Αντλώντας έμπνευση από τη «Μικρή Ιστορία για έναν Έρωτα» του εμβληματικού Πολωνού σκηνοθέτη Κριστόφ Κισλόφσκι, ο σπουδαίος Ιρανός δημιουργός Ασγκάρ Φαραντί επιστρατεύει έναν γαλαξία αστέρων του γαλλικού σινεμά – Ιζαμπέλ Ιπέρ, Κατρίν Ντενέβ, Βιρζινί Εφιρά, Πιέρ Νινέ και Βενσάν Κασέλ – για να διηγηθεί τη νέα του ταινία. Οι «Παράλληλες Ιστορίες» είναι ένα πολυπρόσωπο κινηματογραφικό παζλ που εξερευνά τη φαντασία, την πραγματικότητα και τα ασαφή όρια μεταξύ τους.

Αναζητώντας υλικό για το νέο της μυθιστόρημα, μια εσωστρεφής συγγραφέας παρακολουθεί κρυφά τους γείτονές της στην απέναντι πολυκατοικία. Όταν προσλαμβάνει έναν νεαρό για να τη βοηθά στην καθημερινότητά της, δεν φαντάζεται πως η παρουσία του θα ανατρέψει τις ζωές όλων τους.

Ο Ασγκάρ Φαραντί είναι ένας καταξιωμένος Ιρανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος, που θεωρείται διακίως ως μία από τις σημαντικότερες κινηματογραφικές φωνές τόσο στο Ιράν όσο και παγκοσμίως. Από μικρή ηλικία έδειξε μεγάλο πάθος για τις τέχνες, και ιδιαίτερα για τον κινηματογράφο. Η ταινία του «Ένας Χωρισμός» υπήρξε η πρώτη ιρανική ταινία που κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Το 2017, η ταινία «Ο Εμποράκος» χάρισε στον Φαραντί για δεύτερη φορά το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Ο Φαραντί έχει συμβάλει σημαντικά στην ενίσχυση της θέσης του ιρανικού κινηματογράφου στη διεθνή σκηνή. Οι ταινίες του χαρακτηρίζονται από το λεπτοδουλεμένο τους σενάριο και ένα αφηγηματικό ύφος που πραγματεύεται κοινωνικά και ηθικά ζητήματα μέσα από πολυδιάστατους και ρεαλιστικούς χαρακτήρες. Αξιοποιώντας τις εντάσεις της καθημερινής ζωής και τις περίπλοκες ανθρώπινες λεπτομέρειες, δημιουργεί δραματικές ιστορίες που εξερευνούν θέματα όπως η τιμή, η δικαιοσύνη και οι ανθρώπινες σχέσεις.

Η υπόθεση της ταινίας ακολουθεί μια εσωστρεφή, απομονωμένη συγγραφέα που ζει σε ένα χαοτικό και ακατάστατο διαμέρισμα. Η καθημερινότητά της ανατρέπεται όταν προσλαμβάνει έναν νεαρό κλοσάρ ως βοηθό για να βάλει τάξη στον χώρο της. Την ίδια στιγμή, η ίδια αναπτύσσει μια ηδονοβλεπτική εμμονή: παρατηρεί με τη βοήθεια ενός τηλεσκοπίου τη ζωή των γειτόνων της στο απέναντι κτίριο — συγκεκριμένα, το ερωτικό τρίγωνο δύο ανδρών και μιας γυναίκας.

Αυτή η οπτική επαφή πυροδοτεί τη φαντασία της, γεννώντας τις «Παράλληλες Ιστορίες» του τίτλου, όπου τα όρια μεταξύ πραγματικότητας, μυθοπλασίας και ψευδαίσθησης αρχίζουν να θολώνουν επικίνδυνα.

Ο Ιρανός σκηνοθέτης επιχειρεί κάτι εξαιρετικά φιλόδοξο. Αποτίει έναν ξεκάθαρο φόρο τιμής στο «κισλοφσκικό» σύμπαν, δανειζόμενος στοιχεία και μοτίβα από τη «Μικρή Ιστορία για έναν Έρωτα». Για να το πετύχει αυτό, επιστρατεύει έναν πραγματικά εντυπωσιακό σύνολο ηθοποιών, με κορυφαία ονόματα όπως η Ιζαμπέλ Ιπέρ, η Κατρίν Ντενέβ, η Βιρζινί Εφιρά και ο Βενσάν Κασέλ. Οι ερμηνείες τους, όπως είναι φυσικό, διαθέτουν το απαραίτητο βάρος και την κομψότητα, προσφέροντας στιγμές υψηλής υποκριτικής ποιότητας.

Η ταινία δεν στερείται αρετών. Η φωτογραφία είναι ατμοσφαιρική, ο ρυθμός κρατά το ενδιαφέρον και για τον μέσο θεατή παραμένει μια διασκεδαστική ιστορία μυστηρίου γεμάτη στροφές. Όμως, για όσους έχουν αγαπήσει το πολυεπίπεδο, βαθιά συγκινητικό δράμα του δημιουργού, οι «Παράλληλες Ιστορίες» αποτελούν μια μάλλον κλειστή στροφή. Η μετάβαση από τον ιρανικό ρεαλισμό στον γαλλικό υπαρξισμό δεν έγινε με οργανικό τρόπο, κάνοντας το φιλμ να μοιάζει περισσότερο με μια άσκηση ύφους παρά με μια αυθεντική κατάθεση ψυχής.

