Ο Αυστραλός σκηνοθέτης Τζάστιν Κούρζελ – The Snowtown Murders (2011) – στη δεύτερη μεγάλου μήκους δημιουργία του, επιχειρεί να προσδώσει μία διαφορετική αίσθηση στο δημοφιλές έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, το οποίο έχει μεταφερθεί αρκετές φορές στην μεγάλη οθόνη. Το αποτέλεσμα τον δικαιώνει σε μεγάλο βαθμό, προσφέροντας μας μία μοναδική εμπειρία θέασης, πολύ διαφορετική απ’ ότι έχουμε συνηθίσει μέχρι σήμερα. Πρωταγωνιστούν δύο από τους καλύτερους ηθοποιούς της εποχής μας, ο εμβληματικός Μάικλ Φασμπέντερ και η αγαπημένη, Μαριόν Κοτιγιάρ.
Category Archives: Κινηματογραφος
45 Years – Andrew Haigh (2015) [Κριτική]
Τέσσερα χρόνια μετά το αξιόλογο «Weekend» (2011), ο Άντριου Χέιγκ, επιστρέφει με την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του: «45 Χρόνια» (45 Years – 2015). Βασιζόμενος σε μια μικρή ιστορία του Ντέιβιντ Κόνστανταϊν με τον τίτλο «In Another Country», ο Βρετανός σκηνοθέτης παρουσιάζει ένα εντυπωσιακό ψυχόδραμα και μία σχεδόν μπεργκμανική ανατομία των ανθρώπινων σχέσεων, αποσπώντας παράλληλα δύο εξαιρετικές ερμηνείες από τους δύο βασικούς πρωταγωνιστές του, τον Τομ Κόρτνεϊ και την αγαπημένη, Σάρλοτ Ράμπλινγκ.
99 Homes – Ramin Bahrani (2014) [Κριτική]
Τρία χρόνια μετά την ταινία του «Με Κάθε Κόστος» (At Any Price – 2012), ο αξιόλογος Αμερικανός σκηνοθέτης Ραμίν Μπαχράνι – τον οποίο είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε πέρσι στο 55ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης – επιστρέφει με την έκτη μεγάλου μήκους δημιουργία του. Το «99 Σπίτια» (99 Homes – 2014), είναι ένα τραγικά επίκαιρο φιλμ, που μας ξεναγεί με ρεαλιστικό τρόπο στην απαρχή της οικονομικής κρίση των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο πολίτης όντας πλέον απροστάτευτος και χωρίς κοινωνικό κράτος, μένει μόνος του απέναντι στις ορέξεις των τραπεζών αλλά και των διαφόρων επιτήδειων τύπων που μοιραία προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση για το προσωπικό τους όφελος.
Whiplash – Damien Chazelle (2014) [Κριτική]
Μία από τις πιο ευχάριστες κινηματογραφικές εκπλήξεις της χρονιάς, κάνει την εμφάνιση της στις Αίθουσες αυτή την εβδομάδα. Ο λόγος για το αναζωογονητικό, μουσικό φιλμ «Χωρίς Μέτρο» (Whiplash), το οποίο αποτελεί τη δεύτερη μεγάλου μήκους δημιουργία του Νταμιέν Σαζέλ, μετά το «Guy and Madeline on a Park Bench» του 2009. Διαθέτοντας ένα υπέροχο μουσικό σκορ και παρά το μέτριο και σε σημεία προβλέψιμο στόρι του – απ’ το οποίο δε λείπουν δυστυχώς οι συνήθης υπερβολές – το φιλμ καταφέρνει να απογειωθεί εξαιτίας κυρίως των δύο βασικών πρωταγωνιστών του. Του ανερχόμενου Μάιλς Τέλερ και του βετεράνου Τζ. Κ. Σίμονς, ο οποίος μας χαρίζει μία συγκλονιστική ερμηνεία…
Youth – Paolo Sorrentino (2015) [Κριτική]
Δύο χρόνια μετά το απόλυτο κινηματογραφικό του αριστούργημα, «Η Τέλεια Ομορφιά» (La grande bellezza / The Great Beauty), με το οποίο απέσπασε και το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, ο Πάολο Σορεντίνο επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία. Η «Νιότη» (Youth – 2015), μπορεί να μην είναι «Η Τέλεια Ομορφιά», όμως διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά ενός σπουδαίου σκηνοθέτη.
