Η πολυπράγμων Λίζα Αζουέλος (Lisa Azuelos), μας παρουσιάζει την πέμπτη μεγάλου μήκους δημιουργίας της, «Μία Τυχαία Συνάντηση», την οποία σκηνοθετεί, υπογράφει το σενάριο και ερμηνεύει παράλληλα έναν από τους δευτερεύοντες χαρακτήρες του φιλμ. Ένα φιλμ στο οποίο πρωταγωνιστούν δύο υπέροχοι Γάλλοι ηθοποιοί, ο ταλαντούχος Φρανσουά Κλουζέ (François Cluzet) και η πάντα όμορφη και εκφραστική Σοφί Μαρσό (Sophie Marceau). Σ’ένα μέτριο σε δομή και εξέλιξη σενάριο, η καταλυτική χημεία των δύο πρωταγωνιστών είναι ο βασικός συντελεστής επιτυχίας, αυτής της ρομαντικής κομεντί, που κάνει την εμφάνιση της στις κινηματογραφικές αίθουσες.
Come Have Coffee with Us – Alberto Lattuada (1970) [Κριτική]
Σ’ επανέκδοση κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα στις Κινηματογραφικός Αίθουσες η χαρακτηριστική ιταλική κωμωδία του Αλμπέρτο Λατουάντα, με πρωταγωνιστή τον δημοφιλή και καλό ηθοποιό Ούγκο Τονιάτσι, όπου εδώ ερμηνεύει τον Παρουτζίνι, έναν φαινομενικά ευσυνείδητο εφοριακό υπάλληλο, η προσοχή του οποίου στρέφεται στις αδελφές Ταταμάντζι, όταν πληροφορείται ότι κληρονόμησαν μια μεγάλη περιοχή…
Spanish Affair – Emilio Martínez Lázaro (2014) [Κριτική]
Ο σκηνοθέτης Εμίλιο Μαρτίνεθ Λαζάρο, που στο παρελθόν μας έχει προσφέρει σημαντικές ταινίες, όπως «Τα 13 Τριαντάφυλλα» (Las 13 rosas) του 2007, επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία: «Έρωτας αλά Ισπανικά» (Ocho Apellidos Vascos / Spanish Affair). Μία ισπανική κωμωδία παρεξηγήσεων και ευφάνταστων καταστάσεων στα ίχνη της γαλλικής ταινίας «Είναι Τρελοί Αυτοί οι Βόριοι» (Welcome to the Sticks) του 2008.
Locke – Steven Knight (2013) [Κριτική]
Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Στίβεν Νάιτ, μας παρουσιάζει το φιλμ «Σε Λάθος Χρόνο» (Locke – 2013), το οποίο αποτελεί τη δεύτερη μεγάλους μήκους δημιουργία του. Έχοντας ως βασικό κινητήριο μοχλό το καλογραμμένο του σενάριο – το οποίο θυμίζει έναν συνδυασμό του «Cosmopolis» (2012) του David Cronenberg και του «Buried» (2010) σε σκηνοθεσία του Rodrigo Cortés – ο Νάιτ καταφέρνει να αποσπάσει μία μεστή ερμηνεία από τον μοναδικό ηθοποιό που εμφανίζεται μπροστά από την κάμερα (Τομ Χάρντι) και κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον, να κερδίσει εν τέλει τον θεατή.
Alphaville – Jean-Luc Godard (1965) [Κριτική]
Ο πατέρας της Νουβέλ Βαγκ, Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, έχοντας στη διάθεσή του τρεις σπουδαίους ηθοποιούς – Έντι Κονσταντίν, Άννα Καρίνα, Ακίμ Ταμίροφ – μας παρουσιάζει με το γνωστό ανατρεπτικό του στιλ, το θρυλικό «Αλφαβίλ» (Alphaville – 1965). Ένα μοναδικό φουτουριστικό φιλμ, που ενώ αρχικά δείχνει τόσο διαφορετικό από την υπόλοιπη φιλμογραφία του σπουδαίου Γάλλου σκηνοθέτη, σταδιακά και καθώς το αποκωδικοποιούμε καρέ καρέ, βλέπουμε όλες εκείνες τις αρετές που διέπουν τον κινηματογράφο του Γκοντάρ…
The Young and Prodigious T.S. Spivet – Jean-Pierre Jeunet (2013) [Κριτική]
Κάθε νέα δημιουργία του Ζαν Πιέρ Ζενέ αποτελεί ένα καινούργιο κεφάλαιο στο ξεχωριστό και ιδιαίτερο κινηματογραφικό του σύμπαν. Τέσσερα χρόνια μετά το όμορφο φιλμ «Μικροαπατεώνες στα Δύσκολα» (Micmacs – 2009), ο σκηνοθέτης του «Αμελί» (Amelie – 2001), επιστρέφει με τη νέα του ταινία, «Ο Απρόβλεπτος Κος Σπίβετ» (The Young and Prodigious T.S. Spivet). Το φιλμ είναι βασισμένο στο βιβλίο του Ρέιφ Λάρσεν «The Selected Works Of T.S. Spivet» και αποτελεί μόλις τη δεύτερη αγγλόφωνη ταινία του Ζαν Πιέρ Ζενέ μετά το «Alien Resurrection» του 1997, καθώς και την πρώτη του τρισδιάστατη.
