Ο σπουδαίος Γάλλος δημιουργός Ζαν Ρενουάρ, γυρίζοντας πίσω στην πατρίδα του από την Αμερική, ξεκινά ευθύς αμέσως την πραγμάτωση της ταινίας «Η Χρυσή Άμαξα» (Le carrosse d’or / The Golden Coach) (1952). Με πρωταγωνίστρια την υπέροχη Άννα Μανιάνι, το φιλμ αποτελεί το πρώτο μέρος, μιας άτυπης τριλογίας πάνω στην εξιδανίκευση του παρελθόντος και παρουσιάζεται σε επαναπροβολή από την εταιρία διανομής New Star.
Tag Archives: Comedy
Relatos Salvajes – Damian Szifron (2014) [Κριτική]
Αγγίζοντας τις έννοιες της απιστίας, της αδικίας, της ανισότητας και τις ακραίες απαιτήσεις της καθημερινότητας, οι «Ιστορίες για Αγρίους» (Relatos salvajes / Wild Tales) του Ντάμιαν Σιφρόν (Αργεντινή – 2014) μιλούν για αυτούς τους ανθρώπους που αποφασίζουν να ξεπεράσουν τα πολιτισμένα όρια συμπεριφοράς, να εκραγούν και να αφεθούν στην αδιαμφισβήτητη ευχαρίστηση της απώλειας ελέγχου…
Filth (2013) – Jon S. Baird [Κριτική]
Ο Σκωτσέζος δημιουργός Τζον Σ. Μπερντ, με οδηγό το ομώνυμο μυθιστόρημα του Ίρβιν Γουέλς (Trainspotting) μας ταξιδεύει σ’ έναν κόσμο όπου κυριαρχεί η «Διαφθορά». Έναν κόσμο γεμάτο καταχρήσεις και ψέματα, όπου όλα υπόκεινται στο ατομικό συμφέρον με οποιοδήποτε κόστος. Ο σκηνοθέτης, έχοντας στη διάθεση του ένα αξιόλογο καστ, όπου ξεχωρίζει ο πρωταγωνιστής του φιλμ Τζέιμς ΜακΑβόι, μας παρουσιάζει με αρκετές δόσεις μαύρου χιούμορ μία ενδιαφέρουσα ιστορία.
A Castle in Italy – Valeria Bruni Tedeschi (2013) [Κριτική]
Η δημοφιλής ηθοποιός Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι (Valeria Bruni Tedeschi) με χαρακτηριστικούς ρόλους σε ταινίες όπως το «Those Who Love Me Can Take the Train» (Patrice Chéreau – 1998) αλλά και το «Munich» (Steven Spielberg – 2005), επιστρέφει για τρίτη φορά πίσω από την κάμερα, μετά το «Actrices» του 2007 (Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών στο τμήμα: Ένα Κάποιο Βλέμμα). Η νέα της δημιουργία «Ένας Πύργος Στην Ιταλία» (A Castle In Italy / Un Castello In Italia / Un château en Italie), είναι ένα κωμικό όσο και συγκινητικό φιλμ που ξετυλίγει μια ανορθόδοξη ερωτική ιστορία με φόντο μια οικογενειακή τραγωδία…
The Criminal Life of Archibaldo de la Cruz – Luis Bunuel (1955) [Κριτική]
Πενήντα εννέα χρόνια μετά την πρώτη της προβολή, μία από τις κλασσικές δημιουργίες του σπουδαίου Λουίς Μπουνιουέλ, επιστρέφει στις κινηματογραφικές αίθουσες σε επανέκδοση και με νέες ψηφιακές κόπιες. Ο λόγος για το φιλμ «Η Εγκληματική Ζωή του Αρτσιμπάλντο Ντε Λα Κρουζ» (Ensayo de un crimen / The Criminal Life of Archibaldo de la Cruz – 1955). Ένα υπέροχο δείγμα γραφής της Μεξικανικής περιόδου του κορυφαίου Ισπανού σκηνοθέτη, που με το έργο του σημάδεψε για πάντα την πορεία και την εξέλιξη της έβδομης τέχνης.
