Εννέα χρόνια μετά το πρωτότυπο και αποκαλυπτικό ντεμπούτο της, στο φιλμ «Nights and Weekends» (2008), η πολυπράγμων και ταλαντούχα Γκρέτα Γκέργουικ, επιστρέφει εντυπωσιακά. Η Υποψήφια για Όσκαρ σκηνοθέτης, σεναριογράφος, αλλά και ηθοποιός, κάθεται για δεύτερη φορά πίσω από την κάμερα και μας προσφέρει μία συγκινητική, όσο και τρυφερή ιστορία ενηλικίωσης, στην οποία πρωταγωνιστεί η χαρισματική Σαουόρς Ρόναν: «Lady Bird» (2017).
Tag Archives: Comedy
«Μικρόκοσμος» (Downsizing – 2017) του Αλεξάντερ Πέιν [Κριτική]
Τι θα συνέβαινε αν σε ένα κοντινό μέλλον, οι άνθρωποι, είχαν τη δυνατότητα να συρρικνώνουν τον εαυτό τους, ώστε να δημιουργούν λιγότερα σκουπίδια και να προσφέρουν στη βιωσιμότητα του πλανήτη; Τέσσερα χρόνια μετά το ασπρόμαυρο αριστούργημά του «Νεμπράσκα», ο ελληνικής καταγωγής Αμερικανός σκηνοθέτης Αλεξάντερ Πέιν, επιστρέφει με μία κοινωνική σάτιρα επιστημονικής φαντασίας και με πρωταγωνιστή τον Ματ Ντέιμον.
«Το Τετράγωνο» (The Square – 2017) του Ρούμπεν Έστλουντ [Κριτική]
Τρία χρόνια μετά την πρωτότυπη «Ανωτέρα Βία» (Force Majeure – 2014), ο Ρούμπεν Έστλουντ επιστρέφει εντυπωσιακά και μας χαρίζει μία από τις σημαντικότερες δημιουργίες της τρέχουσας κινηματογραφικής χρονιάς: «Το Τετράγωνο» (The Square – 2017). Ο Σουηδός σκηνοθέτης ήταν ο μεγάλος νικητής του 70ού Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ των Καννών, καθώς η ταινία του απέσπασε τον Χρυσό Φοίνικα της φετινής διοργάνωσης. Με έξυπνο χιούμορ το φιλμ σατυρίζει τι ορίζουμε ως Τέχνη την εποχή των κοινωνικών δικτύων.
«The Other Side of Hope» – Aki Kaurismäki (2017) [Κριτική]
Έξι χρόνια μετά το εξαιρετικό «Λιμάνι της Χάβρης» (Le Havre – 2011), ο Άκι Καουρισμάκι επιστρέφει δυναμικά με το νέο του φιλμ «Η Άλλη Πλευρά της Ελπίδας» (The Other Side of Hope – 2017). Η βραβευμένη δημιουργία του σπουδαίου Φιλανδού σκηνοθέτη, πραγματεύεται με χιούμορ και ευαισθησία το σημαντικότερο κοινωνικοπολιτικό θέμα της εποχή μας, την προσφυγική κρίση.
«S.O.S. Πεντάγωνο καλεί Μόσχα» (Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb – 1964) του Στάνλεϊ Κιούμπρικ
Στις 29 Ιανουαρίου του 1964, πραγματοποιήθηκε παράλληλα στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο, η παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας: «S.O.S. Πεντάγωνο καλεί Μόσχα» (Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb – 1964). Ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ, υπογράφει μία εξαιρετική και διαχρονική ταινία, με καυστικό χιούμορ η οποία εξελίσσεται με φόντο την παράνοια του ψυχρού πολέμου και των πυρηνικών εξοπλισμών. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίζεται ο σπουδαίος Πίτερ Σέλερς, σε μία από τις χαρακτηριστικές ερμηνείες της αξιόλογης καριέρας του. Η ταινία κυκλοφορεί σε επανέκδοση, θυμίζοντας μας πόσο εφιαλτικά επίκαιρη και διαχρονική είναι, 53 ολόκληρα χρόνια μετά την πρώτη προβολή της.
