Το 1968, ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν σκηνοθετεί δύο από τους αγαπημένους του ηθοποιούς, τον Μαξ φον Σίντοφ και τη μούσα του, Λιβ Ούλμαν, στην συγκλονιστική ταινία, «Ντροπή». Πρόκειται για ένα από τα λιγότερα γνωστά έργα του κορυφαίου Σουηδού σκηνοθέτη. Ένα αυθεντικό αντιπολεμικό αριστούργημα, το οποίο κυκλοφορεί σε επανέκδοση στις εγχώριες Κινηματογραφικές Αίθουσες.

Κατά τη διάρκεια ενός ανώνυμου και απροσδιόριστου πολέμου, ένα ζευγάρι μουσικών καταφεύγουν σε ένα μικρό νησί. Και οι δύο πιστεύουν ότι δεν πρέπει να συμμετέχουν στη σύγκρουση που μαίνεται στον έξω κόσμο. Αυτή όμως η αποχή τους από τα δρώμενα του καιρού τους, δεν μπορεί να τους αφήσει ανεπηρέαστους.

Εξαίσιο δείγμα γραφής της τέχνης του Μπέργκμαν, με πρωταγωνιστές δύο αγαπημένους του ηθοποιούς, την Λιβ Ούλμαν και τον Μαξ Φον Σίντοφ. Η «Ντροπή» ήταν Υποψήφια για την Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Στο μέσο του εκπληκτικού σερί ταινιών που γύρισε ο Μπέργκμαν το ’60, η «Ντροπή» αξίζει περίοπτης θέσης. Αντιπολεμική δήλωση τρομερής δύναμης, με ερμηνείες ανυπέρβλητης ισχύος από τους Μαξ φον Σίντοφ και Λιβ Ούλμαν.

Η «Ντροπή» αποτελεί μια ηθική παραβολή μεγάλης υπαρξιακής αγωνίας, την οποία οφείλει να ανακαλύψει επιτέλους μια ευρύτερη μερίδα θεατών. Είναι μία σπουδή της ανθρώπινης συμπεριφοράς σε περίοδο πολέμου και αποτελεί την πιο πολιτική ταινία του Μπεργκμαν. Το φιλμ αναγνωρίστηκε, έστω και καθυστερημένα, ως ένα από τα κορυφαία του Σουηδού σκηνοθέτη.

Ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, ο μεγάλος εξερευνητής της ανθρώπινης ψυχής, είχε δεχθεί κριτική για την απουσία πολιτικής διάστασης στις ταινίες του καθώς ενδιαφερόταν περισσότερο για την υπαρξιακή και φιλοσοφική διάσταση της ανθρώπινης ύπαρξης. Η Ντροπή αποτέλεσε με έναν τρόπο απάντηση στην κριτική αυτή. Ο Μπέργκμαν καταδύεται στα σκοτεινά βάθη της ύπαρξης με τον απαράμιλλο τρόπο του, φτιάχνοντας μια πολεμική ταινία για τον πόλεμο που μαίνεται κατά βάση μέσα μας.

Οι Πρωταγωνιστές

Λιβ Ούλμαν / Liv Ullmann

Ο πατέρας της ήταν μηχανικός και λόγω επαγγέλματος η οικογένεια έζησε σε πολλές χώρες και πόλεις, όπως το Τόκιο (όπου και γεννήθηκε), ο Καναδάς, η Νέα Υόρκη και το Όσλο. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε ταινία το 1957 σε ηλικία 19 ετών, αλλά η καριέρα της κορυφώθηκε μέσα από την συνεργασία με τον Ίγκμαρ Μπέργκμαν.

Έχει προταθεί δύο φορές για Όσκαρ ενώ έχει τιμηθεί από τα περισσότερα Φεστιβάλ του Κόσμου. Έχει παίξει σε πάνω από πενήντα ταινίες ενώ έχει σκηνοθετήσει έξι. Μερικές από τις ταινίες της από τη συνεργασία της με τον Σουηδό σκηνοθέτη είναι: «Personna» (1966), «Cries and Whispers» (1972), «Autumn Sonata» (1978) καθώς και το «Faithless» (2000) στην οποία έχει κάνει τη σκηνοθεσία η ίδια και ο Μπέργκμαν έχει γράψει το σενάριο.

Μαξ φον Σίντοφ / Max von Sydow

Γεννημένος στις 10 Απριλίου του 1929, ο Μαξ φον Σίντοφ, μπορεί να έγινε πιο γνωστός στο νεανικό κοινό, μέσα από την εμφάνιση τους σε δημοφιλής κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, όπως το «Star Wars» και το «Game of Thrones» αντίστοιχα, αλλά η σπουδαία του καριέρα ξεκινάει πολύ νωρίτερα και συγκεκριμένα την δεκαετία του ’50, όταν συνεργάζεται με τον συμπατριώτη του, Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, σε έντεκα ταινίες. Έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 8 Μαρτίου του 2020, σε ηλικία 90 ετών.

