Τέσσερα χρόνια με το φιλμ «Έχουμε Πάπα!», ο σπουδαίος Ιταλός σκηνοθέτης Νάνι Μορέτι («Αγαπημένο μου Ημερολόγιο» – 1993, «Το Δωμάτιο του Γιου μου» – 2001), επιστρέφει με την νέα του δημιουργία. Στο δραματικό, αλλά συγκινητικό φιλμ «Η Μητέρα Μου» (Mia Madre – 2015), πρωταγωνιστεί η υπέροχη Μαργκερίτα Μπάι και ο σπουδαίος Τζον Τουρτούρο, ενώ μπροστά από την κάμερα και σε μικρότερο ρόλο συναντάμε όπως συνήθως και τον ίδιο τον δημιουργό.
Tag Archives: Drama
Mediterranea – Jonas Carpignano (2015) [Κριτική]
Βραβευμένος στα Διεθνή Φεστιβάλ των Καννών και της Βενετίας, για τις μικρού μήκους ταινίες του, ο Τζόνας Καρπινιάνο πραγματοποιεί το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του, μ’ ένα εξαιρετικά επίκαιρο φιλμ. Ο σκηνοθέτης καταφέρνει μέσα από το «Mediterranea» (2015) να αποτυπώσει και να αναδείξει με ρεαλιστικό και καθηλωτικό τρόπο, ένα από τα φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα της εποχής μας, την μεταναστευτική κρίση.
Carol – Todd Haynes (2015) [Κριτική]
Οκτώ χρόνια μετά το βιογραφικό δράμα «I’m Not There» (2007), για τη ζωή και το έργο του Μπομπ Ντίλαν, ο Τοντ Χέινς, επιστρέφει δυναμικά με την έκτη μεγάλου μήκους δημιουργία του: «Carol» (2015). Ο Αμερικανός σκηνοθέτης, μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα της Πατρίσια Χάισμιθ, σε μία υπέροχη και συγκινητική ιστορία, με πρωταγωνίστρια την Κέιτ Μπλάνσετ, να μας χαρίζει ίσως την καλύτερη γυναικεία ερμηνεία της τρέχουσας κινηματογραφικής σεζόν.
Dheepan – Jacques Audiard (2015) [Κριτική]
Έχοντας πραγματοποιήσει την παγκόσμια πρεμιέρα του στο 68ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών, όπου και βραβεύτηκε με τον Χρυσό Φοίνικα, το «Dheepan» αποτελεί τη νέα δημιουργία του αξιόλογου Γάλλου σκηνοθέτη, Ζακ Οντιάρ (A Prophet – 2009). Η ταινία θέτει τη μετανάστευση και τον κοινωνικό ρατσισμό σε πρώτο πλάνο, μέσα από μία ιδιαίτερη και πρωτότυπη σκηνοθετική ματιά.
Macbeth – Justin Kurzel (2015) [Κριτική]
Ο Αυστραλός σκηνοθέτης Τζάστιν Κούρζελ – The Snowtown Murders (2011) – στη δεύτερη μεγάλου μήκους δημιουργία του, επιχειρεί να προσδώσει μία διαφορετική αίσθηση στο δημοφιλές έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, το οποίο έχει μεταφερθεί αρκετές φορές στην μεγάλη οθόνη. Το αποτέλεσμα τον δικαιώνει σε μεγάλο βαθμό, προσφέροντας μας μία μοναδική εμπειρία θέασης, πολύ διαφορετική απ’ ότι έχουμε συνηθίσει μέχρι σήμερα. Πρωταγωνιστούν δύο από τους καλύτερους ηθοποιούς της εποχής μας, ο εμβληματικός Μάικλ Φασμπέντερ και η αγαπημένη, Μαριόν Κοτιγιάρ.
