«Η Ζωή Συνεχίζεται»: Αντλώντας έμπνευση από την «Αλίκη στις Πόλεις» του Βιμ Βέντερς, ο Μάικ Μιλς σκηνοθετεί τον Χοακίν Φίνιξ & τον Γούντι Νόρμαν σε ένα συγκινητικό road movie για τους εύθραυστους δεσμούς ανάμεσα στα παιδιά και τους ενήλικες

Ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός, Χοακίν Φίνιξ (Joker) πρωταγωνιστεί σε μία τρυφερή ιστορία για τους εύθραυστους δεσμούς ανάμεσα στα παιδιά και τους ενήλικες, το παρελθόν και το μέλλον, από τον εξαιρετικό δημιουργό Μάικ Μάιλς (Πρωτάρηδες, 20th Century Women). Η ταινία «Η Ζωή Συνεχίζεται / C’mon, C’mon» προβάλλεται στους Κινηματογράφους από την Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου.

Με αφορμή ένα οδοιπορικό και μία οικογενειακή κρίση, ο Τζόνι (Χοακίν Φίνιξ), ένας εργένης ραδιοφωνικός παραγωγός, έρχεται κοντά στον χαρισματικό 9χρονο ανιψιό του (Γούντι Νόρμαν). Αυτή η σχέση θα τους μεταμορφώσει.

Η ταινία συνδυάζει άρτια την χαμηλών τόνων δυναμική ενός δυαδικού σύμπαντος μεταξύ ενός θείου και ενός ανιψιού με την ευρύτερη τεκμηρίωση του οράματος των νέων για το μέλλον του κόσμου.

Χωρίς να χάνει το λεπτεπίλεπτο νήμα των πιο μύχιων συναισθημάτων, η ταινία χαράζει μία αξέχαστη διαδρομή από το Λος Άντζελες, στο Ντιτρόιτ, τη Νέα Ορλεάνη και τη Νέα Υόρκη με οδηγό τις εξαιρετικές ερμηνείες, την αυθόρμητη καταγραφή της σκέψης των νέων παιδιών, την εκπληκτική ασπρόμαυρη φωτογραφία του Ρόμπι Ράιαν (Η Ευνοούμενη) και την ιδανική μουσική υπόκρουση των Άαρον και Μπράις Ντέσνερ.

Μέσα από μια σειρά απροσδόκητων περιστατικών, ο Τζόνι και ο νεαρός ανιψιός του έρχονται πιο κοντά, βουτώντας σε μια εύθραυστη σχέση που θα τους μεταμορφώσει. Για άλλη μια φορά ο Μάικ Μιλς μας κάνει, έστω και για λίγο, μέλη μιας διευρυμένης, εναλλακτικής οικογένειας ενώ ο Χοακίν Φίνιξ παραδίδει μία ακόμα σπουδαία ερμηνεία, σε μια λεπταίσθητη και βαθιά συγκινητική ιστορία για τις σχέσεις μεταξύ ενηλίκων και παιδιών, για το παρελθόν και το μέλλον.

Η ταινία είναι μια ωδή στη σχέση ανάμεσα στα παιδιά και τους μεγάλους. Είναι η ιστορία ενός άντρα που πρέπει να μάθει να φροντίζει ένα παιδί για πρώτη φορά στη ζωή του, με φόντο ένα πανόραμα των πόλεων της Αμερικής του 21ου αιώνα. Είναι μια ιστορία που δείχνει πώς ένας ενήλικας μαθαίνει να καλύπτει τις ανάγκες, να ανακουφίζει τις ανησυχίες και να μοιράζεται τη χαρά ενός παιδιού.

Στην πορεία, ανακαλύπτει ότι ο κόσμος ενός παιδιού δεν διαφέρει και πολύ από τον κόσμο των ενηλίκων. Ο Τζόνι και ο Τζέσι καταλήγουν μαζί κάτω από κρίσιμες συνθήκες. Ο χρόνος που θα μοιραστούν τους μεταμορφώνει στο πώς βλέπει ο ένας τον άλλον αλλά και τον ίδιο τους τον εαυτό. Καθώς διασχίζουν την Αμερική, οι καλές και οι κακές στιγμές λειτουργούν σαν ένας διαλογισμός πάνω στην αγάπη, τον γονεϊκό ρόλο, την μνήμη και την αποδοχή του αγνώστου.

