αριστοκράτισσα, της οποίας της αρέσει να πιστεύει ότι έχει στενές σχέσεις με τους ηγέτες του κόσμου. Η Ντονατέλα (Μικαέλα Ραμαζότι), είναι μια εσωστρεφής κι εύθραυστη νεαρή κοπέλα με τατουάζ, η οποία είναι «κλειδωμένη» στον δικό της μυστηριώδη κόσμο. Και οι δύο νοσηλεύονται στη Βίλα Μπιόντι, μια προοδευτική, αλλά ασφαλής ψυχιατρική κλινική.

Τρία χρόνια μετά το «Το Ανθρώπινο Κεφάλαιο» (Il Capitale Umano / Human Capital – 2013), ο Πάολο Βίρτζι, επιστρέφει δυναμικά με τη νέα του δημιουργία: «Η Τρελή Χαρά» (Like Crazy / La Pazza Gioia – 2016). Ο αξιόλογος Ιταλός σκηνοθέτης έχει και πάλι στο πλευρό του τις συνήθεις ύποπτες και αγαπημένες πρωταγωνίστριες του, την Μικαέλα Ραμαζότι και την Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι. Η ταινία πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της τον Μάιο στο Φεστιβάλ Καννών.

«Ασανσέρ για Δολοφόνους» (Elevator to the Gallows / Ascenseur pour l’échafaud – 1958) του Λουί Μαλ (Γαλλία)
Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου στις 20:00 στον Δαναό 1 και
Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου στις 19:30 στο Odeon Όπερα 2

3-%ce%b1%cf%83%ce%b1%ce%bd%cf%83%ce%ad%cf%81-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%b4%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%86%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%85%cf%82

Ο Ζουλιέν (Μορίς Ρονέ), ένας πρώην αλεξιπτωτιστής και τιμημένος με αρκετά μετάλλια κατά τη διάρκεια του πολέμου, δουλεύει για έναν έμπορο όπλων και έχει κρυφή ερωτική σχέση με τη γυναίκα του τελευταίου, τη Φλοράνς (Ζαν Μορό). Σε συνεννόηση μαζί της, θα προσπαθήσει να σκοτώσει το αφεντικό του, αλλά για κακή του τύχη θα κλειστεί στο ασανσέρ για ένα ολόκληρο σαββατοκύριακο.

Ο Ζουλιέν πραγματοποιεί τον φόνο, γυρνώντας όμως στο αυτοκίνητό του συνειδητοποιεί ότι έχει ξεχάσει ένα σημαντικό ενοχοποιητικό στοιχείο. Από εκεί και πέρα μία σειρά συγκυριών ανατρέπει τα πάντα. Ένα ζευγάρι νέων θα κλέψουν το αυτοκίνητό του και θα μπλέξουν σε μια ιστορία φόνου ενοχοποιώντας τον Ζουλιέν. Και η Φλοράνς τον αναζητά απεγνωσμένα στους νυχτερινούς δρόμους του Παρισιού…

Το «Ασανσέρ για Δολοφόνους» (Elevator to the Gallows / Ascenseur pour l’échafaud – 1958), σηματοδοτεί ένα από τα πλέον κλασσικά φιλμ νουάρ, που αφηγείται μία λιτή αλλά έξυπνη ιστορία αγωνίας. Το φιλμ, αριστοτεχνικά σκηνοθετημένο από τον Λουί Μαλ, βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Νοέλ Καλέφ. Πρωταγωνιστούν: Ζαν Μορό, Μορίς Ρονέ, Ζορζ Ποζουλί, Φελίξ Μαρτέν, Λίνο Βεντούρα, Ζαν-Κλοντ Μπριαλί.

«Η Τελευταία Παραλία» (L’ultima spiaggia / The Last Resort – 2016) των Θάνου Αναστόπουλου και Νταβίντε ντελ Ντέγκαν (Ελλάδα, Ιταλία, Γαλλία)
Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου στις 20:00 στον Δαναό 1

4-%ce%b7-%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b1%ce%af%ce%b1-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bb%ce%af%ce%b1

Στην «Τελευταία Παραλία», ένας τοίχος χωρίζει τους άντρες από τις γυναίκες στην παραλιακή εγκατάσταση της Τεργέστης με την λαϊκή ονομασία “Pedocin”. Μια παραλία μοναδική στην Ευρώπη. Ένας χώρος χαμένος σαν νησί, ανάμεσα σε παρκαρισμένες τουρκικές νταλίκες που περιμένουν να περάσουν το τελωνείο του λιμανιού για να μπουν στην Ευρώπη. Εδώ η θάλασσα ενώνει και χωρίζει, διευρύνει τα σύνορα, τα συγχέει και τα επανακαθορίζει.