The Measure of a Man – Stéphane Brizé (2015) [Κριτική]
Ο Στέφαν Μπριζέ, τρία χρόνια μετά το φιλμ A «Few Hours of Spring» (2012), επιστρέφει με την έκτη μεγάλου μήκους ταινία του. Έχοντας ως πρωταγωνιστή του και πάλι τον εξαιρετικό Βενσάν Λεντόν, ο Γάλλος σκηνοθέτης μας παραδίδει μία ιδιαίτερη δραματική, αλλά παράλληλα ρεαλιστική ιστορία, με επίκαιρα μηνύματα, αλλά και πολιτική χροιά. Ο «Νόμος της Αγοράς» (La Loi du Marché – 2015), ασκεί ευθεία κριτική, τόσο στην ανεργία που μαστίζει την Ευρώπη, όσο και στο κατοχυρωμένο δικαίωμα του ανθρώπου να εργαστεί.
Sicario – Denis Villeneuve (2015) [Κριτική]
Ο αξιόλογος Καναδός σκηνοθέτης, Ντενίς Βιλνέβ, που στο παρελθόν μας έχει χαρίσει ταινίες όπως το «Μέσα από τις Φλόγες» του 2010, το «Ο Άνθρωπος Αντίγραφο» του 2013, αλλά και το «Prisoners» επίσης του 2013, επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία: «Sicario: Ο Εκτελεστής» (Sicario – 2015). Το φιλμ, το οποίο προβλήθηκε τον Μάιο στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα του 68ου Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ των Καννών, διαθέτει ένα εντυπωσιακό καστ ηθοποιών, το οποίο αποτελείται από τους: Έμιλι Μπλαντ, Μπενίτσιο Ντελ Τόρο, και Τζος Μπρολίν.
The Walk – Robert Zemeckis (2015) [Κριτική]
O ευρηματικός και βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης Ρόμπερτ Ζεμέκις (O Ναυαγός – 2000, Forrest Gump – 1994), γνωστός για την πρωτοποριακή χρήση της ψηφιακής 3D τεχνολογίας (The Polar Express – 2004, Beowulf – 2007) αλλά και για τους συναρπαστικούς ήρωες του, μεταφέρει στον κινηματογράφο μια αληθινή ιστορία. Τον απαιτητικό πρωταγωνιστικό ρόλο ερμηνεύει με επάρκεια ο ταλαντούχος Τζόζεφ Γκόρντον Λέβιτ.
The Martian – Ridley Scott (2015) [Κριτική]
O Ρίντλεϊ Σκοτ – δημιουργός ταινιών όπως το αγαπημένο «Blade Runner» και το «Θέλμα και Λουίζ» – αφήνει για λίγο στην άκρη τα πρότζεκτ «Alien» και «Prometheus». Ο Βρετανός σκηνοθέτης, μειώνοντας τη δράση, αλλά κερδίζοντας στην ανάπτυξη των χαρακτήρων, εκμεταλλεύεται το καλό του σενάριο και μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα του Άντι Γουίαρ. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο συναντάμε τον Ματ Ντέιμον, σε μία αξιόλογη προσπάθεια, διανθισμένη με έξυπνες δόσεις χιούμορ.
Mississippi Mermaid – François Truffaut (1969) [Κριτική]
Το 1969 ο Φρανσουά Τρυφώ μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα του Κόρνελ Γούλριτς (υπογεγραμμένο με το ψευδώνυμο Γουίλιαμ Άιρις), «Βαλς στα Σκοτάδια». Στο πλευρό του έχει δύο σπουδαίους Γάλλους ηθοποιούς, τον εμβληματικό Ζαν-Πολ Μπελμοντό, και την γοητευτική Κατρίν Ντενέβ, οι οποίοι συναντιόνται για μία και μοναδική φορά σε μία αξιόλογη κινηματογραφική ιστορία, με άμεσες και έμμεσες αναφορές, από τον «Δεσμώτη του Ιλίγγου» (1958) του Άλφρεντ Χίτσκοκ, μέχρι το «Τζόνι Γκιτάρ» (1954) του Νίκολας Ρέι.
George Roussos 