Ίνγκμαρ Μπέργκμαν / Ingmar Bergman

Ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν γεννήθηκε στην Ουψάλα της Σουηδίας το 1918. Ήταν γιος ιερέα. Ξεκίνησε την καριέρα του στο θέατρο, όπου και διετέλεσε διευθυντής του Βασιλικού Δραματικού Θεάτρου της Σουηδίας από το 1963 ως το 1966. Άρχισε να γράφει επαγγελματικά το 1941. Το πρώτο του σενάριο που έγινε ταινία το 1944 λεγόταν «Φρενίτις». Επειδή ο σκηνοθέτης Αλφ Σέμπεργκ δε μπορούσε να την ολοκληρώσει λόγω άλλων υποχρεώσεων, το τελευταίο μέρος της ταινίας το σκηνοθέτησε ο ίδιος ο Μπέργκμαν. Αρχικά έγινε ευρύτερα γνωστός μέσα από ταινίες όπως τα «Καλοκαιρινά Παιχνίδια» (1951) και «Καλοκαίρι με τη Μόνικα» (1953).

Η «Νύχτα των Σαλτιμπάγκων» (1953) και τα «Χαμόγελα Καλοκαιρινής Νύχτας» (1955) εδραίωσαν τη φήμη του. Κορυφαίες ταινίες του, ωστόσο, θεωρούνται η «Έβδομη Σφραγίδα» (1957), οι «Άγριες Φράουλες» (1957), η «Πηγή των Παρθένων» (1960) και η τριλογία της Σιωπής. Ο Μπέργκμαν, δημιούργησε έναν αλληγορικό κόσμο και στοχάστηκε πάνω στη μοναξιά και το θάνατο, τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό, αλλά και το νόημα της ζωής. Στη δεκαετία του 1970 έστρεψε την προσοχή του στις οικογενειακές σχέσεις καθώς και στη σχέση ανάμεσα στο ζευγάρι. «Κραυγές και Ψίθυροι» (1972), «Σκηνές από ένα Γάμο» (1973)και «Φθινοπωρινή Σονάτα» (1978) ξεχωρίζουν.

Σε αυτές εστίασε ακόμη περισσότερο στους γυναικείους χαρακτήρες, οι οποίοι διαδραμάτιζαν ούτως ή άλλως βασικό ρόλο στις ταινίες του. Συνεργαζόταν συχνά με τη Μπίμπι Άντερσον, τη Χάριετ Άντερσον και τη Λιβ Ούλμαν. Λόγω διαφωνιών με την Εφορία αναγκάστηκε να φύγει από τη Σουηδία, όπου επέστρεψε το 1982. Τότε γύρισε το «Φάνυ και Αλέξανδρος», την τελευταία κινηματογραφική ταινία του. Έκτοτε γύρισε κάποιες ταινίες για την τηλεόραση. Εξαιρετικός αναλυτής της ανθρώπινης ψυχής, ο Μπέργκμαν επαναπροσδιόρισε την έννοια της κινηματογραφικής δημιουργίας. Πέθανε το 2007 σε ηλικία 89 ετών.

«Υπάρχει πάντα μια διαρκής πάλη μέσα μου, ανάμεσα στην ανάγκη μου να καταστρέψω και στη θέλησή μου να ζήσω. Κι αυτό δημιουργεί μία εσωτερική ένταση που κυριαρχεί και στον τρόπο που δημιουργώ και στην υλική μου ύπαρξη. Κάθε πρωί ξυπνώ με μια καινούρια οργή, μια καινούρια καχυποψία, μια καινούρια λαχτάρα για τη ζωή.» – Ίνγκμαρ Μπέργκμαν

Διαβάστε επίσης:
Ίνγκμαρ Μπέργκμαν: Τοποθετώντας τις ανθρώπινες σχέσεις σε πρώτο πλάνο
Λιβ Ούλμαν: Αφιέρωμα σε μία από τις σημαντικότερες ηθοποιούς της σύγχρονης κινηματογραφικής ιστορίας
Μαξ φον Σίντοφ: Ο τελευταίος ιππότης της Έβδομης Τέχνης

Ντροπή / Shame
Σκηνοθεσία – Σενάριο: Ίνγκμαρ Μπέργκμαν
Πρωταγωνιστούν: Μαξ φον Σίντοφ, Λιβ Ούλμαν, Γκούναρ Μπγιόρνστραντ, Μπιργκίτα Βάλμπεργκ
Φωτογραφία: Sven Nykvist
Μοντάζ: Ulla Ryghe
Χώρα Παραγωγής: Σουηδία
Έτος Παραγωγής: 1968
Φορμάτ: Ασπρόμαυρο, DCP
Διάρκεια: 103 λεπτά
Κυκλοφορεί σε επανέκδοση στις εγχώριες Κινηματογραφικές Αίθουσες, από την Πέμπτη 29 Μαΐου, σε διανομή της εταιρείας Weird Wave