Η «Τελευταία Παραλία», αποτελεί ένα πρωτότυπο ντοκιμαντέρ ανθρωπολογικής παρατήρησης. Οι συνήθεις χειρονομίες, οι κινήσεις, τα λόγια και η συμπεριφορά των πρωταγωνιστών, μας διηγούνται πράγματα που πιστεύαμε ότι ξέρουμε, τα οποία αντίθετα θα αποκαλυφθούν πιο πολύπλοκα. Γεγονότα και εμπειρίες που ανήκουν στη συλλογική μας μνήμη. Το ντοκιμαντέρ, πραγματοποιήσει την παγκόσμια πρεμιέρα του τον Μάιο, στο 69ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών.

«Julieta» (2016) του Πέδρο Αλμοδόβαρ (Ισπανία)
Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου στις 18:00 στο Odeon Όπερα 1

5-julieta

Η Χουλιέτα ζει με την κόρη της, Αντία. Και οι δύο υποφέρουν σιωπηλά για την απώλεια του άνδρα της Χουλιέτα και πατέρα της Αντία, μερικές φορές όμως η θλίψη δεν φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά – τους απομακρύνει ακόμη περισσότερο. Όταν η Άντια κλείσει τα 18, θα εγκαταλείψει την μητέρα της χωρίς καμία εξήγηση και η Χουλιέτα θα ξεκινήσει να την αναζητά με κάθε δυνατό τρόπο. Το μόνο που θα ανακαλύψει είναι το πόσο λίγο γνωρίζει την ίδια της την κόρη.

Ο σπουδαίος Πέδρο Αλμοδόβαρ επιστρέφει δυναμικά με μια ακόμη πολύχρωμη και ανατρεπτική ταινία, που μιλά για την απώλεια, την αβεβαιότητα των ανθρώπινων σχέσεων και το μυστήριο που μερικές φορές μάς κάνει να εγκαταλείπουμε αυτούς που αγαπάμε, σβήνοντάς τους από τις ζωές μας σαν να μην υπήρξαν ποτέ.

«The Neon Demon» (2016) του Νίκολας Γουίντινγκ Ρεφν (Γαλλία, Δανία, Η.Π.Α.)
Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου στις 22:00 στο Odeon Όπερα 1

6-the-neon-demon

Όταν η Τζέσι, ένα επίδοξο μοντέλο, μετακομίζει στο Λος Άντζελες, τα νιάτα και η ζωντάνια της καταβροχθίζονται από μια ομάδα γυναικών, με εμμονή στην ομορφιά, που θα χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο, για να πάρουν αυτό που έχει… Πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί: Έλ Φάνινγκ, Τζένα Μαλόουν, Μπέλα Χίθκοουτ, Άμπεϊ Λι, Καρλ Γκλούσμαν, Κιάνου Ριβς, Κριστίνα Χέντρικς, Ντέσμοντ Χάρινγκτον, Αλεσάντρο Νιβόλα και Τσαρλς Μπέικερ.

«Ο χαρακτήρας που υποδύομαι είναι ένα 16χρονο κορίτσι. Ξέρετε, ήμουν 16 όταν γυρίζαμε την ταινία και μπορώ να νιώσω, να μπω στον κόσμο της ηρωίδας. Ξέρω τι σκέφτεται, τι θέλει. Σε μεγάλο βαθμό, δούλεψα με το ένστικτό μου, ενώ ο σκηνοθέτης μου έδωσε την ελευθερία να χτίσω τον χαρακτήρα. Πότε δεν έχω νιώσει τόσο ελεύθερη σ’ ένα φιλμ.» – Έλ Φάνινγκ

Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Νίκολας Γουίντινγκ Ρεφν («Drive», «Only God Forgives», «Bronson», «Valhalla Rising»), σε σενάριο του ιδίου και των Μέρι Λόους και Πόλι Στέναμ. Το «The Neon Demon» συμμετείχε στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα του 69ου Διεθνούς Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών, διεκδικώντας τον Χρυσό Φοίνικα και απέσπασε το Βραβείο Καλύτερου Soundtrack. για το εξαιρετικό μουσικό σκορ του Cliff Martinez.

«Αγάπη και Φιλία» (Love & Friendship – 2016) του Γουίτ Στίλμαν (Ιρλανδία, Ολλανδία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Η.Π.Α.)
Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου στις 19:15 στον Δαναό 1

7-love-friendship

Η όμορφη χήρα Λαίδη Σούζαν Βέρνον (Κέιτ Μπέκινσεϊλ), βρίσκει καταφύγιο σε σπίτι συγγενών της. Με τον τρόπο αυτό, προσπαθεί να αποφύγει φήμες που κυκλοφορούν στην καλή κοινωνία για τη ζωή και τις περιπέτειές της με διάφορους άντρες. Η ιστορία διαδραματίζεται τη δεκαετία του 1790, καθώς η ταινία «Αγάπη και Φιλία» (Love & Friendship) του Γουίτ Στίλμαν, βασίζεται στο διήγημα της Τζέιν Ώστιν, «Lady Susan», το οποίο δημοσιεύθηκε το 1871.

