Η ταινία «Ο Λαβύρινθος της Σιωπής» (Labyrinth of Lies / Im Labyrinth des Schweigens – 2014), αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του ηθοποιού και σεναριογράφου, Τζούλιο Ρικιαρέλι. Ο Ιταλός δημιουργός, βασισμένος σε πραγματικά γεγονότα, παρουσιάζει μία αξιόλογη ταινία, μεταφέροντας μας στην μεταπολεμική Γερμανία του 1958. Ένα φιλμ για την ιστορική μνήμη, αλλά και για την συλλογική όσο και ατομική ευθύνη του ατόμου απέναντι στην κοινωνία και στον εαυτό του.
Interruption – Γιώργος Ζώης (2015) [Κριτική]
Μετά την παγκόσμια πρεμιέρα του στο 72ο Φεστιβάλ Βενετίας, στο Διαγωνιστικό Τμήμα Orizzonti και τη συμμετοχή του στο 56ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, το «Interruption», συναντά το ελληνικό κοινό στις Κινηματογραφικές Αίθουσες. Η πολυσυζητημένη πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Γιώργου Ζώη, είναι μία αντιπαραβολή του μύθου της Ορέστειας με το σήμερα.
Mia Madre – Nanni Moretti (2015) [Κριτική]
Τέσσερα χρόνια με το φιλμ «Έχουμε Πάπα!», ο σπουδαίος Ιταλός σκηνοθέτης Νάνι Μορέτι («Αγαπημένο μου Ημερολόγιο» – 1993, «Το Δωμάτιο του Γιου μου» – 2001), επιστρέφει με την νέα του δημιουργία. Στο δραματικό, αλλά συγκινητικό φιλμ «Η Μητέρα Μου» (Mia Madre – 2015), πρωταγωνιστεί η υπέροχη Μαργκερίτα Μπάι και ο σπουδαίος Τζον Τουρτούρο, ενώ μπροστά από την κάμερα και σε μικρότερο ρόλο συναντάμε όπως συνήθως και τον ίδιο τον δημιουργό.
Mediterranea – Jonas Carpignano (2015) [Κριτική]
Βραβευμένος στα Διεθνή Φεστιβάλ των Καννών και της Βενετίας, για τις μικρού μήκους ταινίες του, ο Τζόνας Καρπινιάνο πραγματοποιεί το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του, μ’ ένα εξαιρετικά επίκαιρο φιλμ. Ο σκηνοθέτης καταφέρνει μέσα από το «Mediterranea» (2015) να αποτυπώσει και να αναδείξει με ρεαλιστικό και καθηλωτικό τρόπο, ένα από τα φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα της εποχής μας, την μεταναστευτική κρίση.
L’ Arbitro – Paolo Zucca (2013) [Κριτική]
Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, ο ταλαντούχος Ιταλός σκηνοθέτης, Πάολο Ζούκα, αντλεί έμπνευση από την ομότιτλη μικρού μήκους δημιουργία του και μας παρουσιάζει το φιλμ: «Ο Διαιτητής» (The Referee / L’ Arbitro – 2013). Ένα ασπρόμαυρο, σουρεαλιστικό κινηματογραφικό ταξίδι, στον κόσμο του ποδοσφαίρου, έξυπνο και με όμορφο, όσο και ιδιαίτερο χιούμορ.
Carol – Todd Haynes (2015) [Κριτική]
Οκτώ χρόνια μετά το βιογραφικό δράμα «I’m Not There» (2007), για τη ζωή και το έργο του Μπομπ Ντίλαν, ο Τοντ Χέινς, επιστρέφει δυναμικά με την έκτη μεγάλου μήκους δημιουργία του: «Carol» (2015). Ο Αμερικανός σκηνοθέτης, μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα της Πατρίσια Χάισμιθ, σε μία υπέροχη και συγκινητική ιστορία, με πρωταγωνίστρια την Κέιτ Μπλάνσετ, να μας χαρίζει ίσως την καλύτερη γυναικεία ερμηνεία της τρέχουσας κινηματογραφικής σεζόν.
Dheepan – Jacques Audiard (2015) [Κριτική]
Έχοντας πραγματοποιήσει την παγκόσμια πρεμιέρα του στο 68ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών, όπου και βραβεύτηκε με τον Χρυσό Φοίνικα, το «Dheepan» αποτελεί τη νέα δημιουργία του αξιόλογου Γάλλου σκηνοθέτη, Ζακ Οντιάρ (A Prophet – 2009). Η ταινία θέτει τη μετανάστευση και τον κοινωνικό ρατσισμό σε πρώτο πλάνο, μέσα από μία ιδιαίτερη και πρωτότυπη σκηνοθετική ματιά.
Macbeth – Justin Kurzel (2015) [Κριτική]
Ο Αυστραλός σκηνοθέτης Τζάστιν Κούρζελ – The Snowtown Murders (2011) – στη δεύτερη μεγάλου μήκους δημιουργία του, επιχειρεί να προσδώσει μία διαφορετική αίσθηση στο δημοφιλές έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, το οποίο έχει μεταφερθεί αρκετές φορές στην μεγάλη οθόνη. Το αποτέλεσμα τον δικαιώνει σε μεγάλο βαθμό, προσφέροντας μας μία μοναδική εμπειρία θέασης, πολύ διαφορετική απ’ ότι έχουμε συνηθίσει μέχρι σήμερα. Πρωταγωνιστούν δύο από τους καλύτερους ηθοποιούς της εποχής μας, ο εμβληματικός Μάικλ Φασμπέντερ και η αγαπημένη, Μαριόν Κοτιγιάρ.
45 Years – Andrew Haigh (2015) [Κριτική]
Τέσσερα χρόνια μετά το αξιόλογο «Weekend» (2011), ο Άντριου Χέιγκ, επιστρέφει με την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του: «45 Χρόνια» (45 Years – 2015). Βασιζόμενος σε μια μικρή ιστορία του Ντέιβιντ Κόνστανταϊν με τον τίτλο «In Another Country», ο Βρετανός σκηνοθέτης παρουσιάζει ένα εντυπωσιακό ψυχόδραμα και μία σχεδόν μπεργκμανική ανατομία των ανθρώπινων σχέσεων, αποσπώντας παράλληλα δύο εξαιρετικές ερμηνείες από τους δύο βασικούς πρωταγωνιστές του, τον Τομ Κόρτνεϊ και την αγαπημένη, Σάρλοτ Ράμπλινγκ.
99 Homes – Ramin Bahrani (2014) [Κριτική]
Τρία χρόνια μετά την ταινία του «Με Κάθε Κόστος» (At Any Price – 2012), ο αξιόλογος Αμερικανός σκηνοθέτης Ραμίν Μπαχράνι – τον οποίο είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε πέρσι στο 55ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης – επιστρέφει με την έκτη μεγάλου μήκους δημιουργία του. Το «99 Σπίτια» (99 Homes – 2014), είναι ένα τραγικά επίκαιρο φιλμ, που μας ξεναγεί με ρεαλιστικό τρόπο στην απαρχή της οικονομικής κρίση των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο πολίτης όντας πλέον απροστάτευτος και χωρίς κοινωνικό κράτος, μένει μόνος του απέναντι στις ορέξεις των τραπεζών αλλά και των διαφόρων επιτήδειων τύπων που μοιραία προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση για το προσωπικό τους όφελος.
George Roussos 