Οι κάτοικοι του Καμπούρνου, ενός χωριού της βορειοανατολικής Τουρκίας, έζησαν για ολόκληρες γενιές σε αρμονική συμβίωση με τη φύση, βασιζόμενοι στην καλλιέργεια τσαγιού και την αλιεία.
Tag Archives: Νύχτες Πρεμιέρας
Rust and Bone – Jacques Audiard (2012) [Κριτική]
Όλα ξεκινούν στη Βόρεια Γαλλία. Ο Αλί ξαφνικά βρίσκει τον εαυτό του με ένα πεντάχρονο παιδί στα χέρια του. Ο Σαμ είναι ο γιος του, αλλά δεν τον γνωρίζει καθόλου. Άστεγος, άφραγκος και χωρίς φίλους, βρίσκει καταφύγιο στην αδερφή του, στην Αντίμπ. Τα πράγματα εκεί βελτιώνονται άμεσα. Η αδερφή του, τους φροντίζει, τόσο εκείνον, όσο και το παιδί. Ένα βράδυ, ο Αλί συναντά τη Στεφανί, μπλεγμένη σε καβγά, στο κλαμπ, που εκείνος δουλεύει. Την οδηγεί στο σπίτι της και της αφήνει το τηλέφωνο του. Είναι φτωχός, εκείνη είναι όμορφη και με πολλή αυτοπεποίθηση.
Zarafa – Ρεμί Μπεζανσόν & Ζαν Κριστόφ Λι (2012) [Κριτική]
Κάτω από ένα δέντρο μπαομπάμπ, ένας σοφός παππούς διηγείται μια ιστορία στα παιδιά που έχουν μαζευτεί γύρω του. Την ιστορία της αιώνιας φιλίας μεταξύ του Μάκι, ενός αγοριού 10 ετών από την Αφρική και της Ζαράφα, μιας ορφανής καμηλοπάρδαλης, που ο Πασάς της Αιγύπτου αποφάσισε να στείλει σα δώρο στον Βασιλιά της Γαλλίας, Κάρολο Ι.
Exit Through the Gift Shop – Banksy (2010) [Κριτική]
Ο Τιερί, ένας εκκεντρικός Γάλλος ιδιοκτήτης ενός μικρού μαγαζιού, πείθει τους πιο διάσημους καλλιτέχνες του δρόμου να κινηματογραφηθούν στο πλαίσιο ενός ντοκιμαντέρ που υποτίθεται πως ετοιμάζει. Η αλήθεια όμως απέχει μίλια μακριά, καθώς ο Τιερί στην πραγματικότητα δεν έχει την παραμικρή πρόθεση να επεξεργαστεί το μαγνητοσκοπημένο υλικό και να του δώσει ενιαία μορφή. Τότε αναλαμβάνει δράση ο σπουδαιότερος street art καλλιτέχνης του κόσμου, ο περίφημος κουκουλοφόρος Banksy, του οποίου τα έργα κοσμούν τοίχους σε κάθε μεριά του πλανήτη: απ’ την Ορλεάνη της μετα-Κατρίνα εποχής μέχρι τους συνοριακούς φράχτες στη δυτική όχθη της Παλαιστίνης.
Savages – Oliver Stone (2012) [Κριτική]
Ο πολυβραβευμένος Όλιβερ Στόουν, αφήνει για λίγο πίσω του την πολιτική και σκηνοθετεί μια ταινία, που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ντον Γουίνσλοου με τους Τέιλορ Κιτς (Battleship), Άαρον Τζόνσον (Kick-Ass) και Μπλέικ Λάιβλι (Green Lantern, Gossip Girl) στους βασικούς ρόλους.
Monsieur Lazhar – Philippe Falardeau (2011) [Κριτική]
O κύριος Lazhar, από την Αλγερία, προτείνει τον εαυτό του ως αντικαταστάτη της δασκάλας που αυτοκτόνησε σε ένα δημοτικό σχολείο της Γαλλίας. Από την στιγμή που προσλαμβάνεται κάνει τα πάντα για να έρθει πιο κοντά στα παιδιά, να τους συμπαρασταθεί και να τους εξηγήσει την ανεξήγητη ακόμη και για τους μεγάλους πολλές φορές δύναμη της απώλειας. Ωστόσο, κανείς απ’τους συναδέλφους, γονείς, ακόμη κι απ’ τα παιδιά δε γνωρίζει το παρελθόν του κυρίου Lazhar και το γεγονός, ότι από στιγμή σε στιγμή, κινδυνεύει να απελαθεί.
H Αθήνα με τη ματιά των «μικρών»
Έξι Έλληνες σκηνοθέτες, παρουσιάζουν αντίστοιχες ταινίες μικρού μήκους, με φόντο τις αθηναϊκές γειτονιές
18ες Νύχτες Πρεμιέρας Cosmote – Βραβεία
Η ταινία «Η Αδερφή Μου» της Ούρσουλα Μέγιερ απέσπασε την υψηλότερη διάκριση του 18ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας Cosmote, στην τελετή απονομής που ολοκλήρωσε το 11μερο Φεστιβάλ. Η ταινία της Ούρσουλα Μέγιερ, που προβάλλεται ήδη στις ελληνικές αίθουσες, συγκίνησε την κριτική επιτροπή «όχι μόνο με την αρτιότητά της αλλά κυρίως με την ιδιαίτερη ευαισθησία με την οποία αντιμετωπίζει θέματα όπως η οικογένεια, η μοναξιά και η απώλεια της αθωότητας», όπως τόνισε χαρακτηριστικά, η πρόεδρος της κριτικής επιτροπής, Ευτυχία Ιωσηφίδου.
18ες Νύχτες Πρεμιέρας Cosmote – Ταινία Έναρξης
Με το «Σώμα Με Σώμα» (De Rouille et d Os) του Ζακ Οντιάρ, ξεκινάει φέτος το Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Αθήνας, οι 18ες Νύχτες Πρεμιέρας Cosmote. Πρωταγωνιστούν, η βραβευμένη με Όσκαρ Μαριόν Κοτιγιάρ και ο Ματίας Σένερντς, στην ταινία αποκάλυψη του φετινού διαγωνιστικού τμήματος του 64ου Φεστιβάλ των Καννών.
18ες Νύχτες Πρεμιέρας Cosmote – Συνέντευξη Τύπου
«Αποφασίσαμε να κάνουμε και πάλι Φεστιβάλ… …επειδή βαρεθήκαμε να ακούμε τη λέξη κρίση και να ζούμε σαν ήρωες ταινιών καταστροφής… επειδή το «Αγάπη» του Χάνεκε είναι απείρως καλύτερο από όλες τις ταινίες καταστροφής που έχουν γυριστεί… επειδή αυτές οι ταινίες καταστροφής (οι «επίσημες» εννοώ) καταστρέφουν την καθημερινότητά μας… επειδή η καθημερινότητά μας βγαίνει συνεχώς έξω από τα όρια καταστροφής… επειδή όλων των ειδών τα όρια υπάρχουν απλώς για να παραβιάζονται… επειδή κι εμείς υπάρχουμε πέρα και έξω από τα όρια πασχίζοντας να ισορροπήσουμε… κι επειδή το σημείο «που πάνω σε αυτό ισορροπείς και υπάρχεις», δεν το έχουμε βρει ακόμα».
George Roussos 