Με αφορμή την κυκλοφορία της ταινίας «Γκραν Τουρ / Grand Tour», στις εγχώριες Κινηματογραφικές Αίθουσες, εκμεταλλευόμαστε την ευκαιρία για ένα Αφιέρωμα στον Μιγκέλ Γκόμες. Ο σπουδαίος Πορτογάλος σκηνοθέτης, είναι υπεύθυνος για κινηματογραφικά αριστουργήματα όπως το ασπρόμαυρο «Tabu» (Χαμένος Παράδεισος), αλλά και το μαγευτικό φιλμ «Αραβικές Νύχτες». Γνωστός για την ικανότητά του να συνδυάζει τη μυθοπλασία με το ντοκιμαντέρ, ερευνά θέματα προσωπικής και συλλογικής μνήμης και ιστορίας με νοσταλγικό τόνο, παίζοντας με τις αφηγηματικές συμβάσεις.

Ο Πορτογάλος σκηνοθέτης, Μιγκέλ Γκόμεζ / Miguel Gomes, γεννήθηκε στη Λισαβόνα το 1972. Σπούδασε κινηματογράφο και εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου για τον πορτογαλικό τύπο μέχρι το 2000. Έχει σκηνοθετήσει αρκετές μικρού μήκους ταινίες και γύρισε την πρώτη του μεγάλου μήκους, «The Face You Deserve», το 2000.

Οι ταινίες του «Our Βeloved Month of August» (2008) και «Tabu» (2012) επιβεβαίωσαν την επιτυχία του και τη διεθνή του αναγνώριση. Το «Tabu» έκανε πρεμιέρα στο διαγωνιστικό της Μπερλινάλε, όπου κέρδισε τα βραβεία Alfred Bauer και FIPRESCI. Η ταινία πουλήθηκε σε 50 χώρες και κέρδισε δεκάδες βραβεία.

Ρετροσπεκτίβες στο έργο του έχουν προγραμματιστεί στη Viennale της Αυστρίας, στο Φεστιβάλ BAFICI στην Αργεντινή, στο Φεστιβάλ του Τορίνου, στη Γερμανία και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η μικρού μήκους ταινία του, με τίτλο «Redemption», έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βενετίας το 2013.

Το 2015 ολοκλήρωσε την ταινία του «Χίλιες και μία Νύχτες» (Arabian Nights), η οποία χωρίζεται σε τρία μέρη: Volume I – Ο Ανήσυχος, Volume II – Ο Έρημος και Volume III – Ο Μαγεμένος. Το δεύτερο μέρος, αποτέλεσε και την επίσημη πρόταση της Πορτογαλίας για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Ο Μιγκέλ Γκόμες είναι διακεκριμένος Πορτογάλος σκηνοθέτης, γνωστός για την καινοτόμο αφήγηση και το υβριδικό κινηματογραφικό του στυλ. Το «Grand Tour», είναι η έκτη μεγάλου μήκους ταινία του, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Διαγωνιστικό Τμήμα του Φεστιβάλ Καννών το 2024 και κέρδισε το Bραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας.

Αντισυμβατικός και οραματιστής, ο Πορτογάλος Μιγκέλ Γκόμεζ χρησιμοποιεί την πρώτη ύλη του κινηματογράφου με έναν δικό του ιδιότυπο τρόπο, στον οποίον ο μαγικός ρεαλισμός συναντά την σκληρή πραγματικότητα και παραμύθια απ’ το παρελθόν ξεπηδούν αναπάντεχα στο σήμερα.

Ο αγαπημένος μας μήνας Αύγουστος / Our Beloved Month of August / Aquele Querido Mes De Agosto
Σκηνοθεσία: Μιγκέλ Γκομέζ
Σενάριο: Telmo Churro, Miguel Gomes, Mariana Ricardo
Πρωταγωνιστούν: Sónia Bandeira, Fábio Oliveira, Joaquim Carvalho, Andreia Santos,
Έτος Παραγωγής: 2008
Χώρα Παραγωγής: Πορτογαλία, Γαλλία
Διάρκεια: 147 λεπτά

Στην καρδιά της Πορτογαλίας, ανάμεσα στα βουνά, ο Αύγουστος σφύζει από ζωή και γιορτινή διάθεση. Οι μετανάστες επιστρέφουν στην πατρίδα τους, ανάβουν πυροτεχνήματα, σβήνουν φωτιές, τραγουδούν καραόκε, πηδούν από γέφυρες, κυνηγούν αγριόχοιρους, πίνουν μπίρα, φέρνουν παιδιά στον κόσμο.

