Φέτος συμπληρώθηκαν εκατό (100) χρόνια από τη γέννηση του Όρσον Γουέλς και αυτή την εβδομάδα κυκλοφορεί σε επανέκδοση στις κινηματογραφικές αίθουσες μία από τις λιγότερο γνωστές δημιουργίες του: «Φάλσταφ – Οι Καμπάνες του Μεσονυκτίου» (Falstaff – Chimes at Midnight / Campanadas a Medianoche – 1965). Ο Γουέλς υπήρξε ένας σπουδαίος ηθοποιός, σεναριογράφος, παραγωγός, σκηνοθέτης, μα πάνω απ’ όλα ένας πραγματικός καλλιτέχνης που σε ηλικία μόλις είκοσι έξι ετών ολοκληρώνει την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, τον θρυλικό «Πολίτη Κέιν». Η Έβδομη Τέχνη είχε μόλις ανακαλύψει το παιδί – θαύμα της και ο Γουέλς με τη σειρά του, έμελλε να αλλάξει για πάντα τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον Κινηματογράφο.
Tag Archives: Comedy
Kaos – Paolo Taviani, Vittorio Taviani (1984) [Κριτική]
Με φόντο τη Σικελία των αρχών του 20ού αιώνα ο νομπελίστας συγγραφέας Λουίτζι Πιραντέλο, βυθίζεται στο χάος της ανθρώπινης ψυχής, με τρόπο άλλοτε δραματικό, κι άλλοτε ανάλαφρο, που πίσω του όμως ενεδρεύει πάντοτε το τραγικό. Το 1984, οι Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι, βασιζόμενοι σε χαρακτηριστικές νουβέλες του Πιραντέλο, δημιουργούν ένα φιλμ αριστουργηματικό και ταυτόχρονα διαχρονικό, το «Χάος» (Kaos).
In Οrder of Disappearance – Hans Petter Moland (2014) [Κριτική]
Ο δημιουργός Χανς Πίτερ Μόλαντ, που στο παρελθόν μας έχει δώσει αξιόλογα δείγματα γραφής, με ταινίες του όπως το «Aberdeen» του 2000 και το «A Somewhat Gentle Man» του 2010, επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία: «Με Σειρά Εξαφάνισης» (In Order Of Disappearance / Kraftidioten). Έχοντας για ακόμη μία φορά για πρωταγωνιστή του, τον αγαπημένο και σπουδαίο ηθοποιό, Στέλαν Σκάρσγκαρντ, ο Νορβηγός σκηνοθέτης, μας παρουσιάζει μία διασκεδαστική ιστορία εκδίκησης, με ενδιαφέρουσα στοιχεία μαύρης κωμωδίας, η οποία διαδραματίζεται στο παγωμένο τοπίο της Σκανδιναβίας.
Inherent Vice – Paul Thomas Anderson (2014) [Κριτική]
Δύο χρόνια μετά το φιλμ «The Master» (2012), ο Πολ Τόμας Άντερσον και ο Χοακίν Φίνιξ, συνεργάζονται και πάλι στην μεγάλη οθόνη. Ο λόγος είναι το «Έμφυτο Ελάττωμα» (Inherent Vice – 2014), που με οδηγό το μυθιστόρημα του Τόμας Πίντσον, μας μεταφέρει στη δεκαετία του ’60. Πρόκειται για ένα ψυχεδελικό, αστυνομικό, φιλμ νουάρ μ’ ένα εντυπωσιακό καστ ηθοποιών, η πλειοψηφία των οποίων δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό, με τους Χοακίν Φίνιξ και Τζος Μπρόλιν, να κερδίζουν επάξια τις εντυπώσεις. Έχοντας αποσπάσει δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ, η ταινία μέσα από το ιδιόμορφο σενάριο της και παρά τη χρονική της διάρκεια (148 λεπτά), ανταμείβει τον θεατή που θα αφεθεί στη μαγεία της και στο καυστικό της χιούμορ…
Birdman – Alejandro González Iñárritu (2014) [Κριτική]
Έστω και με σχετική καθυστέρηση, κυκλοφορεί επιτέλους και στην Ελλάδα μία από της σημαντικότερες ταινίες της τρέχουσας κινηματογραφικής σεζόν. Ο λόγος για το νέο φιλμ του Αλεχάντρο Γκονζάλεθ Ιναρίτου, «Birdman» ή (Η Απρόσμενη Αρετή της Αφέλειας – 2014), το οποίο προβλήθηκε τον Αύγουστο στο Φεστιβάλ της Βενετίας και αυτή την εβδομάδα κυκλοφορεί στις Κινηματογραφικές Αίθουσες της χώρας. Η ταινία πραγματεύεται την άνοδο και την πτώση ενός ηθοποιού, με τον πρωταγωνιστή Μάικλ Κίτον να μας χαρίζει τον καλύτερο ρόλο της καριέρας του, ενώ από το αξιόλογο καστ θετική παρουσία έχουν και οι υπέροχες Έμα Στόουν, Ναόμι Γουότς καθώς και ο πάντα αξιόπιστος Έντουαρντ Νόρτον.
