«Styx» του Βόλφγκανγκ Φίσερ με την Σουζάνε Βολφ – Προσφυγική Κρίση: Μία γυναίκα απέναντι στο σημαντικότερο πρόβλημα της εποχής μας

Styχ 01
Μια συνταρακτική αλληγορία για την προσωπική ευθύνη απέναντι στο σημαντικότερο πρόβλημα της εποχής μας, την προσφυγική κρίση. Το «Styx» είναι η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Αυστριακού σκηνοθέτη, Βόλφγκανγκ Φίσερ. Εξαιρετική στον πρωταγωνιστικό ρόλο η Σουζάνε Βολφ, ενώνει ιδανικά τις σιωπές με τους διαλόγους, σε μία καταλυτική ερμηνεία.

Μια δυναμική και επιτυχημένη γυναίκα αντιμετωπίζει ένα δίλημμα ενώ ταξιδεύει μόνη της με ιστιοπλοϊκό στον Ατλαντικό Ωκεανό. Η Ρίκε, μια νεαρή γιατρός από την Ευρώπη, είναι η απόλυτη έκφραση του δυτικού μοντέλου ευτυχίας και επιτυχίας. Μορφωμένη, όλο αυτοπεποίθηση, αφοσιωμένη στους στόχους της και αποφασισμένη να πετύχει, εργάζεται με εξαντλητικούς ρυθμούς στο πολύ απαιτητικό τμήμα των Επειγόντων Περιστατικών.

Κάποια στιγμή, η Ρίκε αποφασίζει να εκπληρώσει το μεγαλύτερο όνειρό της, σαλπάροντας ολομόναχη με το ιστιοπλοϊκό της για τη Νήσο της Αναλήψεως, στον Ατλαντικό Ωκεανό, ώστε να έχει το χρόνο να κάνει, παράλληλα, και ένα εσωτερικό ταξίδι. Μετά από μια άγρια καταιγίδα, το ιστιοπλοϊκό της καταλήγει κοντά σε ένα ακυβέρνητο παλιό αλιευτικό φορτωμένο με εκατό περίπου μετανάστες που προσπαθούν απελπισμένα να της αποσπάσουν την προσοχή.

Styχ 02

Αν δεν δράσει γρήγορα η Ρίκε, δεκάδες άνθρωποι θα πνιγούν, καθώς η βάρκα αρχίζει και βάζει νερά. Ειδοποιεί, αρχικά, την ακτοφυλακή που καθυστερεί υπερβολικά να επέμβει, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις της, οπότε, καλείται μόνη, πλέον, να αναλάβει δράση και να τους συνδράμει, μολονότι δεν μπορεί να τους περιθάλψει όλους στο μικρό ιστιοφόρο της.

Διχασμένη ανάμεσα στη επιθυμία της να τους συνδράμει και στην επιταγή να συνεχίσει το ταξίδι της, η νέα γυναίκα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα τραγικό δίλημμα.

Styχ 03

Ενώ αρχικά μοιάζει να είναι ντοκιμαντέρ, στην πραγματικότητα πρόκειται για μια αριστοτεχνική αλληγορία για το μεταναστευτικό. Μια κλειστοφοβική αλληγορία για τα αχαρτογράφητα, σκοτεινά νερά κάθε «επίσημης» κρατικής πολιτικής και για το ρευστό σύνορο ανάμεσα στον Παράδεισο και τον Κάτω Κόσμο. Η ταινία ήταν μία από τις τρεις φιναλίστ των Βραβείων LUX του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Styχ 04

Ο Βόλφγκανγκ Φίσερ γεννήθηκε το 1970 στη Βιέννη. Σπούδασε Ψυχολογία και Ζωγραφική στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και έπειτα Κινηματογράφο στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Ντίσελντορφ και την Ακαδημία Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (KHM) της Κολωνίας. Εκτός από τη θητεία του σε πολυάριθμες θέσεις διδασκαλίας, για μια περίοδο εργαζόταν ως βοηθός των Πολ Μόρισεϊ και Ναν Χούβερ. Του έχουν απονεμηθεί υποτροφίες από το Πρόγραμμα Σεναρίου του Μονάχου και το eQuinoxe Europe. Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία κυκλοφόρησε το 2009 με τον τίτλο «Was Du Nicht Siehst / What You Don’t See». Ο σκηνοθέτης, δηλώνει σχετικά:

«Καθημερινά, στα σύνορα της Ευρώπης, εκατοντάδες άνθρωποι πεθαίνουν, στην απέλπιδα προσπάθειά τους να διασχίσουν τη θάλασσα και να φτάσουν στην Ήπειρό μας, προκειμένου να βρουν κάποιον ειρηνικό τόπο να ζήσουν. Το γεγονός ότι, αυτοί οι άνθρωποι, όπως προκύπτει από την ενδελεχή έρευνα που κάναμε, μπορούν ακόμα να βασίζονται στην ελάχιστη βοήθεια που τους παρέχουν επίσημες οργανώσεις, επιβεβαιώθηκε μέσα από συζητήσεις μας με εκπροσώπους της μη κυβερνητικής οργάνωσης SEA WATCH, των ΓΙΑΤΡΩΝ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ, της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης BORDERLINE EUROPE και της MOAS, που είναι μεταξύ των ιδιωτικών πρωτοβουλιών που έχουν ευαισθητοποιηθεί. Η πιθανότητα και μόνο να βρεθεί κάποιο ιστιοπλοϊκό ή άλλο καράβι, στη μέση του ωκεανού, δίπλα σε βάρκες «πλημμυρισμένες» με πρόσφυγες, φαντάζει εφιαλτική για όποιον σκέφτεται να πραγματοποιήσει κάποιο ταξίδι αναψυχής εν πλω. Εντούτοις, η πραγματικότητα αποδεικνύει πως τέτοια περιστατικά είναι ολοένα και πιο συνήθη… Με βάση αληθινά γεγονότα, η ταινία «Styx» πραγματεύεται αυτό το ερώτημα μέσα σε ένα μυθοπλαστικό πλαίσιο, αποτυπώνοντας τον τρόπο με τον οποίο τα οικονομικά συμφέροντα ανταγωνίζονται τις ανθρωπιστικές αρχές, η υπερβολική ζήτηση σφετερίζεται τη συμπόνια και η αδιαφορία διαλύει κάθε ελπίδα. Σε μια προσπάθεια ορισμού του Παραδείσου, η ταινία θέτει ερωτήματα ταυτότητας όπως: ποιοι είμαστε, ποιοι θέλουμε να είμαστε και τελικά ποιοι πρέπει να είμαστε. Πώς ορίζει καθένας μας τον Παράδεισο;»

Wolfgang Fischer

Styx
Σκηνοθεσία: Βόλφγκανγκ Φίσερ
Σενάριο: Wolfgang Fischer, Ika Künzel
Διεύθυνση φωτογραφίας: Benedict Neuenfels
Μοντάζ: Monika Willi
Ήχος: Uwe Dresch, Andre Zimmermann, Andreas Turnwald
Μουσική: Dirk von Lowtzow
Ηθοποιοί: Σουζάνε Γουλφ, Γκέντιον Όντουορ Βεκέσα, Φελίσιτι Μπαμπάο, Αλεξάντερ Μπέγιερ, ίνγκα Μπίρκενφελντ, Ανίκα Μένγκερ
Χώρα Παραγωγής: Γερμανία, Αυστρία
Έτος Παραγωγής: 2018
Διάρκεια: 94 λεπτά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s