Το 1983, ο κορυφαίος Ρώσος σκηνοθέτης, Αντρέι Ταρκόφσκι βρίσκεται στην Ιταλία σ’ ένα είδος αυτοεξορίας. Η ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ξενιτεμένος σκηνοθέτης κατά τα γυρίσματα της «Νοσταλγίας» και μακριά από την οικογένεια του, αντικατοπτρίζεται έμμεσα στην ψυχή του πρωταγωνιστή της ταινίας, Andrei. Η αριστουργηματική «Νοσταλγία» αποτελεί την έβδομη και προτελευταία ταινία ενός κορυφαίου δημιουργού, που έγραψε τη δική του μοναδική ιστορία στον χώρο της Έβδομης Τέχνης.
Author Archives: georgeroussos
The Blue Room – Mathieu Amalric (2014) [Κριτική]
Τέσσερα χρόνια μετά το φιλμ «Τουρνέ στο Παρίσι» (Tournée – 2010) – για το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών – ο πολυτάλαντος Ματιέ Αμαλρίκ (Μόναχο – 2005, The Diving Bell and the Butterfly – 2007), επιστρέφει πίσω από την κάμερα, κρατώντας παράλληλα για τον εαυτό του, τον κεντρικό ρόλο. Ο Γάλλος δημιουργός πρωταγωνιστεί, γράφει και σκηνοθετεί με εντυπωσιακή ακρίβεια ένα σφιχτοδεμένο και μινιμαλιστικό ερωτικό θρίλερ, γεμάτο σασπένς και αφοπλιστικό αισθησιασμό.
Mr. Holmes – Bill Condon (2015) [Κριτική]
Δεκαεπτά χρόνια μετά τη συνεργασία τους στο φιλμ «Θεοί και Δαίμονες» (Gods and Monsters – 1998), ο βραβευμένος με Όσκαρ, Αμερικανός σκηνοθέτης, Μπιλ Κόντον (Kinsey – 2004, The Fifth Estate – 2013) και ο καταξιωμένος Βρετανός ηθοποιός Ίαν Μακ Κέλεν (The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring – 2001), ενώνουν ξανά τις δυνάμεις τους, μεταφέροντας στην μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα του Μιτς Κάλιν: «A Slight Trick of the Mind». Το αποτέλεσμα τους δικαιώνει, σε μία αξιόλογη κοινωνική ταινία με στοιχεία μυστηρίου, καλή αναπαράσταση της εποχής και κυρίως με την υπέροχη παρουσία του Μακ Κέλεν, σε μία από τις καλύτερες ερμηνείες της πλούσιας φιλμογραφίας του.
Hiroshima Mon Amour – Alain Resnais (1959) [Κριτική]
To 1959, με το φιλμ «Χιροσίμα Αγάπη Μου» (Hiroshima Mon Amour – 1959), σε σενάριο της Μαργκερίτ Ντυράς – Υποψήφιο για Όσκαρ – πραγματοποιείται το πέρασμα του Αλέν Ρενέ από το ντοκιμαντέρ στη μυθοπλασία. Η ταινία βασίζεται εξ ολοκλήρου πάνω στην ανάκληση της μνήμης, ακολουθώντας τα δαιδαλώδη μονοπάτια της και σε αυτό ακριβώς οφείλεται η μορφική της ανακολουθία και οι αφηγηματικές της παρεκκλίσεις.
La Isla Minima – Alberto Rodríguez (2014) [Κριτική]
Το «Μικρό Νησί», εξελίσσεται με φόντο τους δυσοίωνους βάλτους του Γουαδαλκιβίρ και αποτελεί την έκτη μεγάλου μήκους δημιουργία του Αλμπέρτο Ροντρίγκεζ. Ο Ισπανός σκηνοθέτης, μας προσφέρει ένα προσεγμένο και αισθητικά τέλειο, αστυνομικό θρίλερ. Ένα θρίλερ, που παρά τη σχετικά προβλέψιμη εξέλιξη του σεναρίου, καταφέρνει με τη δεξιοτεχνία του σκηνοθέτη, με την πανέμορφη φωτογραφία, τα πανοραμικά πλάνα αλλά και τις αξιόλογες ερμηνείες των δύο βασικών πρωταγωνιστών του – Χαβιέ Γκουτιέρεζ και Ραούλ Αρεβάλο – να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον και την αγωνία του θεατή, μέχρι να πέσει η αυλαία.