Magic in the Moonlight – Woody Allen (2014) [Κριτική]
H «Μαγεία στο Σεληνόφως» είναι η νέα ταινία του ακούραστου Γούντι Άλεν που μας έχει καλομάθει κάθε χρόνο να περιμένουμε έστω μία δημιουργία του. Στην 49η μεγάλου μήκους ταινία του Αμερικανού σκηνοθέτη πρωταγωνιστούν η γλυκιά Έμμα Στόουν και ο πάντα καλός και αξιόπιστος ηθοποιός, Κόλιν Φερθ. Τα καλογραμμένα και έξυπνα σενάρια, υπήρξαν ανέκαθεν το σήμα κατατεθέν του Γούντι Άλεν. Όμως στη συγκεκριμένη ταινία και παρά την όμορφη φωτογραφία, καθώς και την επιτυχημένη μεταφορά της δεκαετίας του ’20 στην μεγάλη οθόνη, είναι το σενάριο που αδυνατεί να κρατήσει μέχρι τέλους αμείωτο το ενδιαφέρον και να κερδίσει εν τέλει τον θεατή…
The Dinner Game – Francis Veber (1998) [Κριτική]
Μία από τις πιο κλασσικές γαλλικές κωμωδίες όλων των εποχών, το «Δείπνο Ηλιθίων» (Le Diner De Cons / The Dinner Game) του Φρανσίς Βεμπέρ κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα στις Κινηματογραφικές Αίθουσες σε επανέκδοση. Πρόκειται για μία έξυπνη κωμωδία με γρήγορους διαλόγους και συχνές εναλλαγές καταστάσεων, που κέρδισε κοινό και κριτικούς. Παράλληλα η εμπορική της επιτυχία είχε ως αποτέλεσμα να υπάρξει και αμερικανικό ριμέικ, χωρίς όμως ανάλογο αισθητικό αποτέλεσμα…
Chef – Jon Favreau (2014) [Κριτική]
Ο Τζον Φαβρό (Jon Favreau), παραγωγός (The Avengers – 2012), σκηνοθέτης (Iron Man – 2008), ηθοποιός (The Wolf of Wall Street – 2013) και σεναριογράφος (Swingers – 1996), επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία «Σεφ» (Chef – 2014). Μία ταινία που με κεντρικό άξονα τη μαγειρική, είναι παράλληλα κι ένα γαστρονομικό road movie, μία προσπάθεια επανασύνδεσης πατέρα – γιου, αλλά και μία ενδιαφέρουσα κριτική των social media στην καθημερινότητά μας. Παρά τις καλές προθέσεις όμως και το υπέροχο καστ, το φιλμ είναι σεναριακά προβλέψιμο και με αρκετά κλισέ που δυστυχώς το εγκλωβίζουν.
The Priest’s Children – Vinko Bresan (2013) [Κριτική]
Η νέα μεγάλου μήκους ταινία του Κροάτη σκηνοθέτη Βίνκο Μπρέσαν (Vinko Bresan), με τίτλο «Θεϊκό Κόλπο» (Τα Παιδιά του Ιερέα / Svecenikova djeca / The Priest’s Children) είναι μία έξυπνη καυστική σάτιρα την οποία είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε πέρσι τον Νοέμβριο στο 54ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης. Το φιλμ, που πλέον κυκλοφορεί στις Κινηματογραφικές Αίθουσες, θίγει μεταξύ άλλων ευαίσθητα θέματα θρησκευτικής ηθικής και σεξουαλικών συμπεριφορών και ασκεί παράλληλα μία ευθεία κριτική στις τακτικές της Καθολικής Εκκλησίας, αλλά και τη ζωή στις τοπικές, κλειστές κοινωνίες.
Une Recontre – Lisa Azuelos (2014) [Κριτική]
Η πολυπράγμων Λίζα Αζουέλος (Lisa Azuelos), μας παρουσιάζει την πέμπτη μεγάλου μήκους δημιουργίας της, «Μία Τυχαία Συνάντηση», την οποία σκηνοθετεί, υπογράφει το σενάριο και ερμηνεύει παράλληλα έναν από τους δευτερεύοντες χαρακτήρες του φιλμ. Ένα φιλμ στο οποίο πρωταγωνιστούν δύο υπέροχοι Γάλλοι ηθοποιοί, ο ταλαντούχος Φρανσουά Κλουζέ (François Cluzet) και η πάντα όμορφη και εκφραστική Σοφί Μαρσό (Sophie Marceau). Σ’ένα μέτριο σε δομή και εξέλιξη σενάριο, η καταλυτική χημεία των δύο πρωταγωνιστών είναι ο βασικός συντελεστής επιτυχίας, αυτής της ρομαντικής κομεντί, που κάνει την εμφάνιση της στις κινηματογραφικές αίθουσες.
George Roussos 