Τέσσερα χρόνια μετά το αριστουργηματικό κινούμενο σχέδιο τους «Περσέπολις», η Μαρζάν Σατραπί και ο Βινσέν Παρονό επιστρέφουν με ένα ρομαντικό φιλμ, συνοδευόμενο από ένα υπέροχο μουσικό σκορ. Το «Κοτόπουλο με Δαμάσκηνα» που κυκλοφορεί σε επανέκδοση, είναι μία ταινία, γοητευτική σαν παραμύθι, ανθρώπινη σαν τον χαμένο έρωτα, με μια αύρα από τον πολύχρωμο κινηματογραφικό κόσμο του παρελθόντος.

Τεχεράνη 1958. Ο Νασσέρ Αλί Καν, ο πιο δημοφιλής βιολιστής, χάνει την όρεξη του για ζωή, όταν σπάει το αγαπημένο του βιολί. Ανίκανος να βρει κάποιον να το αντικαταστήσει, βρίσκει ανώφελη πια τη ζωή. Ξαπλώνει στο κρεβάτι του και βυθίζεται όλο και περισσότερο στις αναμνήσεις από το παρελθόν αλλά και στις έγνοιες, για το μέλλον των παιδιών του.

Καθώς τα κομμάτια της ιστορίας ενώνονται, κατανοούμε το οδυνηρό μυστικό του, την αγάπη που έχασε και το βάθος της απόφασης του να δώσει τέλος στη ζωή του. Εκπληκτικός, στοιχειωμένος, παραμυθένιος «μαγικός ρεαλισμός». Εκεί όπου ο Ζακ Τατί συναντά τον Φεντερίκο Φελίνι και η Ποίηση, το Σινεμά…

Η ταινία δεν ακολουθεί γραμμική αφήγηση. Αντίθετα, κινείται κυκλικά και κατακερματισμένα, με συνεχή άλματα στο παρελθόν, στο μέλλον, σε φαντασιώσεις, σε μεταφυσικά οράματα. Ο χρόνος αποκτά ποιητική και υπαρξιακή διάσταση: δεν είναι ρεαλιστική αφήγηση, αλλά ενδοσκόπηση πριν τον θάνατο.

«Δεν είμαι animator. Έκανα μία ταινία animation γιατί θεώρησα πως ήταν η πιο κατάλληλη μορφή για το «Persepolis». Επειδή το «Persepolis» σχετιζόταν με τη σύγχρονη ιστορία του Ιράν, πίστευα πως αν το έκανα με πραγματικούς ηθοποιούς και γεωγραφικά στοιχεία, ο κόσμος θα έλεγε: «Α, είναι μια ιστορία αυτών των ανθρώπων του τρίτου κόσμου, είναι μακριά μας, δεν τη νιώθουμε». Πίστευα πως η σχεδιαστική του δομή επέτρεπε σε οποιονδήποτε να ταυτιστεί. Για τη δεύτερη ταινία, θεωρούσα πως η ιστορία είναι παγκόσμια, γιατί πρόκειται για ιστορία αγάπης, και επίσης ήθελα μια νέα εμπειρία. Δεν ήθελα να γίνω animator για όλη μου τη ζωή — για μένα, η animation είναι απλώς ένα από τα μέσα του κινηματογράφου, κατάλληλο για το «Persepolis», όχι για το «Chicken with Plums».» – Μαρζάν Σατραπί

Η Μαρζάν Σατραπί γεννήθηκε στο Ιράν, το 1969. Τελείωσε το σχολείο στην Τεχεράνη, σπούδασε στη Βιέννη και το 1994 εγκαταστάθηκε στη Γαλλία. Με την άφιξη της στο Παρίσι, εντάχθηκε στο Atelier des Vosges, ένα στέκι για τα μεγαλύτερα ονόματα στη μοντέρνα εικονογράφηση βιβλίων κόμικ.

Στο πρώτο της άλμπουμ, Persepolis 1, που δημοσιεύτηκε από την L’Association τον Νοέμβριο του 2000, η Μαρζάν ανατρέχει στην ιστορία της οικογένειάς της, μέσα από τα παιδικά της χρόνια, μέχρι την πτώση του καθεστώτος του Σαχή και την έναρξη του πολέμου μεταξύ Ιράν – Ιράκ. Το βιβλίο βραβεύτηκε στο φεστιβάλ Angoulême.

Στο Persepolis 2, που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2001, εξιστορεί τον πόλεμο Ιράν – Ιράκ, καθώς και τα χρόνια της εφηβείας της, μέχρι την αναχώρηση της για τη Βιέννη, στην ηλικία των 14. Τα Persepolis 3 και Persepolis 4 μιλούν για την εξορία της στην Αυστρία και την επιστροφή της στο Ιράν.

Έκτοτε, έχει δημοσιεύσει άλλα δύο άλμπουμ, τα Embroideries και Chicken with Plums. Το τελευταίο κέρδισε το πρώτο βραβείο το 2005 στο φεστιβάλ του Angoulême. Το 2009, εμφανίστηκε στην ταινία του Riad Sattouf, «Τα Ομορφόπαιδα» (Les Beaux Gosses). Έγραψε μαζί με τον Philippe Katerine, τους στίχους του Poney Rose για το άλμπουμ της Arielle Dombasle, Glamour à mort και εικονογράφησε το εξώφυλλο του άλμπουμ του Iggy Pop: Préliminaires.