Au Fil D’ Ariane – Robert Guédiguian (2014) [Κριτική]
Η Αριάν έχει γενέθλια και η μεγάλη της επιθυμία, είναι να τραγουδήσει έστω για μία φορά δημόσια. Μία χελώνα φίλη της, την συμβουλεύει να το τολμήσει… Ο Ρομπέρ Γκεντιγκιάν, μετά «Τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο» (Les neiges du Kilimandjaro – 2011) επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία «Ο Μίτος της Αριάν» (Au Fil D’ Ariane – 2014). Μία ονειρική και σε σημεία αστεία ιστορία, η οποία μέσα από εκκεντρικούς χαρακτήρες, μιλά με ευαισθησία για τις ανθρώπινες σχέσεις.
The Homesman – Tommy Lee Jones (2014) [Κριτική]
Ο Τόμι Λι Τζόουνς, τα καταφέρνει εξίσου καλά τόσο μπροστά όσο και πίσω από την κάμερα σε αυτό το περίεργο και μακριά από τα συνηθισμένα γουέστερν και τα σχετικά φιλμ του είδους. Στα ίχνη του θρυλικού «Johnny Guitar» του 1954 (με πρωταγωνίστρια την Τζόαν Κρόφορντ), ο Τόμι Λι Τζόουνς στην μόλις δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, φαίνεται να εμπνέεται από την κλασσική ταινία του Νίκολας Ρέι. (Nicholas Ray) και με πρωταγωνίστρια την δυναμική Χίλαρι Σουάνκ, εκμεταλλεύεται στο έπακρο το μυθιστόρημα του Γκλέντον Σουόρθαουτ, έχοντας στο πλευρό του ένα ιδιαίτερα αξιόλογο καστ ηθοποιών.
Sleep Tight – Jaume Balagueró (2011) [Κριτική]
Ο Ισπανός δημιουργός Χαούμε Μπαλαγκουέρο, επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία «Ο Θυρωρός» (Mientras Duermes / Sleep Tight – 2011). Έχοντας ως πρωταγωνιστές τον Λουίς Τοσάρ και την Μάρτα Ετούρα – οι οποίοι βρίσκονται ξανά μαζί μετά το «Κελί 211» (Celda 211 – 2009) του Daniel Monzón – ο σκηνοθέτης μας παρουσιάζει ένα ψυχολογικό θρίλερ με έντονη ατμόσφαιρα, στα ίχνη των ταινιών «[Rec]» (2007) και «[Rec] 2» (2009), που μας έχει παρουσιάσει με επιτυχία στο παρελθόν.
Fading Gigolo – John Turturro (2013) [Κριτική]
Ο ταλαντούχος ηθοποιός Τζον Τορτούρο, περνάει για μία ακόμη φορά πίσω από την κάμερα για να μας παρουσιάσει τη νέα του ταινία «Ερασιτέχνης Ζιγκολό» (Fading Gigolo). Μία παιχνιδιάρικη αλλά παράλληλα και συγκινησιακή ρομαντική κομεντί, μ’ ένα εντυπωσιακό καστ, όπου μεταξύ άλλων πρωταγωνιστούν οι: Σοφία Βεργκάρα, Σάρον Στόουν και Βανέσα Παραντί. Αυτός όμως που κλέβει την παράσταση δεν είναι άλλος από τον ακούραστο και πολυπράγμων Γούντι Άλεν…
George Roussos 