45 Years – Andrew Haigh (2015) [Κριτική]
Τέσσερα χρόνια μετά το αξιόλογο «Weekend» (2011), ο Άντριου Χέιγκ, επιστρέφει με την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του: «45 Χρόνια» (45 Years – 2015). Βασιζόμενος σε μια μικρή ιστορία του Ντέιβιντ Κόνστανταϊν με τον τίτλο «In Another Country», ο Βρετανός σκηνοθέτης παρουσιάζει ένα εντυπωσιακό ψυχόδραμα και μία σχεδόν μπεργκμανική ανατομία των ανθρώπινων σχέσεων, αποσπώντας παράλληλα δύο εξαιρετικές ερμηνείες από τους δύο βασικούς πρωταγωνιστές του, τον Τομ Κόρτνεϊ και την αγαπημένη, Σάρλοτ Ράμπλινγκ.
99 Homes – Ramin Bahrani (2014) [Κριτική]
Τρία χρόνια μετά την ταινία του «Με Κάθε Κόστος» (At Any Price – 2012), ο αξιόλογος Αμερικανός σκηνοθέτης Ραμίν Μπαχράνι – τον οποίο είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε πέρσι στο 55ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης – επιστρέφει με την έκτη μεγάλου μήκους δημιουργία του. Το «99 Σπίτια» (99 Homes – 2014), είναι ένα τραγικά επίκαιρο φιλμ, που μας ξεναγεί με ρεαλιστικό τρόπο στην απαρχή της οικονομικής κρίση των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο πολίτης όντας πλέον απροστάτευτος και χωρίς κοινωνικό κράτος, μένει μόνος του απέναντι στις ορέξεις των τραπεζών αλλά και των διαφόρων επιτήδειων τύπων που μοιραία προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση για το προσωπικό τους όφελος.
Whiplash – Damien Chazelle (2014) [Κριτική]
Μία από τις πιο ευχάριστες κινηματογραφικές εκπλήξεις της χρονιάς, κάνει την εμφάνιση της στις Αίθουσες αυτή την εβδομάδα. Ο λόγος για το αναζωογονητικό, μουσικό φιλμ «Χωρίς Μέτρο» (Whiplash), το οποίο αποτελεί τη δεύτερη μεγάλου μήκους δημιουργία του Νταμιέν Σαζέλ, μετά το «Guy and Madeline on a Park Bench» του 2009. Διαθέτοντας ένα υπέροχο μουσικό σκορ και παρά το μέτριο και σε σημεία προβλέψιμο στόρι του – απ’ το οποίο δε λείπουν δυστυχώς οι συνήθης υπερβολές – το φιλμ καταφέρνει να απογειωθεί εξαιτίας κυρίως των δύο βασικών πρωταγωνιστών του. Του ανερχόμενου Μάιλς Τέλερ και του βετεράνου Τζ. Κ. Σίμονς, ο οποίος μας χαρίζει μία συγκλονιστική ερμηνεία…
Youth – Paolo Sorrentino (2015) [Κριτική]
Δύο χρόνια μετά το απόλυτο κινηματογραφικό του αριστούργημα, «Η Τέλεια Ομορφιά» (La grande bellezza / The Great Beauty), με το οποίο απέσπασε και το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, ο Πάολο Σορεντίνο επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία. Η «Νιότη» (Youth – 2015), μπορεί να μην είναι «Η Τέλεια Ομορφιά», όμως διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά ενός σπουδαίου σκηνοθέτη.
The Measure of a Man – Stéphane Brizé (2015) [Κριτική]
Ο Στέφαν Μπριζέ, τρία χρόνια μετά το φιλμ A «Few Hours of Spring» (2012), επιστρέφει με την έκτη μεγάλου μήκους ταινία του. Έχοντας ως πρωταγωνιστή του και πάλι τον εξαιρετικό Βενσάν Λεντόν, ο Γάλλος σκηνοθέτης μας παραδίδει μία ιδιαίτερη δραματική, αλλά παράλληλα ρεαλιστική ιστορία, με επίκαιρα μηνύματα, αλλά και πολιτική χροιά. Ο «Νόμος της Αγοράς» (La Loi du Marché – 2015), ασκεί ευθεία κριτική, τόσο στην ανεργία που μαστίζει την Ευρώπη, όσο και στο κατοχυρωμένο δικαίωμα του ανθρώπου να εργαστεί.
George Roussos 