«Δουνκέρκη» (Dunkirk – 2017) του Κρίστοφερ Νόλαν [Κριτική]

Dunkirk 00
Ο Κρίστοφερ Νόλαν («Inception», τριλογία «The Dark Knight») σκηνοθετεί και υπογράφει το σενάριο στην επική, δραματική ταινία «Δουνκέρκη», το νέο του κινηματογραφικό project, τρία χρόνια μετά το «Interstellar». Μία αξιόλογη ταινία είδους, με εξαιρετική φωτογραφία, καλές ερμηνείες κι ένα υποβλητικό μουσικό σκορ – το οποίο υπογράφει ο κορυφαίος μουσικοσυνθέτης Χανς Ζίμμερ – που συντροφεύει και ταξιδεύει τον θεατή σε κάθε σεκάνς. Το αντιπολεμικό αριστούργημα του Βρετανού σκηνοθέτη διεκδικεί με άνεση μία θέση στις καλύτερες ταινίες του 2017…

Συνέχεια

Advertisements

The Revenant – Alejandro González Iñárritu (2015) [Κριτική]

The Revenant (2015) 01
Εμπνευσμένη από αληθινή ιστορία, η «Επιστροφή» φέρει τη σκηνοθετική σφραγίδα του καταξιωμένου και βραβευμένου με Όσκαρ σκηνοθέτη, Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιαρίτου («Birdman», «Babel»). Μία επική περιπέτεια στην Αμερική του 19ου αιώνα που βυθίζει τους θεατές σε μια πραγματικότητα απαράμιλλης ομορφιάς, αλλά και κινδύνων, καθώς εξερευνά πρωτογενή ένστικτα, όχι μόνο για την επιβίωση, αλλά και την αξιοπρέπεια του ανεξάρτητου ατόμου.

Συνέχεια

The Drop – Michaël R. Roskam (2014) [Κριτική]

The Drop (2014) 00
Μία από τις καλές ταινίες του επετειακού 20ού Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας, κάνει την εμφάνιση στις Κινηματογραφικές Αίθουσες, αυτή την εβδομάδα. Ο λόγος για τη νέα δημιουργία του Βέλγου σκηνοθέτη Μίκαελ Ρόσκαμ (Michaël R. Roskam), «Η Συγκάλυψη» (The Drop). Ένα φιλμ που θα μείνει στην ιστορία ως η τελευταία ταινία του συμπαθέστατου ηθοποιού Τζέιμς Γκαντολφίνι (The Sopranos – 1999), αλλά που ερμηνευτικά ανήκει στον για ακόμη μία φορά πολύ καλό Τομ Χάρντι (Bronson – 2008), που κλέβει τις εντυπώσεις.

Συνέχεια

Locke – Steven Knight (2013) [Κριτική]

Locke (2013) 01
Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Στίβεν Νάιτ, μας παρουσιάζει το φιλμ «Σε Λάθος Χρόνο» (Locke – 2013), το οποίο αποτελεί τη δεύτερη μεγάλους μήκους δημιουργία του. Έχοντας ως βασικό κινητήριο μοχλό το καλογραμμένο του σενάριο – το οποίο θυμίζει έναν συνδυασμό του «Cosmopolis» (2012) του David Cronenberg και του «Buried» (2010) σε σκηνοθεσία του Rodrigo Cortés – ο Νάιτ καταφέρνει να αποσπάσει μία μεστή ερμηνεία από τον μοναδικό ηθοποιό που εμφανίζεται μπροστά από την κάμερα (Τομ Χάρντι) και κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον, να κερδίσει εν τέλει τον θεατή.

