Ο Μισέλ Χαζαναβίσιους, σκηνοθέτης του εμβληματικού φιλμ «The Artist» – ένα από τα 12 ασπρόμαυρα κινηματογραφικά αριστουργήματα του 21ου αιώνα – επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία: «Γκοντάρ, Αγάπη Μου». Αποφασισμένος να προκαλέσει, ο Γάλλος καλλιτέχνης ασκεί μία δριμύτατη κριτική στον συμπατριώτη του και θρυλικό συνάδελφό του, με φόντο την άποψή του για την εξέλιξη του Σινεμά, τις πολιτικές του πεποιθήσεις, αλλά και τη σχέση του με τη σύζυγό του και μούσα του, την αξιόλογη ηθοποιό, Αν Βιαζέμσκι, στο βιβλίο της οποίας βασίζεται ουσιαστικά και το συγκεκριμένο σενάριο.
Tag Archives: Jean-Luc Godard
Goodbye to Language – Jean-Luc Godard (2014) [Κριτική]
Τέσσερα χρόνια μετά το «Film socialisme» (2010), ο κορυφαίος Γάλλος σκηνοθέτης Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία: «Αποχαιρετισμός στη Γλώσσα» (Adieu au langage / Goodbye to Language – 2014), το οποίο προβάλλεται τόσο σε 2D όσο και σε 3D φορμάτ. Ο εμβληματικός καλλιτέχνης μας συστήνει το νέο του έργο, που αποτελεί κατά βάση ένα ιδιόμορφο πείραμα στον χώρο της Έβδομης Τέχνης. Ένα φιλμικό μυστήριο, το οποίο αποδομεί τους κανόνες και επανεξετάσει τους κώδικες της κινηματογραφικής γλώσσας, όπως μόνο ο πατέρας της Νουβέλ Βαγκ, γνωρίζει τόσο καλά να διαμορφώνει.
Alphaville – Jean-Luc Godard (1965) [Κριτική]
Ο πατέρας της Νουβέλ Βαγκ, Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, έχοντας στη διάθεσή του τρεις σπουδαίους ηθοποιούς – Έντι Κονσταντίν, Άννα Καρίνα, Ακίμ Ταμίροφ – μας παρουσιάζει με το γνωστό ανατρεπτικό του στιλ, το θρυλικό «Αλφαβίλ» (Alphaville – 1965). Ένα μοναδικό φουτουριστικό φιλμ, που ενώ αρχικά δείχνει τόσο διαφορετικό από την υπόλοιπη φιλμογραφία του σπουδαίου Γάλλου σκηνοθέτη, σταδιακά και καθώς το αποκωδικοποιούμε καρέ καρέ, βλέπουμε όλες εκείνες τις αρετές που διέπουν τον κινηματογράφο του Γκοντάρ…
Tout va bien – Jean-Luc Godard, Jean-Pierre Gorin (1972) [Κριτική]
Ο πατέρας της νουβέλ βαγκ, Ζαν Λικ Γκοντάρ, έχοντας στη διάθεσή του δύο «ιερά τέρατα» του σινεμά, τον Ιβ Μοντάν και την Τζέιν Φόντα, μας παρουσιάζει με το γνωστό ανατρεπτικό του στιλ, ότι τελικά «τίποτα δεν πάει καλά»…
Vivre Sa Vie – Jean-Luc Godard (1962) [Κριτική]
Συνδυάζοντας μοναδικά τη μυθοπλασία με το ντοκιμαντέρ και εγγράφοντας το προσωπικό δράμα της ηρωίδας σε έναν ευρύτερο κοινωνικό και φιλοσοφικό προβληματισμό, ο σκηνοθέτης Ζαν Λικ Γκοντάρ μας παρουσιάζει ένα πραγματικό αριστούργημα και μία από τις πιο αντιπροσωπευτικότερες ταινίες του γαλλικού Νέου Κύματος.
George Roussos 