Το 1976, ο Άλαν Τζέι Πακούλα ζωντανεύει στην μεγάλη οθόνη το ομώνυμο βιβλίο των δημοσιογράφων Καρλ Μπέρνσταϊν και Μπομπ Γούντγουορντ, σκηνοθετώντας τους Ντάστιν Χόφμαν και Ρόμπερτ Ρέντφορντ, στους αντίστοιχους ρόλους. Το αποτέλεσμα είναι ένα αριστουργηματικό πολιτικό θρίλερ για το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ, παραμονές της εκλογής του προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον, το οποίο 50 χρόνια μετά κυκλοφορεί σε επανέκδοση, όντας ένα διαχρονικό και επίκαιρο φιλμ.
Το 1956, ο Ροζέ Βαντίμ, ένας νεαρός δημιουργός 28 ετών, πραγματοποιεί το ντεμπούτο του σκηνοθετώντας τη μούσα και σύζυγό του Μπριζίτ Μπαρντό, δίπλα στους Κουρντ Γιούργκενς και Ζαν Λουί Τρεντινιάν. Αυτή η ταινία ήταν το «Και ο Θεός Έπλασε τη Γυναίκα», η οποία άρχισε να δημιουργεί την εικόνα ενός κινηματογραφικού συμβόλου που άντεξε στον χρόνο.
Ο βραβευμένος με Χρυσό Φοίνικα σκηνοθέτης Λοράν Καντέ («Ανάμεσα στους Τοίχους»), μας ταξιδεύει στην Κούβα και παρουσιάζει μέσα από την συγκινητική ταινία του «Επιστροφή Στην Ιθάκη», ένα οδοιπορικό πέντε φίλων, οι οποίοι επιστρέφουν στην πατρίδα τους μετά από δεκαέξι χρόνια εξορίας.
Η ιστορία λαμβάνει χώρα στις αρχές του 20ού αιώνα στη Ρωσία, καθώς οι εντάσεις μεταξύ του κράτους και των επαναστατών, κορυφώνονται. Ο χαρακτήρας της μάνας γίνεται το ανυποψίαστο εργαλείο για τη σύλληψη του επαναστάτη γιου της κι με αυτό τον τρόπο γίνεται μέλος του εργατικού κινήματος, έχοντας ως στόχο την απόδραση του. Βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Μάξιμ Γκόρκυ, «Η Μάνα» αποτελεί χωρίς αμφιβολία ένα από τα αριστουργήματα του Βσεβολόντ Πουντόβκιν και του Σοβιετικού Κινηματογράφου.
Τρία χρόνια μετά το «Παρελθόν» (Le Passé – 2013) – Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας – ο σπουδαίος Ιρανός σκηνοθέτη Ασγκάρ Φαραντί, επιστρέφει με την ταινία του: «Ο Εμποράκος» (The Salesman – 2016). Το φιλμ είναι εμπνευσμένο από τον «Θάνατο του Εμποράκου» του Άρθουρ Μίλερ και πρωταγωνιστούν, ο Σαχάμπ Χοσεϊνί και η Ταράνεχ Αλιντούστι.
To φιλμ «Γυναίκες Έξω / Fuori» είναι αφιερωμένο στη Γκολιάρντα Σαπιέντσα, μία από τις σημαντικότερες και πιο ριζοσπαστικές φωνές της ιταλικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα. Παρότι το έργο της υπήρξε βαθιά πρωτοποριακό, η αναγνώρισή της ήρθε ουσιαστικά μετά τον θάνατό της, με την έκδοση του μεγάλου της μυθιστορήματος «Η Τέχνη της Χαράς» (L’arte della gioia), στο οποίο αφιέρωσε σχεδόν δέκα χρόνια από τη ζωή της.
Τοποθετώντας τη δράση στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας το 2017, ανακατεύοντας δεξιοτεχνικά την «τράπουλα» της αφήγησης και πραγματοποιώντας διαρκώς τοπικές και χρονικές μεταβάσεις, το φιλμ «I Was a Stranger» του Μπραντ Άντερσεν, το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο της Διεθνούς Αμνηστίας στην Μπερλινάλε, φέρνει ξανά στο προσκήνιο το τραύμα του προσφυγικού, καλώντας μας να θυμηθούμε τους ανθρώπους εκείνους για τους οποίους η ζωή δεν είναι δεδομένη.
Πέντε χρόνια μετά τους συγκλονιστικούς «Αγριότοπους», ένα συγκινητικό δράμα που βρήκε διανομή στη χώρα μας εν καιρώ πανδημίας, η Ζανέτε Νόρνταλ επιστρέφει για άλλη μια φορά στη σκανδιναβική παράδοση του δράματος «δωματίου», για να το αναθεωρήσει και να το απογειώσει. Φάρος της η απόλυτη σταρ του Δανέζικου Σινεμά, η σπουδαία Τρίνε Ντίρχολμ, γνωστή στο ευρύ κοινό από το υποψήφιο για Όσκαρ φιλμ «Το Κορίτσι με τη Βελόνα», εδώ επιστρέφει σε (άλλον) έναν ρόλο ζωής.
Με καμβά τον αυστηρό, ακριβή όσο και μαγικό κόσμο του θεάτρου Καμπούκι ο σπουδαίος Σανγκ-ιλ Λι υπογράφει μια εκθαμβωτική επική saga, έναν στοχασμό πάνω στη δημιουργία, την φιλοδοξία, τις έννοιες της οικογένειας και της φιλίας ακολουθώντας χωρίς ανάσα τους δύο ήρωές του σε μια σκληρή όσο και συγκινητική «μονομαχία» που διατρέχει δεκαετίες, με τερματισμό το φευγαλέο «ιερό δισκοπότηρο» της τελειότητας μέσα από την τέχνη.
George Roussos 