Αν ο σκηνοθέτης και το συνεργείο του είχαν συγκρατηθεί και δεν είχαν ενδώσει στον πειρασμό να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις, η πλοκή θα συνοψιζόταν στα εξής: η ταινία παρακολουθεί την τρυφερή σχέση μεταξύ ενός πατέρα και της κόρης του, καθώς και του ξαδέλφου της, όλοι τους μουσικοί σε ένα χορευτικό συγκρότημα.

Στη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του ο Μιγκέλ Γκόμες συνδυάζει μυθοπλασία και ντοκιμαντέρ, τοποθετώντας τον εαυτό του και το συνεργείο του πλάι σε ένα καστ μη επαγγελματιών ηθοποιών. Το αποτέλεσμα είναι μια περιπετειώδης, γοητευτική, αντισυμβατική ταινία δρόμου, ένα έργο σε διαρκή εξέλιξη που δεν μπορείς παρά να αγαπήσεις.

Χαμένος Παράδεισος / Tabu
Σκηνοθεσία: Μιγκέλ Γκομέζ
Σενάριο: Μιγκέλ Γκομέζ, Μαριάνα Ρικάρντο
Πρωταγωνιστούν: Τερέσα Μαντρούγκα, Λάουρα Σοβεράλ, Ανα Μορέιρα, Ενρίκε Εσπίριτο Σάντο, Καρλότο Κότα
Φωτογραφία: Ρούι Πόσας
Μοντάζ: Τέλμο Τσούρο, Μιγκέλ Γκομέζ
Έτος Παραγωγής: 2012
Χώρα Παραγωγής: Πορτογαλία, Γερμανία, Βραζιλία, Γαλλία
Διάρκεια: 110 λεπτά

Η Πιλάρ περνά τα πρώτα χρόνια της σύνταξης της, προσπαθώντας να διορθώσει τον κόσμο και φροντίζοντας για ένα πολύ δύσκολο έργο στις μέρες μας, τις ενοχές των άλλων. Συμμετέχει σε αγρυπνίες για την ειρήνη, συνεργάζεται με καθολικές κοινωνικές ομάδες παρέμβασης, κατεβάζει κι ανεβάζει συνεχώς έναν πίνακα από τον τοίχο της, για να μη πληγώσει τα συναισθήματα του φίλου που της τον χάρισε. Περισσότερο από όλα όμως, την προβληματίζει η μοναξιά της γειτόνισσας της, Αουρόρα, μια εκκεντρική κι ευέξαπτη ογδοντάχρονη, που πηγαίνει στο καζίνο μόλις βρίσκει λίγα λεφτά, μιλά συνεχώς για την κόρη της που απ’ ότι δείχνει δε θέλει να τη δει, έχει συνεχή hangover από τα αντικαταθλιπτικά που παίρνει και υποψιάζεται ότι η υπηρέτρια της Σάντα ασκεί βουντού επάνω της.

Για τη Σάντα δε γνωρίζουμε πολλά, δε μιλάει πολύ, ακολουθεί εντολές και θεωρεί ότι ο καθένας πρέπει να κοιτάει τη δουλειά του. Πηγαίνει σε νυχτερινό σχολείο και τα βραδιά διαβάζει το Ροβινσώνα Κρούσο στον καναπέ καπνίζοντας. Η Αουρόρα θα ζητήσει κάτι περίεργο και οι άλλες δύο γυναίκες θα ενώσουν τις δυνάμεις τους για να τη βοηθήσουν. Θέλει να συναντήσει έναν άντρα, τον Τζιανλούκα Βεντούρα, κάποιον που κανείς δε γνώριζε την ύπαρξη του μέχρι εκείνη τη μέρα. Η Πιλάρ και η Σάντα θα ανακαλύψουν ότι είναι υπαρκτό πρόσωπο, αλλά όχι σώφρον. Ο Βεντούρα έχει μια κρυφή συμφωνία με την Αουρόρα και μια ιστορία να διηγηθεί, που συνέβη 50 χρόνια πριν, λίγο πριν τον Πορτογαλικό αποικιακό πόλεμο. Ξεκινάει ως εξής: «Η Αουρόρα είχε μια φάρμα στην Αφρική, στους πρόποδες του όρους Ταμπού…»