Εν κατακλείδι, οι «Παράλληλες Ιστορίες» είναι μια άνιση στιγμή στην καριέρα του Ασγκάρ Φαραντί. Αξίζει να τη δείτε για το κορυφαίο καστ και τις όμορφες σινεφίλ αναφορές της, αλλά δύσκολα θα βρει μια θέση ανάμεσα στα μεγάλα αριστουργήματα του σκηνοθέτη.

Ο Ασγκάρ Φαράντι γεννήθηκε στην πόλη Εσφαχάν, του Ιράν. Σκηνοθέτησε την πρώτη μικρού μήκους ταινία του σε ηλικία 13 ετών, ενώ ολοκλήρωσε συνολικά πέντε μικρού μήκους ταινίες πριν πάει στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης, όπου και ολοκλήρωσε τις θεατρικές του σπουδές. Το 1996 πήρε και το πτυχίο του στη Σκηνοθεσία για το Θέατρο. Ξεκίνησε άμεσα να δουλεύει σκηνοθετώντας τηλεοπτικές σειρές που έγραφε ο ίδιος, όπως το «A Tale of City» (Dastane yek shahr) του 2000.

Το 2003, έγραψε και σκηνοθέτησε την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, «Dancing in the Dust» (Raghs dar ghobar). Η ταινία απέσπασε το Βραβείο Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ της Μόσχας την ίδια χρονιά. Έναν χρόνο αργότερα, ο Ασγκάρ Φαραντί ολοκλήρωσε το «Beautiful City» (Shah-re ziba), το οποίο απέσπασε το Μέγα Βραβείο στο Φεστιβάλ της Βαρσοβίας.

Η επόμενη ταινία του ήταν τα «Πυροτεχνήματα την Τετάρτη» (Fireworks Wednesday – Chaharshanbe-soori) το 2006. Δύο χρόνια μετά ακολούθησε το φιλμ «Τι Απέγινε η Έλι» (About Elly – Darbareye Elly). Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ του Βερολίνου όπου κι απέσπασε την Αργυρή Άρκτο Καλύτερης Σκηνοθεσίας.

Μετά την επιτυχία του αυτή, ο Ασγκάρ Φαραντί ξεκίνησε να γράφει το «Ένας Χωρισμός» (A Separation – Jodaeiye Nader az Simin), το οποίο άρχισε να σκηνοθετεί το 2010. Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, όπου και τιμήθηκε με την Χρυσή Άρκτο Καλύτερης Ταινίας κι Αργυρή Άρκτο για το σύνολο του καστ. Η ταινία, απέσπασε επίσης τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, το Σεζάρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Καθώς η επιτυχία της ταινίας συνεχιζόταν, ο Ασγκάρ Φαραντί μετακόμισε με την οικογένεια του στο Παρίσι, όπου κι άρχισε να δουλεύει το έργο «Παρελθόν» (Le passé – 2013). Το φιλμ απέσπασε το Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Καννών (Μπερενίς Μπεζό). Η ταινία ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα και Σεζάρ. Έπειτα, ο Ιρανός σκηνοθέτης ξεκίνησε να γράφει ένα σενάριο για μια ταινία που θα γυριζόταν στην Ισπανία, αλλά καθώς αυτή καθυστερούσε, σκηνοθέτησε τον «Εμποράκο» (The Salesman – 2016) στο Ιράν.

Λίγους μήνες αργότερα, το φιλμ επιλέχθηκε για το διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Καννών, όντας η δεύτερη ταινία του Ιρανού σκηνοθέτη που διαγωνιζόταν για τον Χρυσό Φοίνικα. Η ταινία απέσπασε το Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου και Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας (Σαχάμπ Χοσεϊνί) στο Φεστιβάλ, ενώ ήταν Υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

«Για μένα το σενάριο και η υποκριτική είναι οι δύο πλευρές του να κάνεις σινεμά. Έτσι δουλεύω. Αρχίζω την σκηνοθεσία από τη στιγμή που γράφω το σενάριο. Αυτός είναι καλύτερος ορισμός που δίνω για τον κινηματογράφο.» – Ασγκάρ Φαραντί

Διαβάστε Επίσης:
Αφιέρωμα στον Aσγκάρ Φαραντί: Το ανθρωποκεντρικό Σινεμά του Ιρανού σκηνοθέτη
Ιζαμπέλ Ιπέρ / 15 ταινίες που μας θυμίζουν πόσο σπουδαία ηθοποιός είναι
Κατρίν Ντενέβ / Η μεγάλη κυρία του ευρωπαϊκού σινεμά

Παράλληλες Ιστορίες / Histoires Paralleles / Parallel Tales
Σκηνοθεσία: Ασγκάρ Φαραντί
Σενάριο: Ασγκάρ Φαραντί, Σαΐντ Φαραντί
Πρωταγωνιστούν: Ιζαμπέλ Ιπέρ, Βιρζινί Εφιρά, Βενσάν Κασέλ, Πιερ Νινέ, Αντάμ Μπεσά, Κατρίν Ντενέβ, Ιντια Χερ, Βερονίκ Ρουγκιά, Ιρίς Μπρι, Ματίλντ Ολιβιέ
Φωτογραφία: Γκιγιόμ Ντεφοντέν
Μοντάζ: Χαγιεντέ Σαφιγιάρι
Μουσική: Ζμπίγκνιεφ Πράισνερ
Έτος Παραγωγής: 2026
Χώρα Παραγωγής: Γαλλία
Διάρκεια: 139 λεπτά
Κυκλοφορεί στις εγχώριες Κινηματογραφικές Αίθουσες, από την Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου, σε διανομή της εταιρείας Cinobo