20th Century Women – Mike Mills (2016) [Κριτική]
Έξι χρόνια μετά το όμορφο φιλμ του «Οι Πρωτάρηδες» (Beginners), ο Μάικ Μιλς, επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία: «Καταπληκτικές Γυναίκες» (20th Century Women – 2016). Ο υποψήφιος για Όσκαρ, Αμερικανός σεναριογράφος και σκηνοθέτης, μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη μία συγκινητική ιστορία με ολοκληρωμένους χαρακτήρες, που ερμηνεύονται αρμονικά από ένα εξαιρετικό καστ, από το οποίο ξεχωρίζει η εντυπωσιακή Ανέτ Μπένινγκ.
La La Land – Damien Chazelle (2016) [Κριτική]
Δύο χρόνια μετά το εξαιρετικό φιλμ του «Χωρίς Μέτρο» ((Whiplash – 2014), ο Ντάμιεν Σαζέλ επιστρέφει εντυπωσιακά με την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του: «La La Land» (2016). Ο ανερχόμενος Αμερικανός σκηνοθέτης, εμπιστεύεται τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στον Ράιαν Γκόσλινγκ και την Έμμα Στόουν. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό μιούζικαλ, που δικαίως αξίζει να συγκαταλέγεται στις καλύτερες κινηματογραφικές στιγμές της χρονιάς.
Toni Erdmann – Maren Ade (2016) [Κριτική]
Η ταινία «Τόνι Έρντμαν» (Toni Erdmann – 2016), αποτελεί την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία της Μάρεν Άντε. Το φιλμ κέρδισε τις εντυπώσεις στο φετινό Φεστιβάλ Καννών, όπου και κατάφερε να αποσπάσει το Βραβείο της Ένωσης Κριτικών (FIPRESCI), στο διαγωνιστικό πρόγραμμα που συμμετείχε. Δικαίως, καθώς πρόκειται για μία από τις καλύτερες κινηματογραφικές δημιουργίες του 2016, ενώ παράλληλα αποτελεί και την πρόταση της Γερμανίας για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Εξαιρετικό το πρωταγωνιστικό δίδυμο, των Σάντρα Χίλερ και Πέτερ Σιμόνισεκ.
Le Havre – Aki Kaurismaki (2011) [Κριτική]
Επίκαιρος όσο ποτέ, ο Καουρισμάκι δίνει φωνή στους φτωχούς και αδύναμους αυτού του κόσμου, οι οποίοι παρά τις κακοτυχίες τους δεν εγκαταλείπουν την ελπίδα. Το «Λιμάνι της Χάβρης» (Le Havre – 2011), είναι μία μαγική, σχεδόν λυτρωτική ιστορία διάσωσης ενός παράνομου έφηβου Αφρικανού μετανάστη. Παράλληλα είναι ίσως η πιο αισιόδοξη στιγμή της σπουδαίας καριέρας του σκηνοθέτη. Όπως σημειώνει ο ίδιος, μιλώντας εξ ονόματος των ηρώων του: «Όταν πλέον δεν υπάρχει ελπίδα, δεν υπάρχει και λόγος για να είμαστε απαισιόδοξοι».
The Lobster – Yorgos Lanthimos (2015) [Κριτική]
Η ταινία του Γιώργου Λάνθιμου «Αστακός» (The Lobster – 2015) – βραβευμένη στο 68ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών με το Βραβείο Κριτικής Επιτροπής – πραγματεύεται μία αλληγορική ιστορία αγάπης, σ’ ένα φιλμ που επιτρέπει στον θεατή πολλαπλά επίπεδα ανάγνωσης. Με τον Κόλιν Φέρελ να μας χαρίζει μία σπουδαία ερμηνεία και την υπέροχη Ρέιτσελ Βάις στο πλευρό του, ο «Αστακός» αποτελεί μία από πιο αξιόλογες δημιουργίες της κινηματογραφικής σεζόν.
George Roussos 