«Η ηρωίδα που υποδύομαι είναι μια ιδιαίτερα γοητευτική γυναίκα. Είναι δυναμική, έχει ξεκάθαρους στόχους και στο τέλος καταφέρνει να πάρει αυτό που θέλει. Όμως δεν υπάρχει τίποτα ιδιαίτερα εντυπωσιακό στη Λαίδη Σούζαν. Δέχομαι πως είναι αδίστακτη, όμως στο τέλος της ιστορίας δεν έχει πληγώσει κανέναν. Έχει τη δική της άποψη για τη ζωή, ενώ κάποιες φορές είναι αρκετά αστεία.» – Κέιτ Μπέκινσεϊλ / Λαίδη Σούζαν Βέρνον

Ο σκηνοθέτης Γουίτ Στίλμαν και η πρωταγωνίστρια της ταινίας Κέιτ Μπέκινσεϊλ, είχαν συνεργαστεί και πάλι στο παρελθόν, στην ταινία «Οι Τελευταίες Μέρες της Disco» (The Last Days of Disco) του 1998, μαζί τους ήταν βέβαια και η ηθοποιός Κλοέ Σεβινί, ενώ σε μικρό ρόλο συναντάμε και τον εξαιρετικό Βρετανό ηθοποιό, Στίβεν Φράι. Ενδυματολόγος είναι η Άιμερ Μαολντομνάιχ, που στο παρελθόν έχει συνεργαστεί αρκετές φορές με τον Κεν Λόουτς, στις ταινίες του «Ο Άνεμος Χορεύει το Κριθάρι» (The Wind That Shakes the Barley – 2006) και «Jimmy’s Hall» (2014).

«Η Υπηρέτρια» (The Handmaiden / Ah-ga-ssi – 2016) του Παρκ Τσαν-Γουκ (Νότια Κορέα)
Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου στις 21:30 στον Δαναό 1

8-the-handmaiden

Μια Γιαπωνέζα κληρονόμος προσλαμβάνει μια νεαρή κλέφτρα ως προσωπική της βοηθό. Η τελευταία έχει στόχο να την γοητεύσει και να την εκμεταλλευτεί. Μόνο που το σχέδιό της δεν πηγαίνει κατ’ ευχήν εξαιτίας των συναισθημάτων της, καθώς ανάμεσα στις δύο γυναίκες θα δημιουργηθεί μία αμοιβαία ερωτική έλξη…

Πρόκειται για μια κινηματογραφική διασκευή του μυθιστορήματος «Fingersmith» της Σάρα Γουότερς, η οποία όμως τοποθετείται στην Κορέα της δεκαετίας του 1930. Αυτή είναι η νέα ταινία του ιδιοφυούς Νοτιοκορεάτη σκηνοθέτη, Παρκ Τσαν-Γουκ, που στο παρελθόν μας έχει χαρίσει κινηματογραφικά αριστουργήματα, όπως το «Oldboy» του 2003.

Ένα σαγηνευτικό ερωτικό θρίλερ που έρχεται από το φετινό Φεστιβάλ Καννών, έχοντας αποσπάσει το Βραβείο Vulcain Prize for the Technical Artist. Ένα ρομάντζο εποχής με αρκετό ερωτισμό, χιούμορ, αλλά και τρόμο.

«Το Μέλλον» (Things to Come / L’ Avenir – 2016) της Μία Χάνσεν Λαβ (Γαλλία, Γερμανία)
Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου στις 20:00 στον Ιντεάλ

9-things-to-come

Η Ναταλί διδάσκει φιλοσοφία σ’ ένα γυμνάσιο στο Παρίσι. Είναι παθιασμένη με τη δουλειά της και απολαμβάνει ιδιαίτερα το να μπαίνει στην σκέψη. Παντρεμένη με δύο παιδιά, μοιράζει τον χρόνο της μεταξύ της οικογένειας, των πρώην μαθητών της και της πολύ κτητικής μητέρας της. Μια μέρα, ο σύζυγός, της ανακοινώνει πως την αφήνει για μια άλλη γυναίκα. Με την ελευθερία να την ωθεί μπροστά η Ναταλί πρέπει να ανακαλύψει εκ νέου τη ζωή της.