O «Χαμένος Παράδεισος» (Tabu – 2012), είναι η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία, του Πορτογάλου σκηνοθέτη, Μιγκέλ Γκόμεζ. Έκανε παγκόσμια πρεμιέρα, τον Φεβρουάριο του 2012, στο 62ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Βερολίνου, όπου και απέσπασε το Βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI). Στη χώρα μας, προβλήθηκε για πρώτη φορά, τον Νοέμβριο του 2012, στο Τμήμα Νέοι Ορίζοντες, του 53ου Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Εκεί είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε το ασπρόμαυρο αριστούργημα του Μιγκέλ Γκόμεζ, μία πραγματικά μαγική ταινία που δικαίως συμπεριλήφθηκε στις κορυφαίες στιγμές της συγκεκριμένης κινηματογραφικής σεζόν.

Χίλιες και μία Νύχτες (Μέρος 1ο – Ο Ανήσυχος) / As Mil e Uma Noites: Volume 1, O Inquieto / Arabian Nights: The Restless One
Σκηνοθεσία: Μιγκέλ Γκομέζ
Σενάριο: Miguel Gomes, Mariana Ricardo, Telmo Churro
Πρωταγωνιστούν: Crista Alfaiate, Adriano Luz, Americo Silva, Rogerio Samora, Carloto Cotta, Fernanda Loureiro, Jing Jing Guo, Chico Chapas, Quiterio, Bernardo Alves
Φωτογραφία: Sayombhu Mukdeeprom, (“The Inebriating Chorus of the Chaffinches”), Mario Castanheira (“The Story of the Cockerel and the Fire”)
Μοντάζ: Telmo Churro, Pedro Filipe Marques, Miguel Gomes
Έτος Παραγωγής: 2015
Χώρα Παραγωγής: Πορτογαλία, Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία
Διάρκεια: 125 λεπτά

Στην Πορτογαλία – μια ευρωπαϊκή χώρα σε κρίση – ένας σκηνοθέτης προτίθεται να πλάσει φανταστικές ιστορίες από τη θλιβερή πραγματικότητα στην οποία είναι βυθισμένος. Δυσκολευόμενος, ωστόσο, να βρει νόημα στη δουλειά του, τα παρατάει όλα με λιποψυχία και αφήνει την όμορφη Σεχραζάντ στη θέση του.

Αυτή θα χρειαστεί ενθουσιασμό και κουράγιο για να μην κάνει τον βασιλιά να βαρεθεί με τις θλιβερές ιστορίες από τη χώρα του. Καθώς οι νύχτες περνούν, η ανησυχία οδηγεί στην απόγνωση και στη συνέχεια στην απόλαυση! Έτσι, η Σεχραζάντ οργανώνει τις ιστορίες που λέει στον βασιλιά σε τρεις ενότητες. Ξεκινά κάπως έτσι: «Έφτασε στ’ αυτιά μου, μεγαλόκαρδε Βασιλιά, πως σε μια θλιβερή χώρα του κόσμου…».

Ιστορίες που ακροβατούν μεταξύ της φαντασίας και της πραγματικότητας, εξερευνώντας τον αντίκτυπο των μέτρων λιτότητας που επιβλήθηκαν στην Πορτογαλία προς αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.

Το φιλόδοξο εγχείρημα του Γκόμεζ (που αποτελείται από 3 ταινίες: «Ο Ανήσυχος», «Ο Έρημος» και «Ο Μαγεμένος») με αφετηρία τις «Χίλιες και μια νύχτες» απεικονίζει την σύγχρονη κοινωνική κατάσταση στην Πορτογαλία και ιδιαίτερα την οικονομική κρίση και τις επιπτώσεις της. Μύθοι και πραγματικότητα, μπλέκονται, δημιουργώντας μια πρωτότυπη αφήγηση.