Το «Κοτόπουλο με Δαμάσκηνα», σηματοδοτεί τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της σε συνεργασία με τον Βινσέντ Παρονό, μετά το «Περσέπολις». Το φιλμ διαθέτει ένα εξαιρετικό καστ ηθοποιών, στο οποίο πρωταγωνιστούν οι: Ματιέ Αμαλρίκ, Εντουάρ Μπαερ, Μαρία ΝτεΜεντέιρος, Γκολσίφτε Φαραχάνι, Έρικ Καραβάκα, Κιάρα Μαστρογιάννι, Ζαμέλ Ντεμπούζ, Ιζαμπέλα Ροσελίνι.

Η ιστορία, διαδραματίζεται στην Περσία, το 1958. Τότε που ο κεντρικός πρωταγωνιστής μας, Νασέρ Αλί, θα χάσει κάθε ενδιαφέρον για τη ζωή, όταν η γυναίκα του, σ’ έναν τους καβγά, θα σπάσει το αγαπημένο του βιολί. Αυτό, θα οδηγήσει τον Νασέρ στην αναζήτηση ενός νέου βιολιού, για να ανακαλύψει έντρομος, ότι κανένα βιολί στον κόσμο, δεν μπορεί να αντικαταστήσει τον ήχο του δικού του.

Όντας απελπισμένος, θα αποφασίσει να πεθάνει σε οκτώ ημέρες. Οκτώ ημέρες, που θα περάσει κουβεντιάζοντας με τον άγγελο του θανάτου Αζαρέλ, για τα νεανικά του χρόνια, τα πρώτα του βήματα στον θαυμαστό χώρο της μουσικής, τον μεγάλο έρωτα της ζωής του, αλλά και το αγαπημένο του φαγητό, το κοτόπουλο με δαμάσκηνα.

Όλες οι παραπάνω ιστορίες, μοιάζουν με εικόνες που πηγαινοέρχονται στο κινηματογραφικό πανί σαν τον καπνό ενός μεθυσμένου τσιγάρου, γεμάτες φαντασία, κομψότητα και ενίοτε, χιούμορ.

Μια ευαίσθητη, αλλά αιχμηρή αλληγορία από τη Σατραπί, για την πλούσια ιστορία της πατρίδας της, η οποία άλλαξε πορεία, μετά την «ισλαμική επανάσταση». Μια ταινία μεθυστική, γεμάτη έρωτα, μουσική, μελαγχολία και τρυφερότητα, που μας μεταφέρει σε σπίτια, δρόμους και πόλεις της Περσίας του ’50, με κάθε εξωτερικό πλάνο, να γυρίζεται σε ζωγραφισμένα, υπέροχα, σχεδόν μαγικά, τοπία.

Σχετικά με την επιλογή των πρωταγωνιστών, η Μαρζάν Σατραπί αναφέρει χαρακτηριστικά: «Όταν πρότεινα τον ρόλο στον Ματιέ Αμαλρίκ, είχε πει ότι δεν θέλει να παίξει άλλο γιατί είχε άλλα σκηνοθετικά πρότζεκτ, αλλά ήταν ερωτευμένος με το βιβλίο «Chicken with Plums» και είπε: «Δεν θέλω πια να παίζω, αλλά πώς να αρνηθώ ένα τέτοιο έργο;». Ήταν απίστευτο — όλοι όσους ήθελα από την αρχή, δέχτηκαν.»

«Η Κιάρα Μαστρογιάνι, ήταν καθηλωτική, και με συγκίνησε πολύ γιατί ήταν η φωνή μου στο «Persepolis». Μου έλεγε: «Ο ρόλος μου είναι πολύ μικρός! Γιατί έχω τόσες μέρες γυρίσματα;» και της απαντούσα: «Κιάρα, όλοι θα σε θυμούνται γιατί έχεις έναν πανέμορφο ρόλο». Στο τέλος ήταν χαρούμενη, και ήταν τέλεια για τη Lilli. Δεν μπορούσα να φανταστώ άλλη γυναίκα σ’ αυτόν τον ρόλο.»

Διαβάστε Επίσης:
15 χρόνια «Περσέπολις»: Η ταραγμένη ιστορία του Ιράν μέσα από μία εξαιρετική ταινία κινουμένων σχεδίων
Πέντε ταινίες για να καταλάβουμε τι συμβαίνει στην Τεχεράνη

Κοτόπουλο με Δαμάσκηνα / Poulet aux prunes / Chicken with Plums
Σκηνοθεσία: Μαρζάν Σατραπί, Βενσάν Παρονό
Σενάριο: Μαρζάν Σατραπί, Βενσάν Παρονό
Πρωταγωνιστούν: Ματιέ Αμαλρίκ, Εντουάρ Μπερ, Μαρία ντε Μεντέιρος, Κιάρα Μαστρογιάνι, Ιζαμπέλα Ροσελίνι, Γκολσιφτέ Φαραχανί
Φωτογραφία: Κριστόφ Μποκάρν
Μοντάζ: Στεφάν Ρος
Μουσική: Ολιβιέ Μπερνέ
Έτος Παραγωγής: 2011
Χώρα Παραγωγής: Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο
Διάρκεια: 93 λεπτά
Κυκλοφορεί σε επανέκδοση στις εγχώριες Κινηματογραφικές Αίθουσες, από την Πέμπτη 31 Ιουλίου, σε διανομή της εταιρείας New Star