Η πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία της Μία Χάνσεν Λαβ (Goodbye First Love – 2011, Eden – 2014), σηματοδοτεί την απομάκρυνση από το θέμα της νεολαίας. Αντ’ αυτού επιλέγει να εξερευνήσει την έναρξη της ωριμότητας, μέσα από ένα ισχυρό αλλά επίσης και ειρωνικό πορτρέτο μιας γυναίκας. Η ταινία απεικονίζει όχι μόνο την αναζήτηση ενός ατόμου για νέες λεωφόρους, αλλά και σε ποιο βαθμό η φιλοσοφία μπορεί να εφαρμοστεί στην καθημερινή μας ζωή. Πρωταγωνιστούν: Ιζαμπέλ Ιπέρ, Αντρέ Μαρκόν, Ρομάν Κολίνκα, Έντιθ Σκομπ, Σάρα Λε Πικάρ.

«David Lynch: The Art Life» (2016) των Jon Nguyen, Olivia Neergaard-Holm, Rick Barnes (Η.Π.Α., Δανία)
Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου στις 23:00 στον Odeon Όπερα 1

10-the-art-life

Καλώς ήρθατε στο μοναδικό κινηματογραφικό σύμπαν του Ντέιβιντ Λιντς: Η βία, η εξωτερική δυσμορφία των χαρακτήρων καθώς και η παρατήρηση των κρυφών επιθυμιών των ηρώων του σκηνοθέτη, συνυπάρχουν συχνά πυκνά στις ταινίες του. Ο ίδιος, αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Ως παιδί, μεγάλωσα σ’ ένα περιβάλλον με κομψά σπίτια, κατάφυτους δρόμους, μπλε ουρανούς, ξύλινους φράχτες, πράσινο γρασίδι και κερασιές. Όπως ακριβώς, δηλαδή, φαντάζεται κάποιος την μεσοαστική Αμερική. Αλλά οι κερασιές εκκρίνουν ένα πηχτό υγρό, το οποίο προσελκύει μαύρα, κίτρινα και ορισμένα κόκκινα μυρμήγκια γύρω του. Έτσι ανακάλυψα ότι, αν κανείς κοιτάξει λίγο πιο προσεχτικά αυτόν τον όμορφο κόσμο, θα βρει πάντα από κάτω κόκκινα μυρμήγκια. Επειδή μεγάλωσα σ’ έναν όμορφο κόσμο, οτιδήποτε άλλο ήταν μία αντίθεση…»

Όσα οδήγησαν τον Λιντς στο να εξελιχθεί στον δημιουργό που όλοι γνωρίζουμε σήμερα, αποτελούν λεπτομέρειες τις οποίες αναλαμβάνει να μας διηγηθεί ο ίδιος, με χιούμορ και εξομολογητική διάθεση, επιχειρώντας ένα νοητικό ταξίδι στο παρελθόν του και σε εκείνες τις εμπειρίες που τον άλλαξαν ως άνθρωπο και έμελλε αργότερα να εισέλθουν στο έργο του.

«Σνόουντεν» (Snowden – 2016) του Όλιβερ Στόουν (Η.Π.Α., Γαλλία, Γερμανία)
Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου στις 22:30 στο Ιντεάλ

11-snowden

Η καινούργια ταινία του Όλιβερ Στόουν, βασίζεται στα βιβλία «The Snowden Files» του Λουκ Χάρντινγκ και «Time of the Octopus» του Ανατόλι Κουτσερένα. Το σενάριο του πολιτικού θρίλερ υπογράφει ο σκηνοθέτης μαζί με τον Κίραν Φιτζέραλντ. Πρωταγωνιστής είναι ο Τζόζεφ Γκόρντον-Λέβιτ, μαζί με τους Ζάκαρι Κουίντο και Σαϊλίν Γούντλεϊ. Η ταινία παρουσιάζει όλο το χρονικό της αποκάλυψης από τον Έντουαρντ Σνόουντεν απόρρητων πληροφοριών από την αμερικανική NSA στην βρετανική εφημερίδα Guardian το 2013. Εστιάζει παράλληλα και στη σχέση με την κοπέλα του, Λίντσεϊ Μιλς.

