Φεστιβάλ Δράμας 2012 – Βραβεία


Ολοκληρώθηκε η τελετή λήξης του 35ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας με την απονομή των βραβείων του Διεθνούς και του Εθνικού Διαγωνιστικού του τμήματος, με μεγάλο νικητή τον 23χρονο Νεριτάν Ζιντζιρία και το «Χαμομήλι» του.

Συνέχεια

Scarlet Street – Fritz Lang (1945) [Κριτική]


Ο Κρίστοφερ Κρός (Έντ Ρόμπινσον) είναι ένας ευσυνείδητος ταμίας που εργάζεται επί 25 χρόνια στην ίδια τράπεζα. Είναι όμως κι ένας μοναχικός άνθρωπος. Με την γυναίκα του Αντέλ, δεν υπάρχει καμία ψυχική επαφή, μοιάζουν σαν δύο ξένοι. Μοναδική του παρηγοριά είναι η ζωγραφική. Μια βροχερή νύχτα, βλέπει κάποιον να επιτίθεται σε μια γυναίκα (Τζόαν Μπένετ) στην οδό Scarlett. Αφού την σώζει, γνωρίζονται καλύτερα και αναπτύσσεται μια συμπάθεια ανάμεσά τους. Ο Κρίς, την ερωτεύεται και της προσφέρει στέγη στο διαμέρισμα που διατηρεί για τους πίνακές του. Η Κίτι, που αρχικά τον νομίζει για μεγάλο ζωγράφο, του παριστάνει την ερωτευμένη με σκοπό να τον εκμεταλλευθεί, κάτι που καταφέρνει εύκολα. Στη συνέχεια η εκμετάλλευση γίνεται εντονότερη, αφού ο Κρίς μεταβάλλεται σε απόλυτο θύμα της Κίτι και του εραστή της. Αργότερα, όταν θα έρθει η ώρα της πικρής αλήθειας, τα πράγματα θα έχουν δυστυχώς πολύ τραγική κατάληξη για όλους…

Συνέχεια

Aniμasyros: Διεθνές Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων


Tο αniμasyros Διεθνές Φεστιβάλ και Φόρουμ Κινουμένων Σχεδίων επιστρέφει για 5η χρονιά, στην Ερμούπολη της Σύρου. Θα διεξαχθεί από τις 20 έως τις 23 Σεπτεμβρίου και περιλαμβάνει 156 ταινίες από 30 χώρες, 2 διαγωνιστικά προγράμματα (διεθνές και φοιτητικό), πληροφοριακό πρόγραμμα με ταινίες νέων Ελλήνων δημιουργών, επαγγελματικό φόρουμ, εκπαιδευτικά εργαστήρια και αφιερώματα σε διεθνή φεστιβάλ και σημαντικούς δημιουργούς.

Συνέχεια

Shadow of a Doubt – Alfred Hitchcock (1943) [Κριτική]


Όταν η οικογένεια Νιούτον που κατοικεί στην Σάντα Ρόζα μαθαίνει ότι ο θείος Τσάρλι (αδελφός της συζύγου) θα έρθει να μείνει για λίγο καιρό μαζί τους, επικρατεί μεγάλη χαρά, ιδιαίτερα στην ανιψιά του Τσάρλι (συνονόματοι), η οποία του έχει ιδιαίτερη αδυναμία. Πράγματι, ο θείος Τσάρλι είναι ένας γλυκός άνθρωπος με ωραία χαρακτηριστικά, που εύκολα αποσπά συμπάθειες. Όμως πίσω από την χαρούμενη, αυτή φιγούρα, κρύβεται ένας καθ’ έξιν φονιάς.

Συνέχεια

Brave – Brenda Chapman and Mark Andrews (2012) [Κριτική]


Η Μέριντα εκτός από καταπληκτική τοξότης είναι και η παρορμητική κόρη του θαρραλέου βασιλιά Φέργκους και της δυναμικής βασίλισσας Έλινορ. Αποφασισμένη να χαράξει το δικό της μονοπάτι στη ζωή και στο τραχύ και μυστηριώδες τοπίο των Highlands της Σκωτίας, η Μέριντα αψηφά ένα αρχαίο έθιμο που είναι ιερό για τους φωνακλάδες άρχοντες της χώρας: τον τεράστιο άρχοντα Μαγκάφιν, τον στριμμένο λόρδο Μάκιντος και το στρυφνό λόρδο Ντίγκουολ. Οι πράξεις της Μέριντα προκαλούν χάος στο βασίλειο που δεν επιδέχεται καμίας διόρθωσης κι όταν απευθύνεται στην εκκεντρική γριά Μάγισσα για βοήθεια, μπλέκει με μια νοσηρή κατάρα. Για να σωθεί θα χρειαστεί να επιστρατεύσει όλο της το κουράγιο και να ανακαλύψει τι θα πει πραγματική γενναιοψυχία, πριν βέβαια να είναι πολύ αργά…

Συνέχεια

18ες Νύχτες Πρεμιέρας Cosmote – Ταινία Έναρξης


Με το «Σώμα Με Σώμα» (De Rouille et d Os) του Ζακ Οντιάρ, ξεκινάει φέτος το Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Αθήνας, οι 18ες Νύχτες Πρεμιέρας Cosmote. Πρωταγωνιστούν, η βραβευμένη με Όσκαρ Μαριόν Κοτιγιάρ και ο Ματίας Σένερντς, στην ταινία αποκάλυψη του φετινού διαγωνιστικού τμήματος του 64ου Φεστιβάλ των Καννών.

Συνέχεια

35o Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας


H μεγάλη γιορτή των μικρομηκάδων στην Δράμα, κλείνει φέτος 35 χρόνια ζωής και τα γιορτάζει στις 17 με 22 Σεπτεμβρίου. Στην όμορφη βορειοελλαδίτισσα Δράμα, απόλυτα ταυτισμένη με τον ελληνικό κινηματογράφο στην πιο νεανική εκδοχή του, θα προβληθούν φέτος 84 ελληνικές ταινίες μικρού μήκους από τις 209 που υποβλήθηκαν στο Εθνικό Διαγωνιστικό Τμήμα: συμμετοχή ρεκόρ για τα δεδομένα του θεσμού αν μάλιστα λάβει κανείς υπ’ όψιν την οικονομική δυσπραγία.

Συνέχεια

18ες Νύχτες Πρεμιέρας Cosmote – Συνέντευξη Τύπου


«Αποφασίσαμε να κάνουμε και πάλι Φεστιβάλ… …επειδή βαρεθήκαμε να ακούμε τη λέξη κρίση και να ζούμε σαν ήρωες ταινιών καταστροφής… επειδή το «Αγάπη» του Χάνεκε είναι απείρως καλύτερο από όλες τις ταινίες καταστροφής που έχουν γυριστεί… επειδή αυτές οι ταινίες καταστροφής (οι «επίσημες» εννοώ) καταστρέφουν την καθημερινότητά μας… επειδή η καθημερινότητά μας βγαίνει συνεχώς έξω από τα όρια καταστροφής… επειδή όλων των ειδών τα όρια υπάρχουν απλώς για να παραβιάζονται… επειδή κι εμείς υπάρχουμε πέρα και έξω από τα όρια πασχίζοντας να ισορροπήσουμε… κι επειδή το σημείο «που πάνω σε αυτό ισορροπείς και υπάρχεις», δεν το έχουμε βρει ακόμα».

Συνέχεια