Συνέχεια

Lawless – John Hillcoat (2012) [Κριτική]

Lawless (2012)

Στην εποχή της Ποτοαπαγόρευσης, οι αδελφοί Μπόντουραντ αποτελούν μύθο στην Πολιτεία Φράνκλιν της Βιρτζίνια. Έχοντας επιβιώσει από τον Μεγάλο Πόλεμο και την ισπανική γρίπη, επιδίδονται στο λαθρεμπόριο του ουίσκι, το λεγόμενο και moonshine επειδή το διακινούν κάτω από το φως του φεγγαριού. Ο ερχομός όμως του Αστυνόμου Ρέικς από το Σικάγο ανατρέπει τις καταστάσεις – κι ενώ όλη η Πολιτεία υποτάσσεται στους καινούργιους και διεφθαρμένους κανονισμούς του, οι Μπόντουραντ δεν υποκύπτουν σε κανέναν.

Μετά το σκληρό και πεσιμιστικό “The Road” (από το ομότιτλο βιβλίο του Κόρμακ ΜακΚάρθι, με τον Βίγκο Μόρτενσεν στον πρωταγωνιστικό ρόλο), ο Αυστραλός Τζον Χίλκοουτ καταπιάνεται με το ιστορικό μυθιστόρημα “The Wettest County In The World” και αφηγείται μια αληθινή ιστορία που εκτυλίχθηκε στην Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης. Οι Τομ Χάρντι (“The Dark Knight Rises”) και Σάια ΛαΜπέφ (“Transformers”) υποδύονται τους αδελφούς Μπόντουραντ, παραγωγούς και λαθρεμπόρους παράνομου ουίσκι.

Συμπρωταγωνιστούν οι Γκάρι Όλτμαν και Γκάι Πιρς, ενώ το καστ συμπληρώνουν η Τζέσικα Τσαστέιν και η Μία Βασικόφσκα. Το σενάριο έγραψε ο μουσικός Νικ Κέιβ. Αξίζει να σημειώσουμε ότι το φιλμ “Παράνομοι” ήταν υποψήφιο για Χρυσό Φοίνικα στο τελευταίο φεστιβάλ των Καννών.

«Το μόνο που δημιούργησε η Ποτοαπαγόρευση, ήταν μπελάδες. Είμαι όπως οποιοσδήποτε άλλος άντρας. Το μόνο που κάνω είναι να προμηθεύω τη ζήτηση».
Αλ Καπόνε

Ποτοαπαγόρευση, γκάνγκστερ, δεκαετία του ’20, κι ένα ιδιαίτερο Soundtrack που σε ταξιδεύει στην ατμόσφαιρα της εποχής. Όλα αυτά, συνθέτουν το «Lawless», με ένα πραγματικά πολύ αξιόλογο cast, που γι’ αυτό τελικά φεύγεις από την Αίθουσα, έχοντας μια πικρή αίσθηση απογοήτευσης, πιστεύοντας ότι θα μπορούσε το φιλμ, να αποδοθεί πολύ καλύτερα…

Το μυθιστόρημα “The Wettest County In The World” δημιουργήθηκε όταν ο Ματ Μπόντουραντ αποφάσισε να γράψει ένα μυθιστορηματικό απολογισμό των περιπετειών του παππού του Τζακ, καθώς και των αδελφών του Φόρεστ και Χάουαρντ Μπόντουραντ.

Παρόλο που το μυθιστόρημα είναι εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα, δεν ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα: «Τα βασικά στοιχεία στοιχεία της ιστορίας είναι βασισμένα σε αληθινές ιστορίες των οικογενειών της περιοχής, άρθρα εφημερίδων και πρακτικά από δίκες. Παρά την ιστορική ενημέρωση όμως, δεν καταλαβαίνουμε πλήρως τους κεντρικούς ήρωες αυτής της ιστορίας, ή τουλάχιστον τον τρόπο σκέψης τους, καθώς έχουν πεθάνει όλοι πια και δεν υπάρχουν ντοκουμέντα όπως γράμματα ή ημερολόγια. Η δουλειά μου ουσιαστικά ήταν να «γεμίσω» τα κενά των καταγεγραμμένων γεγονότων και σκοπός μου να αγγίξω την αλήθεια που βρίσκεται πέρα από τα φτωχά ντοκουμέντα», εξηγεί ο συγγραφέας του βιβλίου που δημοσιεύτηκε το 2008.