«Ο Σνόουντεν μας βοήθησε πάρα πολύ με την ταινία, αλλά δεν είχε κανένα έλεγχο στο τελικό αποτέλεσμα. Κάναμε αυτό που έπρεπε να κάνουμε, αυτό που επιθυμούσαμε. Διασταυρώσαμε τα γεγονότα και με άλλους ανθρώπους. Μιλήσαμε με όλους όσους ήταν διατεθειμένοι να μας μιλήσουν. Ακούσαμε και την άποψη της NSA. Δεν είναι πολλοί αυτοί που έχουν μιλήσει για το τι υποστηρίζει η NSA. Είναι μια πολύ δύσκολη έρευνα αυτό που κάναμε και είναι πολύ έγκυρη.» – Όλιβερ Στόουν

«Εξέλιξη» (Evolution – 2015) της Λουσίλ Χατζιχαλίλοβιτς (Γαλλία, Ισπανία, Βέλγιο)
Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου στις 22:00 στο Odeon Όπερα 1
Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου στις 22:30 στο Δαναός 2
Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου στις 22:30 στο Δαναός 2

12-evolution

Μια απομακρυσμένη νησιωτική τοποθεσία που κατοικείται μυστηριωδώς μονάχα από νεαρά αγόρια και γυναίκες κρύβει αποτρόπαια μυστικά για το πεπρωμένο τους. Οι μακάβριες απαντήσεις περιμένουν στην άλλη άκρη της πόλης. Η επιστημονική φαντασία, το γοτθικό παραμύθι και ο τρόμος βυθίζονται σε έναν παραισθησιογόνο ωκεανό εικόνων, τον οποίο η σκηνοθέτιδα κινηματογραφεί σαν έναν αλλόκοτα γοητευτικό εφιάλτη από τον οποίο δεν θέλεις να ξυπνήσεις.

Δώδεκα χρόνια μετά την πρώτη της ταινία «Innocence» (2004), η Λουσίλ Χατζιχαλίλοβιτς (σύζυγος και μόνιμη συνεργάτης του Γκασπάρ Νοέ), επιστρέφει με τη νέα της δημιουργία: «Εξέλιξη» (Evolution – 2015). Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής και Βραβείο Φωτογραφίας στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν.

«Η Μεγάλη Αναμονή» (L’ Attesa / The Wait – 2015) του Πιέρο Μεσίνα (Ιταλία, Γαλλία)
Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου στις 19:45 στο Δαναό 1

13-l-attesa-01

Η Άννα (Ζιλιέτ Μπινός), λόγω μιας ξαφνικής απώλειας, περνά μοναχικά τις ημέρες τις στα μεγάλα δωμάτια μιας παλιάς βίλας. Η άγρια ομορφιά της υπαίθρου της Σικελίας περιβάλει το σπίτι, αλλά σε συνδυασμό με την πυκνή ομίχλη, η απομόνωση είναι πιο έντονη. Ο μόνος ήχος που σπάει τη σιωπή στο σπίτι είναι τα βήματα του οικονόμου, Πιέτρο (Τζιόρτζιο Κολανγκέλι). Μια μέρα εμφανίζεται η Ζαν (Λου Ντε Λαζ), η οποία είναι η κοπέλα του γιου της Άννας, Τζουζέπε (Giovanni Anzaldo), υποστηρίζοντας ότι ο ίδιος την κάλεσε στην Σικελία, να περάσουν τις διακοπές τους μαζί. Η Άννα δεν γνώριζε καν την ύπαρξή της. Ο Τζουζέπε όμως δεν είναι στο σπίτι, κι ας είναι τα πράγματα του στο δωμάτιο.

Η Άννα διαβεβαιώνει την Ζαν ότι ο γιος της θα επιστρέψει σύντομα και ότι θα μπορούσε να τον περιμένει . Οι δύο γυναίκες περνούν τις ημέρες τους γνωρίζοντας καλύτερα η μία την άλλη, περιμένοντας το Πάσχα όπου ο Τζουζέπε πρόκειται να φτάσει επιτέλους σπίτι, αλλά και που μια μεγάλη παραδοσιακή πομπή θα πραγματοποιηθεί στο χωριό. Πάνω σε αυτό το παράδοξο εύρημα, το δεξί χέρι του Πάολο Σορεντίνο («Η Τέλεια Ομορφιά»), Πιέρο Μεσίνα, στηρίζει το δικό του ελπιδοφόρο σκηνοθετικό ντεμπούτο, υφαίνοντας έναν σύνθετο ψυχοσυναισθηματικό ιστό που δίνει στη Ζιλιέτ Μπινός την ευκαιρία για μια συγκλονιστική ερμηνεία.

