The Walk – Robert Zemeckis (2015) [Κριτική]

The Walk (2015) 01
O ευρηματικός και βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης Ρόμπερτ Ζεμέκις (O Ναυαγός – 2000, Forrest Gump – 1994), γνωστός για την πρωτοποριακή χρήση της ψηφιακής 3D τεχνολογίας (The Polar Express – 2004, Beowulf – 2007) αλλά και για τους συναρπαστικούς ήρωες του, μεταφέρει στον κινηματογράφο μια αληθινή ιστορία. Τον απαιτητικό πρωταγωνιστικό ρόλο ερμηνεύει με επάρκεια ο ταλαντούχος Τζόζεφ Γκόρντον Λέβιτ.

Συνέχεια

Advertisements

The Martian – Ridley Scott (2015) [Κριτική]

The Martian (2015) 01
O Ρίντλεϊ Σκοτ – δημιουργός ταινιών όπως το αγαπημένο «Blade Runner» και το «Θέλμα και Λουίζ» – αφήνει για λίγο στην άκρη τα πρότζεκτ «Alien» και «Prometheus». Ο Βρετανός σκηνοθέτης, μειώνοντας τη δράση, αλλά κερδίζοντας στην ανάπτυξη των χαρακτήρων, εκμεταλλεύεται το καλό του σενάριο και μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα του Άντι Γουίαρ. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο συναντάμε τον Ματ Ντέιμον, σε μία αξιόλογη προσπάθεια, διανθισμένη με έξυπνες δόσεις χιούμορ.

Συνέχεια

Mississippi Mermaid – François Truffaut (1969) [Κριτική]

Mississippi Mermaid (1969) 01
Το 1969 ο Φρανσουά Τρυφώ μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα του Κόρνελ Γούλριτς (υπογεγραμμένο με το ψευδώνυμο Γουίλιαμ Άιρις), «Βαλς στα Σκοτάδια». Στο πλευρό του έχει δύο σπουδαίους Γάλλους ηθοποιούς, τον εμβληματικό Ζαν-Πολ Μπελμοντό, και την γοητευτική Κατρίν Ντενέβ, οι οποίοι συναντιόνται για μία και μοναδική φορά σε μία αξιόλογη κινηματογραφική ιστορία, με άμεσες και έμμεσες αναφορές, από τον «Δεσμώτη του Ιλίγγου» (1958) του Άλφρεντ Χίτσκοκ, μέχρι το «Τζόνι Γκιτάρ» (1954) του Νίκολας Ρέι.

Συνέχεια

It Follows – David Robert Mitchell (2014) [Κριτική]

It Follows (2014) 01
Ο Αμερικανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος, Ντέιβιντ Ρόμπερτ Μίτσελ, τέσσερα χρόνια μετά το φιλμ «Ο Μύθος της Αμερικάνικης Εφηβείας» (The Myth of the American Sleepover – 2010), επιστρέφει με τη δεύτερη μεγάλους μήκους δημιουργία του: «Σε Ακολουθεί» (It Follows – 2014). Η ταινία που προβλήθηκε πέρσι τον Μάιο στο Φεστιβάλ των Καννών, αποτελεί ένα αξιόλογο και ενδιαφέρον θρίλερ, όπου μέσα από προσεγμένα πλάνα και την έξυπνη χρήση τόσο του φωτισμού, όσο και του ατμοσφαιρικού μουσικού σκορ, κερδίζει τον θεατή. Παράλληλα ο Μίτσελ προσφέρει και μία συμβολική οπτική ματιά, στην εφηβεία και στην σεξουαλική ενηλικίωση.

Συνέχεια