Kaos – Paolo Taviani, Vittorio Taviani (1984) [Κριτική]
Με φόντο τη Σικελία των αρχών του 20ού αιώνα ο νομπελίστας συγγραφέας Λουίτζι Πιραντέλο, βυθίζεται στο χάος της ανθρώπινης ψυχής, με τρόπο άλλοτε δραματικό, κι άλλοτε ανάλαφρο, που πίσω του όμως ενεδρεύει πάντοτε το τραγικό. Το 1984, οι Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι, βασιζόμενοι σε χαρακτηριστικές νουβέλες του Πιραντέλο, δημιουργούν ένα φιλμ αριστουργηματικό και ταυτόχρονα διαχρονικό, το «Χάος» (Kaos).
Far from the Madding Crowd – Thomas Vinterberg (2015) [Κριτική]
Ο σπουδαίος καλλιτέχνης Τόμας Βίντερμπεργκ – It’s All About Love (2003), The Hunt (2012) – επιστρέφει με τη νέα του αξιόλογη δημιουργία: «Μακριά από το Πλήθος» (Far from the Madding Crowd – 2015). Με οδηγό ένα καλό σενάριο και δύο υπέροχες ερμηνείς από την Κάρεϊ Μάλιγκαν – An Education (2009), Drive (2011), Ο Υπέροχος Γκάτσμπυ (2013) – και τον εντυπωσιακό Ματίας Σένερτς – Μοσχαροκεφαλή (2011), Rust and Bone (2012) – το φιλμ μας ταξιδεύει με λιτή σκηνοθεσία και προσεγμένη φωτογραφία, στην βικτωριανή Αγγλία.
Madame Bovary – Sophie Barthes (2014) [Κριτική]
Πέντε χρόνια μετά το «Cold Souls» (2009), η Αμερικανίδα – Γαλλικής καταγωγής, σκηνοθέτης και σεναριογράφος, Σόφι Μπαρτ, επιστρέφει με τη δεύτερη μεγάλου μήκους δημιουργία της: «Μαντάμ Μποβαρί» (Madame Bovary – 2014). Βασιζόμενη στο θρυλικό μυθιστόρημα του Γκιστάβ Φλομπέρ, η καλλιτέχνης καταφέρνει με καλή σκηνοθεσία, τέλεια αναπαράσταση της εποχής, καλό μουσικό σκορ και υπέροχα κουστούμια, να μας ταξιδέψει στον μοναδικό κόσμο της Έμμα Μποβαρί. Η παρουσία καταξιωμένων και ταλαντούχων ηθοποιών, τόσο στους πρωταγωνιστικούς, όσο και στους δεύτερους ρόλους, συντελεί ώστε να ολοκληρωθεί με επιτυχία η αξιόλογη αυτή μεταφορά του μυθιστορήματος στην μεγάλη οθόνη.
Winter Sleep – Nuri Bilge Ceylan (2014) [Κριτική]
Ο σπουδαίος Τούρκος σκηνοθέτης Νουρί Μπιλγκέ Τσεϊλάν, τρία χρόνια μετά το φιλμ του «Κάποτε στην Ανατόλια», επιστρέφει με τη νέα δημιουργία του. Ο λόγος για την υπέροχη ταινία «Χειμερία Νάρκη» (Kis Uykusu / Winter Sleep), που προβλήθηκε πέρσι στο 67ο Φεστιβάλ των Καννών, κερδίζοντας τον Χρυσό Φοίνικα. Παρά τη μεγάλη χρονική διάρκεια του φιλμ – 196 λεπτά – η μαγική του φωτογραφία, οι σχεδόν μπεργκμανικοί του διάλογοι και η σπουδαία ερμηνεία του πρωταγωνιστή Χαλούκ Μπιλγκινέρ, αιχμαλωτίζουν τον θεατή, χαρίζοντας του μία μοναδική εμπειρία θέασης…
Goodbye to Language – Jean-Luc Godard (2014) [Κριτική]
Τέσσερα χρόνια μετά το «Film socialisme» (2010), ο κορυφαίος Γάλλος σκηνοθέτης Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία: «Αποχαιρετισμός στη Γλώσσα» (Adieu au langage / Goodbye to Language – 2014), το οποίο προβάλλεται τόσο σε 2D όσο και σε 3D φορμάτ. Ο εμβληματικός καλλιτέχνης μας συστήνει το νέο του έργο, που αποτελεί κατά βάση ένα ιδιόμορφο πείραμα στον χώρο της Έβδομης Τέχνης. Ένα φιλμικό μυστήριο, το οποίο αποδομεί τους κανόνες και επανεξετάσει τους κώδικες της κινηματογραφικής γλώσσας, όπως μόνο ο πατέρας της Νουβέλ Βαγκ, γνωρίζει τόσο καλά να διαμορφώνει.
George Roussos 