«Η Αποφοίτηση» (Bacalaureat / Graduation – 2016) του Κριστιάν Μουντζίου (Ρουμανία, Γαλλία, Βέλγιο)
Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου στις 22:00 στο Ιντεάλ

14-bacalaureat

Ο Ρομέο είναι ένας γιατρός που ζει σ’ ένα μικρό ορεινό χωριό της Τρανσυλβανίας και έχει μεγαλώσει την 18χρονή κόρη του με την ιδέα ότι θα φύγει να σπουδάσει στο εξωτερικό. Το σχέδιο του βρίσκεται πολύ κοντά στην επιτυχία αφού η Ελίζα έχει κερδίσει μια υποτροφία για σπουδές Ψυχολογίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πρέπει απλώς να περάσει τις τελικές εξετάσεις, κάτι πολύ εύκολο για μια τόσο καλή μαθήτρια. Όμως μία μέρα πριν τις εξετάσεις συμβαίνει ένα ατύχημα που θέτει σε κίνδυνο την αναχώρηση της Ελίζα. Τώρα ο Ρομέο καλείται να λάβει μία απόφαση. Υπάρχουν τρόποι να λύσει το πρόβλημα αλλά κανένας από αυτούς δεν συμβαδίζει με τις αρχές που ο ίδιος σαν πατέρας δίδαξε στην κόρη του.

Ο διεθνώς αναγνωρισμένος σκηνοθέτης Κριστιάν Μουντζίου, επιστρέφει με μια δυνατή οικουμενική σπουδή πάνω στην πατρική ανασφάλεια, την σχετικότητα της αλήθειας και την αμφισημία του συμβιβασμού, ιδωμένη μέσα από μία σχέση πατέρα και κόρης. Μια μοναδική και ασυμβίβαστη οπτική. Η νέα ταινία του Κριστιάν Μουντζίου, απέσπασε τον Μάιο στο 69ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών το Βραβείο Σκηνοθεσίας (εξ‘ημισείας με τον Γάλλο δημιουργό, Ολιβιέ Ασαγιάς και το φιλμ του: «Personal Shopper»). Στο παρελθόν ο σπουδαίος Ρουμάνος σκηνοθέτης έχει αποσπάσει τον Χρυσό Φοίνικα με το φιλμ «4 Μήνες, 3 Εβδομάδες, 2 Μέρες», αλλά και το Βραβείο Σεναρίου, για το εξαιρετικό: «Πίσω από του Λόφους».

«Τόνι Έρντμαν» (Toni Erdmann – 2016) της Μάρεν Άντε (Γερμανία, Αυστρία)
Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου στις 20:00 στο Ιντεάλ

15-%cf%84%cf%8c%ce%bd%ce%b9-%ce%b5%cf%81%ce%bd%cf%84%ce%bc%ce%b1%ce%bd

Ο Τόνι Έρντμαν, δεν υπάρχει στην πραγματικότητα (της ταινίας). Είναι ένας χαρακτήρας που θα εφεύρει ο Γουίνφρεντ, ο μεσήλικος πατέρας της κεντρικής ηρωίδας Ινές, μιας πετυχημένης γυναίκας καριέρας, προσπαθώντας να χτίσει μια ουσιαστική σχέση μαζί της και να τη βοηθήσει να δει τη ζωή της με διαφορετική ματιά.

«Ο ακραίος τρόπος που ζούσε ο Αμερικανός ηθοποιός Άντι Κάουφμαν και υποδυόταν τους ρόλους του με ενέπνευσε πολύ. Αυτό που με ενέπνευσε επίσης ήταν η οικογένειά μου, όπου γίνονταν μεγάλες πλάκες. Ο πατέρας μου έχει σχετικά καλό χιούμορ. Μια μέρα του χάρισα μερικά αντικείμενα για να κάνει πλάκες, όπως ψεύτικα δόντια, τα οποία χρησιμοποιούσε τακτικά.» – Μάρεν Άντε

Η ταινία «Τόνι Έρντμαν» (Toni Erdmann – 2016), αποτελεί την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία της Μάρεν Άντε. Το φιλμ κέρδισε τις εντυπώσεις στο φετινό Φεστιβάλ Καννών, όπου και κατάφερε να αποσπάσει το Βραβείο της Ένωσης Κριτικών (FIPRESCI), στο διαγωνιστικό πρόγραμμα όπου και συμμετείχε. Η προβολή θα πραγματοποιηθεί παρουσία της Γερμανίδας σκηνοθέτη, καθώς το Φεστιβάλ πραγματοποιεί Αφιέρωμα στο έργο της.

«Νερούδα» (Neruda – 2016) του Πάμπλο Λαραΐν (Χιλή, Αργεντινή, Γαλλία, Ισπανία)
Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου στις 20:15 στο Δαναός 1

16-neruda

Ο Πάμπλο Λαραΐν συνεργάζεται για άλλη μια φορά με τον μεξικανό ηθοποιό Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, στην νέα του ταινία «Neruda». Η ιστπρία παρακολουθεί τη ζωή του Χιλιανού τιμημένου με Νόμπελ ποιητή Πάμπλο Νερούδα, όταν στα τέλη της δεκαετίας του 1940 αναγκάζεται να κρυφτεί, καθώς κινδυνεύει με σύλληψη, λόγω των κομμουνιστικών του ιδεών και της κριτικής που κάνει στην κυβέρνηση Βιντέλα. Ο αστυνομικός επιθεωρητής Πελουσονό αναλαμβάνει να τον βρει και να τον συλλάβει. Το φιλμ παρουσιάστηκε στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών, τον Μάιο στις Κάννες.