Χίλιες και μία Νύχτες (Μέρος 2ο – Ο Έρημος) / Arabian Nights: The Desolate One
Σκηνοθεσία: Μιγκέλ Γκομέζ
Σενάριο: Miguel Gomes, Mariana Ricardo, Telmo Churro
Πρωταγωνιστούν: Luis Urbano, Sandro Aguilar, Thomas Ordonneau, Jonas Dornbach, Janine Jackowski, Maren Ade, Elena Tatti, Thierry Spicher, Elodie Brunner
Φωτογραφία: Sayombhu Mukdeeprom, (“The Inebriating Chorus of the Chaffinches”), Mario Castanheira (“The Story of the Cockerel and the Fire”)
Μοντάζ: Telmo Churro, Pedro Filipe Marques, Miguel Gomes
Έτος Παραγωγής: 2015
Χώρα Παραγωγής: Πορτογαλία, Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία
Διάρκεια: 132 λεπτά

Η όμορφη Σεβαρτνάτζε μένει επί ενάμιση χρόνο ξύπνια, μόνο και μόνο για να λέει παραμύθια στον βασιλιά Σαχριάρ. Ο λόγος που υπομένει αυτό το μαρτύριο, είναι για να σταματήσει τον παραλογισμό του βασιλιά που θέλει κάθε πρωί να παντρεύεται μια παρθένα και με το ξημέρωμα της επομένης να τη σκοτώνει.

Με το να του αφήνει τα παραμύθια μισοτελειωμένα, κρατάει σε εγρήγορση τον βασιλιά και δεν επιζητά άλλη παρέα. Τα παραμύθια μιλούν για βασιλιάδες και πριγκίπισσες, για εμπόρους και σκλάβους, για ψαράδες και πολεμιστές, για ζώα με ανθρώπινη λαλιά. Όμως, αυτά τα παραμύθια δεν έχουν πλέον τη μορφή των «1000 και Μία Ημερών», αλλά συμβαίνουν στο σήμερα, στην Πορτογαλία της κρίσης. Στην πρώτη αυτή ιστορία, έχουμε μια θλιμμένη χώρα, όπου οι άνθρωποι ονειρεύονται γοργόνες και φάλαινες, αλλά αντί αυτού η ανεργία μαστίζει.

Σε κάποια μέρη, τα δάση καίγονται, παρότι πέφτει βροχή, άνθρωποι τρέχουν στις παραλίες κι ας είναι Χειμώνας, ενώ ζώα έχουν ανθρώπινη λαλιά, κι ας μην μπορεί κάποιος να τα ακούσει. Όλοι περιμένουν να πληρώσουν τον φόρο τους, ώστε να πληρωθεί ένας ιδιαίτερος μάγος.

Το «Arabian Nights» (2015) του Μιγκέλ Γκόμες, είχαμε την ευκαιρία να το παρακολουθήσουμε στο τμήμα «Ανοιχτοί Ορίζοντες» του 56ου Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για ένα φιλόδοξο εγχείρημα χωρισμένο σε τρεις ταινίες που με αφετηρία τις Χίλιες και μια Νύχτες απεικονίζει την σύγχρονη κοινωνική κατάσταση στην Πορτογαλία και ιδιαίτερα την οικονομική κρίση και τις επιπτώσεις της. Το 2ο μέρος του «Arabian Nights» αποτέλεσε και την επίσημη υποψηφιότητα της Πορτογαλίας για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Χίλιες και μία Νύχτες (Μέρος 3ο – Ο Μαγεμένος) / Arabian Nights: The Enchanted One
Σκηνοθεσία: Μιγκέλ Γκομέζ
Σενάριο: Miguel Gomes, Mariana Ricardo, Telmo Churro
Πρωταγωνιστούν: Crista Alfaiate, Adriano Luz, Americo Silva, RogerioSamora, Carloto Cotta, Fernanda Loureiro, Jing Jing Guo, Chico Chapas, Quiterio, Bernardo Alves
Φωτογραφία: Sayombhu Mukdeeprom, (“The Inebriating Chorus of the Chaffinches”), Mario Castanheira (“The Story of the Cockerel and the Fire”)
Μοντάζ: Telmo Churro, Pedro Filipe Marques, Miguel Gomes
Έτος Παραγωγής: 2015
Χώρα Παραγωγής: Πορτογαλία, Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία
Διάρκεια: 126 λεπτά