Into the Woods – Rob Marshall (2014) [Κριτική]
Ο δημοφιλής σκηνοθέτης των μιούζικαλ Ρομπ Μάρσαλ (Chicago – 2002, Nine – 2009), μετά το φιλμ «Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides» του 2011, επιστρέφει στο είδος που τον καθιέρωσε και μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το ανατρεπτικό και πολυβραβευμένο μιούζικαλ του Broadway: «Τα Μυστικά του Δάσους» (Into the Woods). Έχοντας στη διάθεση του ένα εντυπωσιακό σύνολο ηθοποιών, το φιλμ της Disney, με όμορφα κουστούμια, θεαματικά σκηνικά, υπέροχες μελωδίες, μα κυρίως μ’ ένα έξυπνο και καυστικό χιούμορ, παρουσιάζει ένα διαφορετικά ιδωμένο παραμύθι…
Love Is Strange – Ira Sachs (2014) [Κριτική]
Δύο χρόνια μετά την επιτυχία της ταινίας του «Keep the Lights On» (2012), ο Αμερικανός σκηνοθέτης Άιρα Ζακς (Ira Sachs), επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία: «Η Αγάπη Είναι Παράξενη» (Love is Strange – 2014). Μία συγκινητική ιστορία, που μέσα από τις καλές ερμηνείες των Τζον Λίθγκοου, Άλφρεντ Μολίνα και Μαρίζα Τομέι, αλλά και υπό τους ήχους του Σοπέν, ο σκηνοθέτης καταγράφει την ομορφιά και τη μελαγχολία μιας σύγχρονης ιστορίας αγάπης που απλώνεται από γενιά σε γενιά, μέσα από ένα γοητευτικό ψηφιδωτό χώρων, εποχών και πειστικά δοσμένων χαρακτήρων.
Samba – Olivier Nakache, Eric Toledano (2014) [Κριτική]
Μετά την τεράστια εμπορική, αλλά και καλλιτεχνική επιτυχία των «Άθικτων» (The Intouchables – 2011), το σκηνοθετικό δίδυμο από τη Γαλλία, των Ερίκ Τολεντανό και Ολιβιέ Νακάς, επιστρέφουν με τη νέα τους δημιουργία «Samba». Μία δραματική κομεντί, που με όμορφες και έξυπνες δόσεις χιούμορ, πραγματεύεται το ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα της μετανάστευσης που ταλανίζει τη Γαλλία, αλλά και την Ευρώπη γενικότερα.
Gemma Bovery – Anne Fontaine (2014) [Κριτική]
Η σκηνοθέτης Αν Φοντέιν (Anne Fontaine) που στο παρελθόν μας έχει παρουσιάσει ταινίες όπως το «Nathalie…» του 2003, αλλά και το υποψήφιο για Όσκαρ «Coco Before Chanel» του 2009 με την Audrey Tautou, επιστρέφει με τη νέα της δημιουργία. Ο λόγος για το φιλμ «Η Άλλη Μποβαρί» (Gemma Bovary), μία χαλαρή δραματική κομεντί, που βασίζεται στο κόμικς (graphic novel) της Πόσι Σίμοντς (Posy Simmonds). Στην ταινία πρωταγωνιστεί η γλυκιά Τζέμα Άρτερτον (Tamara Drewe – 2010), ενώ δίπλα της απολαμβάνουμε τον πάντα καλό Γάλλο ηθοποιό Φαμπρίς Λουκινί (Οι Γυναίκες του Τελευταίου Ορόφου – 2010, Το Αγόρι στο Τελευταίο Θρανίο – 2012), που κλέβει εύκολα τις εντυπώσεις…
A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence – Roy Andersson (2014) [Κριτική]
Εφτά χρόνια μετά την ταινία του «Εσείς, οι Ζωντανοί» (You, the Living – 2007), ο σπουδαίος σκηνοθέτης Ρόι Άντερσον, επιστρέφει με το νέο του φιλμ: «Ένα Περιστέρι Έκατσε Σε Ένα Κλαδί Συλλογιζόμενο την Ύπαρξή του» (A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence). Ο Σουηδός δημιουργός ολοκληρώνει με τον τρόπο αυτό την «Τριλογία των Ζωντανών», χαρίζοντας μας παράλληλα ένα ακόμη υπέροχο κομψοτέχνημα το οποίο κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα (Leone d’Oro) στο 71ο Διεθνές Φεστιβάλ της Βενετίας και παράλληλα αποτέλεσε την Ταινία Λήξης του 55ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
George Roussos 