«Δεν χρησιμοποιούμε το είδος του χιούμορ που προκύπτει από την κωμωδία, με ατάκες που προκαλούν γέλιο. Είναι οι συγκυρίες, το παράδοξο που γίνεται παράλογο σε κάποιες στιγμές, που δημιουργούν μια κωμική ατμόσφαιρα. Γιατί το χιούμορ είναι ένας εξαιρετικός τρόπος να πεις πράγματα, που αλλιώς θα ακούγονταν διδακτικά.» – Πάμπλο Λαραΐν

«Εκείνη» (Elle – 2016) του Πολ Βερχόφεν (Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο)
Σάββατο 1 Οκτωβρίου στις 20:30 στο Ιντεάλ

17-elle

Η Μισέλ μοιάζει ατρόμητη. Επιτυχημένη επιχειρηματίας, φέρνει την ίδια δυναμική και στην προσωπική της ζωή. Η ζωή της θα αλλάξει δια παντός όταν θα δεχτεί επίθεση μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Αναζητά με μανία τον άντρα που εισέβαλε στη ζωή της, και το παιχνίδι που προκύπτει ανάμεσα τους, μπορεί να βγει εκτός ελέγχου ανά πάσα στιγμή.

Στην ταινία «Elle», η Ιζαμπέλ Ιπέρ υποδύεται μια διευθύντρια που ελέγχει με σιδερένια πυγμή τόσο την εταιρία της, όσο και την προσωπική της ζωή. Αυτό συμβαίνει μέχρι τη στιγμή, που ένας άγνωστος τη βιάζει μέσα στο σπίτι της. Αντί να το καταγγείλει στην αστυνομία, αναλαμβάνει η ίδια να εντοπίσει τον βιαστή της. Όταν όμως τελικά τον βρίσκει, όλα θα πάρουν μια απροσδόκητη τροπή.

Η ταινία πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της τον Μάιο στο Φεστιβάλ Καννών και αποτελεί την κινηματογραφική διασκευή του βιβλίου του Φιλίπ Ντιζάν, «Oh!». Πρόκειται για την πρώτη γαλλική ταινία του Πολ Βερχόφεν («Ρόμποκοπ», «Οι στρατιώτες του σύμπαντος», «Βασικό Ένστικτο»). Πρωταγωνιστούν: Ιζαμπέλ Ιπέρ, Λοράν Λαφίτ, Αν Κονσινί, Σαρλ Μπερλίνγκ, Βιρζινί Εφιρά. Το φιλμ θα αποτελέσει την Ταινία Λήξης του 22ου Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας.

«Η Φλόγα που Τρεμοσβήνει» (The Fire Within / Le Feu Follet – 1963) του Λουί Μαλ (Γαλλία)
Σάββατο 1 Οκτωβρίου στις 18:00 στο Odeon Όπερα 1
Κυριακή 2 Οκτωβρίου στις 21::15 στο Odeon Όπερα 2

18-le-feu-follet

Η ταινία αφηγείται το τελευταίο εικοσιτετράωρο ενός αλκοολικού που οδεύει προς αυτοκτονία. Ο ήρωας είναι ένας ευαίσθητος νέος άνδρας με ασθενική θέληση, ο οποίος, παρ’ όλο που το μόνο που ζητά από την ζωή είναι να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Έχει απογοητευτεί από τη ζωή και τους ανθρώπους. Η αποτυχία στην ερωτική του ζωή, οι μάταιες προσπάθειες αποτοξίνωσης, οι χαμένες φιλίες του παρελθόντος, η ανικανότητά του να προσαρμοστεί και να ενταχθεί στην κοινωνική πραγματικότητα, τον οδηγούν στη συνειδητοποίηση του κενού της ύπαρξής του. Ο πόθος, η φλόγα για ζωή σιγά-σιγά σβήνουν κι έτσι σταδιακά οδηγείται αναπότρεπτα στην μοιραία απόφαση.

Βασισμένη σ’ ένα μυθιστόρημα του Πιερ Ντριε Λα Ροσέλ, γραμμένο το 1931, το οποίο ο Λουί Μαλ μεταφέρει στην σύγχρονη εποχή και μ’ έναν εκπληκτικό Μορίς Ρονέ (Maurice Ronet), σε μία από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας του. Η «Φλόγα που Τρεμοσβήνει», αφηγείται την πτώση του ήρωα στο στεγνό πηγάδι της ίδιας του της ύπαρξης. Πρόκειται για ένα έργο μεγάλης αισθαντικότητας, επικεντρωμένο απόλυτα πάνω στο χαρακτήρα του Αλέν Λερουά, γνήσιο τέκνο του Ρομαντικού κινήματος.

