Μετά το εξαιρετικό σκηνοθετικό της ντεμπούτο με το φιλμ, «Η Αιώνια Επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά», η Ελίνα Ψύκου, επιστρέφει δυναμικά με τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινίας της και μας διηγείται ένα σκοτεινό αλλά και τρυφερό παραμύθι ενηλικίωσης, που ισορροπεί δεξιοτεχνικά ανάμεσα στον ρεαλισμό και το όνειρο. Με οδηγό τις καλές ερμηνείες των βασικών πρωταγωνιστών της, «Ο Γιος της Σοφίας» αξίζει να συγκαταλέγεται στις καλύτερες ελληνικές ταινίες της νέας κινηματογραφικής σεζόν.
Author Archives: georgeroussos
Η Κέιτ Μπλάνσετ και το «Μανιφέστο» του Γιούλιαν Ρόζεφελντ
Η Κέιτ Μπλάνσετ, μία από τις σημαντικότερες ηθοποιούς της μεγάλης οθόνης και του θεάτρου και ο Γιούλιαν Ρόζενφελντ, ένας από τους κυριότερους σύγχρονους δημιουργούς, συμπράττουν σ’ έναν κινηματογραφικό διάλογο που εμπνέεται από τα μεγάλα καλλιτεχνικά μανιφέστα. Το «Μανιφέστο» συνδιαλέγεται ανοιχτά με την ευθύνη και τον ρόλο του καλλιτέχνη στη σύγχρονη κοινωνία.
Μία ταινία για τις αυτοκτονίες στην Ελλάδα της κρίσης: «Lines» του Βασίλη Μαζωμένου
Τρία χρόνια μετά το φιλμ «10η Ημέρα» – για το οποίο ο σκηνοθέτης είχε παραχωρήσει συνέντευξη στο Tvxs – o Βασίλης Μαζωμένος, επιστρέφει εντυπωσιακά με μία επίσης πολιτικοποιημένη και τραγικά επίκαιρη δημιουργία. Η ταινία «Lines» εμπνεύστηκε το θέμα της από τις αυτοκτονίες στην Ελλάδα της κρίσης και ο σκηνοθέτης καταφέρνει να παρουσιάσει ένα συγκινητικό και ευαίσθητο φιλμ, χωρίς όμως να εκβιάζει τον θεατή, αλλά αξιοποιώντας στο έπακρο το καλογραμμένο σενάριο και το εξαιρετικό σύνολο ηθοποιών που έχει στη διάθεσή του. Μία κραυγή για την Ελλάδα που πεθαίνει…
«Δεν Είμαι ο Νέγρος σου» (I Am Not Your Negro – 2016) του Ραούλ Πεκ / Raoul Peck
Βασισμένος σε σενάριο του Τζέιμς Μπάλντουιν και με αφήγηση από τον Σάμιουελ Τζάκσον, ο αξιόλογος σκηνοθέτης Ραούλ Πεκ, μας προσφέρει απλόχερα ένα από τα σημαντικότερα ντοκιμαντέρ του 21ου αιώνα. Μία ωδή στα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά παράλληλα και μία αριστουργηματική ταινία τεκμηρίωσης: «Δεν Είμαι ο Νέγρος σου» (I Am Not Your Negro – 2016).
«Οι Γάτες της Κωνσταντινούπολης» (Kedi – 2016) της Σαΐντα Τορούν / Ceyda Torun
H ταινία παρακολουθεί ακολουθεί επτά (7) διαφορετικούς γατο-χαρακτήρες στις περιπλανήσεις τους στα σοκάκια, τις αγορές, το λιμάνι, τις ταράτσες, στην Κωνσταντινούπολη και τον Βόσπορο. Μέσα από τις ιστορίες αυτών των εντελώς διαφορετικών επτά (7) γατο-προσωπικοτήτων, αλλά και των ανθρώπων που έρχονται σε επαφή μαζί τους, «Οι Γάτες της Κωνσταντινούπολης» σκιαγραφούν ένα κοντινό, γεμάτο ζεστασιά πορτραίτο της Πόλης.
