Δύο ντοκιμαντέρ για τον Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα

Ακόμα και οι μη ποδοσφαιρόφιλοι, γνωρίζουν αυτό το όνομα: Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. Από τις αλάνες της Αργεντινής, στα σημαντικότερα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα και τουρνουά του κόσμου. Η στρογγυλή θεά υποκλινόταν στο πέρασμά του. Μία μεγάλη προσωπικότητα με μεγάλες αδυναμίες που έφυγε από την ζωή σε ηλικία 60 ετών. Μέσα από τα ντοκιμαντέρ «Μαραντόνα» του Εμίρ Κουστουρίτσα και «Diego Maradona» του βραβευμένου με Όσκαρ, Ασίφ Καπάντια, μπορούμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα.

«Μαραντόνα» (Maradona – 2008) του Εμίρ Κουστουρίτσα

Γεννημένος στις 30 Οκτωβρίου του 1960 στην Λανούς, στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, ο Μαραντόνα, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Στην καριέρα του μεταξύ άλλων αγωνίστηκε και στην Ιταλία και συγκεκριμένα στη Νάπολι, με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, το Κύπελλο Ιταλίας καθώς και το Κύπελλο UEFA το 1989.

Με την εθνική ομάδα της Αργεντινής, ο Μαραντόνα συμμετείχε σε τέσσερα Μουντιάλ. Το 1982 στην Ισπανία έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση της διοργάνωσης, όπου και αποκλείστηκε από τη Βραζιλία. Το 1986 κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Μεξικό. Τέσσερα χρόνια αργότερα στο Μουντιάλ της Ιταλίας έφτασε μέχρι τον τελικό αλλά το πολυπόθητο τρόπαιο κατέκτησε τελικά η Δυτική Γερμανία. Ενώ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 που διεξήχθη στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, αν και αγωνίστηκε στη φάση των ομίλων εναντίον της Νιγηρίας και της Εθνικής Ελλάδος (παιχνίδι στο οποίο σκόραρε), στη συνέχεια βρέθηκε ντοπαρισμένος και αποχώρησε.

Στο ντοκιμαντέρ «Μαραντόνα», η κάμερα του πολυβραβευμένου Εμίρ Κουστουρίτσα μας προσκαλεί σ’ ένα ταξίδι στη ζωή ενός ζωντανού θρύλου, μ’ ένα φιλμ που παρουσιάστηκε και στο κορυφαίο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών. Στην Ελλάδα είχαμε την ευκαιρία να το παρακολουθήσουμε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ, Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, παρουσία μάλιστα του σπουδαίου σκηνοθέτη, Εμίρ Κουστουρίτσα.

Σύμφωνα με τα όσα μας είχε πει τότε ο δημιουργός, ήταν ένα ιδιαίτερα δύσκολο εγχείρημα, τόσο λόγω του απρόβλεπτου χαρακτήρα του Μαραντόνα, όσο και εξαιτίας των πολλών εξωτερικών γυρισμάτων ανά την υφήλιο. Από την Αργεντινή, μέχρι την Ιταλία και την Νάπολη, αλλά και από την Κούβα μέχρι την Ισπανία και τη Βαρκελώνη.

Ο σπουδαίος Σέρβος σκηνοθέτης, παρουσιάζει καρέ καρέ την άνοδο, αλλά και την πτώση, ενός θρυλικού ποδοσφαιριστή, τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδων. Στα θετικά του ντοκιμαντέρ, συγκαταλέγονται και οι υπέροχες μουσικές δημιουργίες του Μάνου Τσάο, που συνοδεύουν ηχητικά την ταινία. Ο Εμίρ Κουστουρίτσα ακολουθεί τον Ντιέγκο Μαραντόνα για 12 μήνες. Στο βίντεο που ακολουθεί μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρο το ντοκιμαντέρ:

«Diego Maradona» (2019) του Ασίφ Καπάντια

5 Ιουλίου 1984: ο Ντιέγκο Μαραντόνα φτάνει στη Νάπολι με την πιο πολυδάπανη μεταγραφή στην ιστορία και για τα επόμενα επτά χρόνια θα κατακτήσει τα πάντα. Το απόλυτο είδωλο του σύγχρονου ποδοσφαίρου και η πιο παθιασμένη και επικίνδυνη πόλη της Ευρώπης γίνονται οι ιδανικοί παρτενέρ. Στο γήπεδο, ο Ντιέγκο Μαραντόνα ήταν μια ιδιοφυΐα. Έξω από αυτό τον αντιμετώπιζαν σαν θεό. Όλα είχαν κάτι από το υλικό των ονείρων. Όμως υπήρχε και το τίμημα: Ο Ντιέγκο μπορούσε να κάνει ό,τι θέλει, όσο έκανε θαύματα στο γήπεδο, όμως, ο καιρός περνούσε και πλησίαζαν πιο σκοτεινές μέρες.

Ένα ντοκιμαντέρ για την πολυτάραχη ζωή του Ντίεγκο Μαραντόνα, από την φτώχεια στη φαβέλα, μέχρι την απόλυτη δόξα μέσα από άγνωστα ντοκουμέντα και από το προσωπικό του αρχείο. Μια ιστορία για το πάθος, την ποδοσφαιρική ιδιοφυΐα αλλά και τις ανθρώπινες αδυναμίες. Από τον βραβευμένο με Όσκαρ και Bafta σκηνοθέτη των ντοκιμαντέρ «Senna» (2010) και «Amy» (2015), Ασίφ Καπάντια. Επίσημη Συμμετοχή στο Φεστιβάλ Καννών 2019.

«Το 1981 ο ατζέντης του Μαραντόνα σκέφτηκε να κάνει μια ταινία για εκείνον και έτσι προσέλαβε δυο κάμεραμεν να τον ακολουθούν παντού. Εκατοντάδες ώρες γυρίστηκαν τότε: τα μισά αρχεία ήταν στη Νάπολη και τα άλλα μισά βρίσκονταν σε μια αποθήκη της πρώην γυναίκας του, Κλάουντια. Δεν τα είχε ακουμπήσει κανείς για τριάντα χρόνια. Έτσι, όλο το υλικό της ταινίας προέρχεται από τους προσωπικούς του κάμεραμεν. Η Νάπολη έγινε το επίκεντρο της αφήγησης, αφού ένιωθα πως πράγματι υπήρχε ένα πριν και ένα μετά. Φτάνει εκεί σαν ένα ευαίσθητο και αθώο παιδί και φεύγει πολύ διαφορετικός. Και μέσα σε αυτά τα επτά χρόνια, γίνεται ο καλύτερος παίκτης του κόσμου, κατακτά το Παγκόσμιο Κύπελλο – όπου όλοι παραδέχονται πως πρόκειται για τη μοναδική περίπτωση στα χρονικά που το παίρνει ένας παίκτης μόνος του – και τέλος, κατακτά το πρωτάθλημα στην Ιταλία, με μια ομάδα που δεν μπορούσε καν να το ονειρευτεί πριν την άφιξη του. Μετά τη Νάπολη, τα πάντα έμοιαζαν ως απόηχος ή επανάληψη εκείνης της επταετίας: μια ιστορία θανάτου και ανάστασης.» – Ασίφ Καπάντια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s