«Ο Φόβος Τρώει τα Σωθικά» (Angst Essen Seele Auf – 1974) του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ (Γερμανία)
Σάββατο 1 Οκτωβρίου στις 18:00 στην Ταινιοθήκη με ελεύθερη είσοδο

19-%cf%86%ce%b1%cf%83%ce%bc%cf%80%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%81

Η Emmi, μια κάπως ηλικιωμένη καθαρίστρια, ερωτεύεται και παντρεύεται τον κατά πολύ νεώτερό της Ali, γκασταρμπάιτερ από το Μαρόκο. Οι συγγενείς κι η γειτονιά της αντιδρούν αρνητικά μέχρις ότου ανακαλύψουν τη χρηστική αξία του ζευγαριού.

Ένα κοινωνικο-κριτικό μελόδραμα για τη μετανάστευση, το ρατσισμό, τον κοινωνικό αποκλεισμό, τον εσωτερικό διχασμό, αλλά και μια ταινία «για την αγάπη που ουσιαστικά είναι κάτι το απίθανο, παρόλα αυτά όμως και μια κάποια πιθανότητα», όπως την ονόμαζε ο Φασμπίντερ.

Η ταινία «Ο Φόβος Τρώει τα Σωθικά» (Ali: Fear Eats the Soul – 1973/74) του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, κέρδισε το Χρυσό Βραβείο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας το 1974 για την Καλύτερη Ερμηνεία Α’ Γυναικείου Ρόλου στην Brigitte Mira, καθώς και το Βραβείο FIPRESCI και Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών το 1974.

«Μπλε Βελούδο» (Blue Velvet – 1986) του Ντέιβιντ Λιντς (Η.Π.Α.)
Κυριακή 2 Οκτωβρίου στις 21:30 στο Δαναός 1

20-blue-velvet

Το Λάμπερτον, όπου εκτυλίσσεται η ιστορία της ταινίας, είναι μια ηλιόλουστη, πληκτική, συνηθισμένη πόλη του αμερικανικού Νότου, γεμάτη αυλές με γρασίδι και παρτέρια, με μονότονη και ήσυχη ζωή. Όλα ξεκινούν, όταν ένας νεαρός άνδρας, ο Τζέφρι, ο οποίος έχει μόλις επιστρέψει στη γενέτειρά του για να επισκεφτεί τον άρρωστο πατέρα του, ανακαλύπτει μια μέρα ένα κομμένο ανθρώπινο αφτί σ’ ένα λιβάδι κοντά στο σπίτι του. Όταν αρχίζει να το ψάχνει, από απλή περιέργεια, εκκινεί μια σειρά αλλόκοτων γεγονότων που αποκαλύπτουν το άλλο πρόσωπο της νυσταλέας κωμόπολης.

Χωρίς καν να το καταλάβει, ο Τζέφρι θα μπλεχτεί σε μια ριψοκίνδυνη ιστορία απαγωγής, με πρωταγωνιστές μια τραγουδίστρια κι έναν ψυχωτικό εγκληματία, ο οποίος την εκβιάζει για να ικανοποιήσει τις σαδομαζοχιστικές του ορέξεις. Έτσι, θα γλιστρήσει και θα παρασυρθεί σ’ έναν άλλον, ερεβώδη κόσμο, όπου επικρατούν η βία, ο φόβος, ο νοσηρός ερωτισμός και ο θάνατος. Προσπαθώντας να ξεδιαλύνει το μυστήριο, ο ήρωας θα περιπλανηθεί σε ένα εφιαλτικό, νυχτερινό τοπίο που τον φέρνει για πρώτη φορά σε επαφή με τη σκοτεινή πλευρά της πραγματικότητας, αλλά και του ίδιου του εαυτού του.

To «Μπλε Βελούδο» αποτελεί την τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία του Ντέιβιντ Λιντς και μία από τις καλύτερες του Αμερικανού σκηνοθέτη. Διαθέτοντας ένα μαγικό μουσικό σκορ (Άντζελο Μπανταλαμέντι), το φιλμ σηματοδοτεί την πλέον εμβληματική και χαρακτηριστική ταινία του Λιντς, που παράλληλα του χάρισε και μία οσκαρική υποψηφιότητα για τη σκηνοθεσία του. Πρωταγωνιστούν: Κάιλ ΜακΛάχλαν, Ντένις Χόπερ, Ιζαμπέλα Ροσελίνι και Λόρα Ντερν.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s