«The Young Karl Marx» – Raoul Peck (2017) [Κριτική]
Μετά το εξαιρετικό και Υποψήφιο για Όσκαρ Ντοκιμαντέρ «I Am not Your Negro», ο σκηνοθέτης Ραούλ Πεκ, επιστρέφει με μία ακόμη ταινία με αιχμηρή πολιτική σκέψη και εύστοχα σχόλια για το πώς είναι η κοινωνία σήμερα. Το φιλμ «Όταν ο Μαρξ συνάντησε τον Ένγκελς», μας μεταφέρει στο Παρίσι του 1844 και περιγράφει την γνωριμία δύο ανθρώπων που άλλαξαν για πάντα την ιστορία του κόσμου.
«The Killing of a Sacred Deer» – Yorgos Lanthimos (2017) [Κριτική]
Δύο χρόνια μετά τον «Αστακό», ο Γιώργος Λάνθιμος επιστρέφει εντυπωσιακά με τη νέα του ταινία, «Ο Θάνατος του Ιερού Ελαφιού» και χρησιμοποιώντας ως αφετηρία τον μύθο της Ιφιγένειας, χαρτογραφεί εξαιρετικά και με ακρίβεια, τα ανθρώπινα πάθη. Ο Υποψήφιος για Όσκαρ, Έλληνας σκηνοθέτης, με οδηγό ένα προγμένο σενάριο – το οποίο συνυπογράφει με τον Ευθύμη Φιλίππου – παρουσιάζει μία άρτια κινηματογραφικά και καλλιτεχνικά, δημιουργία, η οποία παρά το αμφιλεγόμενο φινάλε της, καταφέρνει να χαρακτεί στη μνήμη του θεατή, μέσα και από τις σπουδαίες ερμηνείες του Κόλιν Φάρελ και της Νικόλ Κίντμαν.
«Mother!» – Darren Aronofsky (2017) [Κριτική]
Τρία χρόνια μετά το εντυπωσιακό, αλλά ανούσιο «Noah» (2014) με τον Ράσελ Κρόου, ο Ντάρεν Αρονόφσκι επιστρέφει με μία από τις καλύτερες ταινίες της σπουδαίας φιλμογραφίας του. Παίρνοντας τη σκυτάλη από το «Pi» του 1998, το «Requiem for a Dream» του 2000, αλλά και το «Black Swan» του 2010, ο Αμερικανός σκηνοθέτης σκιαγραφεί την ηθική πτώση του πολιτισμού μας, χαρίζοντας στην εξαιρετική Τζένιφερ Λόρενς, τον καλύτερο ρόλο της καριέρας της: «Μητέρα!» (Mother! – 2017).
«The Other Side of Hope» – Aki Kaurismäki (2017) [Κριτική]
Έξι χρόνια μετά το εξαιρετικό «Λιμάνι της Χάβρης» (Le Havre – 2011), ο Άκι Καουρισμάκι επιστρέφει δυναμικά με το νέο του φιλμ «Η Άλλη Πλευρά της Ελπίδας» (The Other Side of Hope – 2017). Η βραβευμένη δημιουργία του σπουδαίου Φιλανδού σκηνοθέτη, πραγματεύεται με χιούμορ και ευαισθησία το σημαντικότερο κοινωνικοπολιτικό θέμα της εποχή μας, την προσφυγική κρίση.
Blade Runner 2049 – Denis Villeneuve (2017) [Κριτική]
Έναν χρόνο μετά το εξαιρετικό φιλμ «Η Άφιξη» (Arrival – 2016), ο Ντένις Βιλνέβ, επιστρέφει με την ένατη μεγάλου μήκους δημιουργία του. Ο Καναδός σκηνοθέτης, τριάντα πέντε χρόνια μετά το θρυλικό «Blade Runner» του Ρίντλεϊ Σκοτ, στέκεται με σεβασμό απέναντι στο έργο του σπουδαίου συγγραφέα Φίλιπ Κ. Ντικ και μας χαρίζει απλόχερα μία από τις καλύτερες ταινίες του 2017, αλλά και μία από τις αρτιότερες δημιουργίες επιστημονικής φαντασίας του 21ου αιώνα: «Blade Runner 2049».
George Roussos 