Η όμορφη Σεβαρτνάτζε μένει επί ενάμιση χρόνο ξύπνια, μόνο και μόνο για να λέει παραμύθια στον βασιλιά Σαχριάρ. Ο λόγος που υπομένει αυτό το μαρτύριο, είναι για να σταματήσει τον παραλογισμό του βασιλιά που θέλει κάθε πρωί να παντρεύεται μια παρθένα και με το ξημέρωμα της επομένης να τη σκοτώνει.

Με το να του αφήνει τα παραμύθια μισοτελειωμένα, κρατάει σε εγρήγορση τον βασιλιά και δεν επιζητεί άλλη παρέα. Τα παραμύθια μιλούν για βασιλιάδες και πριγκίπισσες, για εμπόρους και σκλάβους, για ψαράδες και πολεμιστές, για ζώα με ανθρώπινη λαλιά. Όμως, αυτά τα παραμύθια δεν έχουν πλέον τη μορφή των «1000 και Μία Ημερών», αλλά συμβαίνουν στο σήμερα, στην Πορτογαλία της κρίσης.

Στην τρίτη ιστορία, η όμορφη κοπέλα φοβάται ότι δεν θα μπορεί να πει πλέον ιστορίες στον βασιλιά, μια κι αυτός δεν μοιάζει να ικανοποιείται αν δεν πει χιλιάδες ακόμα. Έτσι το σκάει από το παλάτι, και ταξιδεύει ανά το βασίλειο, αποζητώντας ευχαρίστηση κι έκσταση.

Ο πατέρας της, ο μέγας βεζίρης, κανονίζει να τη συναντήσει σε ρόδα λούνα παρκ, κι εκεί η αφήγηση ξεκινάει ξανά. Μιλάει για τις παραγκουπόλεις της Λισαβόνας, όπου υπάρχει μια κοινότητα μαγεμένων ανθρώπων, που με πάθος μαθαίνουν στα πουλιά να τραγουδούν.

O Μιγκέλ Γκόμεζ μετά τον «Χαμένο Παράδεισο» επιστρέφει με ένα 6ωρο έπος, χωρισμένο σε τρία κεφάλαια, ταινίες που αναγιγνώσκουν τη Πορτογαλία του σήμερα, της οικονομικής κρίσης και του ονείρου μέσα από αφοπλιστικά πανέμορφες εικόνες και κάδρα. Στις ταινίες, ένας σκηνοθέτης προτίθεται να πλάσει φανταστικές ιστορίες από τη θλιβερή πραγματικότητα στην οποία είναι βυθισμένος.

Δυσκολευόμενος, ωστόσο, να βρει νόημα στη δουλειά του, τα παρατάει όλα με λιποψυχία και αφήνει την όμορφη Σεχραζάντ στη θέση του. Αυτή θα χρειαστεί ενθουσιασμό και κουράγιο για να μην κάνει τον βασιλιά να βαρεθεί με τις θλιβερές ιστορίες από τη χώρα του. Έτσι, η Σεχραζάντ οργανώνει τις ιστορίες που λέει στον βασιλιά σε τρεις ενότητες.

Στην πρώτη από αυτές η Σεχραζάντ μιλά για την ανησυχία που έχει κυριεύσει τη χώρα. Στην δεύτερη αναφέρει ιστορίες απόγνωσης η οποία φαίνεται να έχει κυριεύσει τους κατοίκους. Στην τρίτη αμφιβάλλει πια πως μπορεί να ικανοποιήσει τον Βασιλιά με τις ιστορίες της και αποφασίζει να δραπετεύσει, ταξιδεύοντας μέσα στο στο βασίλειο προς αναζήτηση μαγικών απολαύσεων. Απαράμιλλο δείγμα μοντέρνου πολιτικού σινεμά όπου η φαντασία συναντά το ντοκιμαντέρ και ο εξωτισμός τις βουκολικές εικόνες.