Ο Χοακίν Φίνιξ είναι ο Τζόνι, ένας εργασιομανής δημοσιογράφος που παίρνει ραδιοφωνικές συνεντεύξεις από νέους ανθρώπους σε όλη τη χώρα με θέμα το μέλλον. Ξαφνικά, τα σχέδια του ανατρέπονται εξαιτίας μιας οικογενειακής κρίσης, όταν η αποξενωμένη αδελφή του, τού ζητά να αναλάβει τη φροντίδα του παιδιού της, του Τζέσι. Ο Τζόνι έχει πολλούς λόγους να συμπαρασταθεί στην αδελφή του, αλλά δεν έχει εμπειρία στο μεγάλωμα ενός παιδιού, πόσο μάλλον ενός παιδιού τόσο έξυπνου όσο ο Τζέσι.

Είναι μια συναισθηματικά φορτισμένη και συχνά αστεία κατάσταση, καθώς ο Μιλς εξερευνά την αντίδραση ενός άντρα που, εντελώς απότομα, βρίσκεται να παίζει τον δύσκολο και βαρύ ρόλο του γονιού, με όλες τις ανησυχίες και τις απορίες που προκύπτουν. Μέσα από χαριτωμένες στιγμές, θλιμμένες καταστάσεις, υπέροχες μέρες και ήσυχες νύχτες, ο Τζόνι και ο Τζέσι αρχίζουν να εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον και να μεταμορφώνονται.

Σπρώχνει ο ένας τον άλλον να αντέξουν μέσα από δύσκολες καταστάσεις, να πουν τα ανείπωτα, να ξεφύγουν. Όσο πιο κοντά έρχονται, αυτή η λεπτοδουλεμένη ιστορία επεκτείνεται σε θέματα πιο διευρυμένα: τους μεταξύ μας δεσμούς, το καθήκον μας απέναντι στο αύριο, τη σχέση μας με τη μνήμη και πώς η φροντίδα για τον άλλον μας θωρακίζει μπροστά στην αβεβαιότητα του μέλλοντος.

Η μείξη αιχμηρής πραγματικότητας και τρυφερότητας, η κλασική ασπρόμαυρη φωτογραφία, οι ολοζώντανες περιηγήσεις στις πόλεις της Αμερικής, οι εξαιρετικές ερμηνείες και οι αυθόρμητες συνεντεύξεις με πραγματικούς νεαρούς Αμερικάνους, προικίζουν την ταινία του Μιλς με μία πρωτόγνωρη κινηματογραφική ζωντάνια.

Ο Μάικ Μιλς εμπνεύστηκε από τον πατέρα του για τους «Πρωτάρηδες» και από την μητέρα του για το «20th Century Women». Σε αυτή την ταινία, διηγείται μια ιστορία ακόμα πιο κοντινή στην εμπειρία του, μία ιστορία που ανασκάβει το πλούσιο και γεμάτο εκπλήξεις έδαφος της σχέσης ενός ενήλικα με ένα παιδί. Συγχρόνως, εξερευνά ένα εύρος θεμάτων, όπως ότι το μέλλον εξαρτάται από το πως επικοινωνούμε μεταξύ μας.

Το 2014, ο Μιλς απέκτησε παιδί με τη Μιράντα Τζουλάι. Το βίωσε αρχικά σαν αποπροσανατολισμό και στην πορεία σαν μία εμπειρία που τον μεταμόρφωσε, παρόμοια με το βίωμα του Τζόνι στην ταινία. Ο Μιλς ήξερε ότι ήθελε να εξετάσει αυτό που συνέβαινε. Αλλά, με τον δικό του τρόπο, το σενάριο έγινε μία κινηματογραφική αυτοαναφορά, ένα καλυμμένο απομνημόνευμα, που διαδραματίζεται σε ένα επινοημένο οικογενειακό περιβάλλον και αντλεί από χιλιάδες προσωπικές αναφορές, ταινίες, μουσική, βιβλία και ανθρώπους που τον εμπνέουν.

«Με την ταινία αυτή, ήθελα να παίξω με αντίθετες κλίμακες» λέει ο Μιλς. «Από τη μία, η ταινία ασχολείται με τις μικρές στιγμές. Το μπάνιο ενός παιδιού, την κουβέντα πριν τον ύπνο. Από την άλλη, το ταξίδι στις μεγάλες πόλεις, τα νέα παιδιά που μιλάνε για το μέλλον τους και το μέλλον του κόσμου. Με αυτόν τον τρόπο, η προσωπική ιστορία εκτυλίσσεται στο πλαίσιο μιας μεγαλύτερης. Νιώθω συχνά ότι κινούμαι στο ίδιο φάσμα με το παιδί μου, ο χρόνος μας είναι ιδιωτικός, αλλά οι μεγαλύτερες ανησυχίες για τη ζωή είναι εκεί».