Ο σκηνοθέτης Τζον Χίλκοουτ, επιστράτευσε τον παλιό του φίλο και συχνό συνεργάτη, τον Νικ Κέιβ, για να γράψει το σενάριο και τη μουσική – όπως είχαν κάνει και στο “The Proposition”. Στα πρότζεκτ των Χίλκοουτ/Κέιβ, το σενάριο και η μουσική είναι πάντα συνυφασμένα από την αρχή, και εξελίσσονται μαζί. Κι επειδή το “Παράνομοι“ εκτυλίσσεται στις αραιοκατοικημένες, δασώδεις περιοχές της Βιρτζίνια, η ομιλία των κεντρικών χαρακτήρων έχει έναν ιδιαίτερο, σχεδόν μουσικό ρυθμό που ο Κέιβ ενσωμάτωσε στους διαλόγους, σαν να ήταν μέρος της μουσικής υπόκρουσης.

«Τα τραγούδια του Νικ είναι σχεδόν αφηγηματικά, και γι’ αυτό νομίζω ότι όλες οι ταινίες του έχουν μια μουσικότητα», λέει ο Χίλκοουτ. «Υπάρχει ένας ρυθμός στον τρόπο που γράφει ο Νικ, στο διάλογο, στις σκηνές που εκτυλίσσονται. Για το “Παράνομοι“ μιλήσαμε για τη διασκευή του μυθιστορήματος (ήταν η πρώτη του φορά), αλλά επίσης μιλήσαμε για την υπόκρουση, και για το είδος της μουσικής. Όταν ο Νικ γράφει το υλικό και τη μουσική, η όλη διαδικασία είναι οργανική: πρώτα γεννιέται η μουσική, μετά το σενάριο, και μετά επιστρέφει και πάλι στη μουσική», καταλήγει ο σκηνοθέτης.

Έτος: 2012 | Xώρα: Η.Π.Α. | Διάρκεια: 116 λεπτά | Σκηνοθεσία: John Hillcoat | Σενάριο: Nick Cave, Matt Bondurant | Παίζουν: Tom Hardy, Shia LaBeouf, Guy Pearce

The Dark Knight Rises – Christopher Nolan (2012) [Κριτική]


Με την ταινία “Ο Σκοτεινός Ιππότης: Η Επιστροφή ” κλείνει η τριλογία του Σκοτεινού Ιππότη, του σκηνοθέτη Κρίστοφερ Νόλαν. Έχουν περάσει οκτώ χρόνια από τότε που ο Μπάτμαν εξαφανίστηκε μέσα στη νύχτα. Στη συνείδηση του κόσμου θεωρήθηκε από ήρωας, φυγάς. Έχοντας κατηγορηθεί για το θάνατο του εισαγγελέα Χάρβεϊ Ντεντ, ο Σκοτεινός Ιππότης θυσίασε τα πάντα για ό,τι ο ίδιος και ο Επίτροπος Γκόρντον ήλπιζαν ότι ήταν καλύτερο για το κοινό καλό. Για ένα διάστημα, η εγκληματική δραστηριότητα μειώθηκε δραστικά στην Γκόθαμ Σίτι, και πολλοί πίστεψαν ότι αυτό οφειλόταν στο νόμο που είχε εισάγει ο Ντεντ. Όμως, όλα θ’ αλλάξουν με την άφιξη μιας ιδιαίτερης διαρρήκτη, η οποία φαίνεται να διαθέτει, μυστηριώδη ατζέντα. Πολύ πιο επικίνδυνη, όμως, είναι η εμφάνιση του Μπέιν, ενός τρομοκράτη του οποίου τα αδίστακτα σχέδια για την Γκόθαμ, ωθούν τον Μπρους να βγει από την αυτοεξορία του. Αλλά ακόμα κι όταν φορέσει και πάλι τη στολή του, ο Μπάτμαν ίσως να μην καταφέρει να τον σταματήσει.

Συνέχεια