Γκραν Τουρ / Grand Tour
Σκηνοθεσία: Μιγκέλ Γκόμες
Σενάριο: Μιγκέλ Γκόμες, Τέλμο Τσούρο, Μαουρίν Φαζεντέιρο, Μαριάνα Ρικάρντο, Μπάμπου Ταργκίνο
Πρωταγωνιστούν: Γκονσάλο Γούντινκγτον, Κρίστα Αλφαϊάτε, Κλαούντιο ντα Σίλβα
Φωτογραφία: Γκουό Λιάνγκ, Σαγιόμπου Μουκντίπρομ, Ρουί Πόκας
Μοντάζ: Τέλμο Τσούρο, Πέδρο Φιλίπε Μάρκες
Έτος Παραγωγής: 2024
Χώρα Παραγωγής: Πορτογαλία
Διάρκεια: 128 λεπτά

Το 1918 στη Ρανγκόν ο Έντουαρντ, υπάλληλος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, πανικοβάλλεται και εγκαταλείπει την αρραβωνιαστικιά του, τη Μόλι, τη μέρα του γάμου τους. Διασχίζει την Ασία, κυριευμένος από υπαρξιακές αμφιβολίες, ενώ η αποφασιστική Μόλι τον καταδιώκει απτόητη, ταξιδεύοντας από το Μανταλέι στη Μπανγκόκ και από εκεί, στη Σαγκάη.

H κινηματογραφική αυτή οδύσσεια συνδυάζει σκηνοθετημένες σκηνές, οι οποίες είναι μαεστρικά τραβηγμένες από τον διευθυντή φωτογραφίας και στενό συνεργάτη του Γκόμες Ρούι Πόσας, με λήψεις ντοκιμαντέρ από τον Σαγιόμπου Μουκντίπρομ, συνεργάτη του Απίτσατπονγκ Βεερασεθάκουλ.

Η ταινία μοιάζει με ένα παιχνιδιάρικο ταξιδιωτικό ημερολόγιο που ενσωματώνει διαφορετικές εποχές, πολιτισμούς και είδη αφήγησης, όπου ασπρόμαυρες εικόνες μιας αποικιοκρατικής εποχής συνυπάρχουν με έγχρωμες εικόνες του σήμερα, αλλά και με πολύ ασιατικό θέατρο. Μάλιστα σε κάθε περιοχή από όπου περνάνε οι δυο χαρακτήρες το voice over είναι και σε διαφορετική γλώσσα.

Αναμειγνύοντας με γοητευτικό τρόπο διαφορετικά οπτικά στιλ, το «Γκραν Τουρ / Grand Tour» αποτυπώνει με βάθος και συναισθηματική ένταση την αναζήτηση της αγάπης σε έναν απέραντο και χαοτικό κόσμο. Πρόκειται αναμφίβολα για μία σαγηνευτική κινηματογραφική εμπειρία από έναν σπουδαίο οτέρ των καιρών μας.

«Η ταινία αυτή άρχισε να παίρνει μορφή μέσα μου την παραμονή του γάμου μου», λέει ο Μιγκέλ Γκόμες. «Διάβαζα ένα βιβλίο για ταξίδια με τίτλο «The Gentleman in the Parlor» του Somerset Maugham. Σε δύο σελίδες αυτού του βιβλίου ο Maugham περιγράφει μια συνάντηση με έναν Άγγλο στη Βιρμανία. Αυτός ο άντρας το είχε σκάσει από την αρραβωνιαστικιά του σε μακρινά μέρη της Ασίας, προτού πιαστεί και στη συνέχεια ξεκινήσει έναν ευτυχισμένο γάμο. Βασικά ήταν μια ιστορία που έπαιζε με στερεότυπα: Το πείσμα των γυναικών που θριαμβεύει πάνω στη δειλία των ανδρών».