Ο δημιουργός βασίστηκε στη φόρμα της ταινίας δρόμου για να δομήσει τη μείξη μεταξύ του ατομικού και του συλλογικού. Φυσικά, στρέφεται σε ταινίες που αγαπά όπως το «Alice in the Cities» του Βιμ Βέντερς, όπου ένας Γερμανός δημοσιογράφος ταξιδεύει με ένα νέο κορίτσι του οποίου η μητέρα δεν εμφανίζεται. «Όπως και ο Βέντερς, ήθελα να εξερευνήσω τον χαρακτήρα ενός παιδιού με τις ανησυχίες του, τις ανάγκες και τους φόβους του που μοιάζουν με των ενηλίκων».

«Το ραδιόφωνο είναι μία σχεδόν νοσταλγική φόρμα, αλλά μου άρεσε που ο Τζόνι αξιοποιεί το ραδιόφωνο για να μιλήσει για το μέλλον σε ανθρώπους που μπορεί να μην έχουν μέλλον», λέει ο Χοακίν Φίνιξ, ο οποίος μελέτησε προσεχτικά το έργο του Σταντς Τέρκελ, ενός πρωτοπόρου της προφορικής εξιστόρησης που άλλαξε τα στερεότυπα της ραδιοφωνίας κάνοντας ερωτήσεις σε συνηθισμένους ανθρώπους για τα σημαντικότερα ζητήματα της ζωής.

Ο Φίνιξ άκουσε επίσης τον Σκοτ Κάριερ, γνωστό για τις ραδιοφωνικές εκπομπές του, που ξεκίνησε την καριέρα του κάνοντας οτοστόπ στην Αμερική με ένα φορητό κασετόφωνο. Η πρωταρχική του επιρροή, όμως, ήταν η Μόλι Γουέμπστερ – η οποία υποδύεται την συνάδελφο του Τζόνι, τη Ροξάν και που στην πραγματική ζωή είναι η επικεφαλής ανταποκρίτρια σε μεγάλο ραδιοφωνικό σταθμό της Νέας Υόρκης

Ο Μιλς χαρτογράφησε την ταινία από το Λος Άντζελες μέχρι τη Νέα Ορλεάνη. «Κάθε πόλη έχει τους λόγους της που είναι στην ταινία. Στη Νέα Υόρκη, μιλήσαμε σε παιδιά μεταναστών. Στη Νέα Ορλεάνη τα παιδιά ξέρουν ότι στο μέλλον κάποιος γειτονιές θα βυθιστούν στο νερό. Επίσης, η πόλη αυτή έχει μία πανέμορφη και σπαρακτική ιστορία. Το Ντιτρόιτ είναι μία εκβιομηχανισμένη πόλη που κάποτε εκπροσωπούσε την αμερικάνικη κουλτούρα, αλλά τελικά το μέλλον της έληξε πρόωρα» καταλήγει ο δημιουργός.

Η πανελλήνια πρεμιέρα της ταινίας, πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο, στο 62ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα στο Τμήμα: Ειδικές Προβολές. Ενώ από την Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου, κυκλοφορεί στις εγχώριες Κινηματογραφικές Αίθουσες.

Ο Μάικ Μιλς είναι Αμερικανός σκηνοθέτης ταινιών και μουσικών βίντεο κλιπ, συγγραφέας και graphic designer. Γεννήθηκε στο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας, γιος του Πολ Τσάντμπουρν Μιλς, ιστορικού τέχνης και διευθυντή μουσείων. Είναι γνωστός για τις ανεξάρτητες ταινίες του «Beginners» (2010) και «20th Century Women» (2016). Για το τελευταίο ο Μιλς προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου.

Διαβάστε Επίσης:
«Οι Πρωτάρηδες» του Μάικ Μιλς, με τον Κρίστοφερ Πλάμερ και τον Γιούαν Μακγκρέγκορ
«Καταπληκτικές Γυναίκες» του Μάικ Μιλς: Μία κινηματογραφική επιστολή αγάπης στους ανθρώπους που μας μεγάλωσαν
Ο χαρισματικός Χοακίν Φίνιξ μέσα από δέκα ερμηνείες του

Η Ζωή Συνεχίζεται / C’mon, C’mon
Σκηνοθεσία – Σενάριο: Μάικ Μιλς
Πρωταγωνιστούν: Χοακίν Φίνιξ, Γούντι Νόρμαν, Γκάμπι Χόφμαν
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Ρόμπι Ράιαν
Μοντάζ: Τζένιφερ Βεκιαρέλο
Μουσική: Άαρον και Μπράις Ντέσνερ
Έτος Παραγωγής: 2021
Χώρα Παραγωγής: Η.Π.Α.
Διάρκεια: 108 λεπτά
Κυκλοφορεί από την Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου στους Κινηματογράφους

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s