Ο Αμερικανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος, Ντέιβιντ Ρόμπερτ Μίτσελ, τέσσερα χρόνια μετά το φιλμ «Ο Μύθος της Αμερικάνικης Εφηβείας» (The Myth of the American Sleepover – 2010), επιστρέφει με τη δεύτερη μεγάλους μήκους δημιουργία του: «Σε Ακολουθεί» (It Follows – 2014). Η ταινία που προβλήθηκε πέρσι τον Μάιο στο Φεστιβάλ των Καννών, αποτελεί ένα αξιόλογο και ενδιαφέρον θρίλερ, όπου μέσα από προσεγμένα πλάνα και την έξυπνη χρήση τόσο του φωτισμού, όσο και του ατμοσφαιρικού μουσικού σκορ, κερδίζει τον θεατή. Παράλληλα ο Μίτσελ προσφέρει και μία συμβολική οπτική ματιά, στην εφηβεία και στην σεξουαλική ενηλικίωση.
Tag Archives: Mystery
The American Friend – Wim Wenders (1977) [Κριτική]
Το «Ένας Αμερικανός Φίλος» (The American Friend), είναι η έβδομη μεγάλου μήκους ταινία του σπουδαίου Γερμανού σκηνοθέτη, Βιμ Βέντερς, η οποία κυκλοφορεί σε επανέκδοση δίνοντας μας την ευκαιρία να την ξαναθυμηθούμε. Το φιλμ αποτελεί διασκευή του βιβλίου «Το παιχνίδι του κυρίου Ρίπλεϊ« της Πατρίσια Χάισμιθ. Ο Βιμ Βέντερς αποδίδει έμφαση τόσο στους χαρακτήρες – την αποξένωση, τα διλήμματα και τα συναισθήματα τους – όσο και στις πόλεις στις οποίες εκείνοι ζουν και δρουν. Η ιστορία διαδραματίζεται μεταξύ Νέας Υόρκης, Παρισιού, Αμβούργου και Μονάχου, ενώ στο καστ συναντάμε στους κεντρικούς ρόλους τους εξαιρετικούς Ντένις Χόπερ και Μπρούνο Γκανζ και στους συμπληρωματικούς ρόλους τους Σαμ Φούλερ και Νίκολας Ρέι. Το φιλμ πραγματοποίησε την πρεμιέρα του τον Μάιο του 1977, στο 30ό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών.
Mr. Holmes – Bill Condon (2015) [Κριτική]
Δεκαεπτά χρόνια μετά τη συνεργασία τους στο φιλμ «Θεοί και Δαίμονες» (Gods and Monsters – 1998), ο βραβευμένος με Όσκαρ, Αμερικανός σκηνοθέτης, Μπιλ Κόντον (Kinsey – 2004, The Fifth Estate – 2013) και ο καταξιωμένος Βρετανός ηθοποιός Ίαν Μακ Κέλεν (The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring – 2001), ενώνουν ξανά τις δυνάμεις τους, μεταφέροντας στην μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα του Μιτς Κάλιν: «A Slight Trick of the Mind». Το αποτέλεσμα τους δικαιώνει, σε μία αξιόλογη κοινωνική ταινία με στοιχεία μυστηρίου, καλή αναπαράσταση της εποχής και κυρίως με την υπέροχη παρουσία του Μακ Κέλεν, σε μία από τις καλύτερες ερμηνείες της πλούσιας φιλμογραφίας του.
Gone Girl – David Fincher (2014) [Κριτική]
Ο Ντέιβιντ Φίντσερ, που στο παρελθόν μας έχει χαρίσει σπουδαίες ταινίες όπως το «Fight Club», το «Social Network» και βέβαια το «Se7en», επιστρέφει στην μεγάλη οθόνη μετά την τηλεοπτική σειρά «House of Cards» και με πρωταγωνιστές τον Μπεν Άφλεκ και την Ρόζαμουντ Πάικ, μας οδηγεί μαεστρικά σε μία περιπέτεια μυστηρίου με συνεχείς ανατροπές. Βασιζόμενη στο μυθιστόρημα της Τζίλιαν Φλιν, η ταινία εξερευνά την σύγχρονη κουλτούρα των μέσων μαζικής ενημέρωσης, αλλά και την επιρροή που ασκούν στη δημιουργία της κοινής γνώμης και στον έλεγχο των στερεοτύπων…
Alphaville – Jean-Luc Godard (1965) [Κριτική]
Ο πατέρας της Νουβέλ Βαγκ, Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, έχοντας στη διάθεσή του τρεις σπουδαίους ηθοποιούς – Έντι Κονσταντίν, Άννα Καρίνα, Ακίμ Ταμίροφ – μας παρουσιάζει με το γνωστό ανατρεπτικό του στιλ, το θρυλικό «Αλφαβίλ» (Alphaville – 1965). Ένα μοναδικό φουτουριστικό φιλμ, που ενώ αρχικά δείχνει τόσο διαφορετικό από την υπόλοιπη φιλμογραφία του σπουδαίου Γάλλου σκηνοθέτη, σταδιακά και καθώς το αποκωδικοποιούμε καρέ καρέ, βλέπουμε όλες εκείνες τις αρετές που διέπουν τον κινηματογράφο του Γκοντάρ…
Night Train to Lisbon – Bille August (2013) [Κριτική]
Έχοντας ήδη κάνει την ελληνική του πρεμιέρα – παρουσία του σκηνοθέτη Μπίλ Όγκουστ και του πρωταγωνιστή Τζέρεμι Άιρονς – στο πλαίσιο του 19ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας, η αξιόλογη ταινία «Νυχτερινό Τρένο για τη Λισαβόνα», κυκλοφορεί στις Κινηματογραφικές Αίθουσες.
Diabolique – Henri-Georges Clouzot (1955) [Κριτική]
Το αριστουργηματικό θρίλερ του Ανρί Ζ. Κλουζό, με τις σπουδαίες ερμηνείες από τις δύο πρωταγωνίστριες του, Σιμόν Σινιορέ και Βέρα Κλουζό.
Κυνηγώντας τον Δολοφόνο μου (D.O.A.) – Rudolph Mate (1950) [Κριτική]
D.O.A. είναι τα αρχικά της φράσης «Dead on arrival», που σημαίνει «Νεκρός κατά την άφιξη». Κατά μία έννοια, αυτό ακριβώς συμβαίνει στο ξεκίνημα της ταινίας μας. Ένα ξεκίνημα που δικαίως θεωρείται ως μία από τις πιο πρωτότυπες εναρκτήριες σκηνές ταινίας στην ιστορία του κινηματογράφου.
Shadow of a Doubt – Alfred Hitchcock (1943) [Κριτική]
Όταν η οικογένεια Νιούτον που κατοικεί στην Σάντα Ρόζα μαθαίνει ότι ο θείος Τσάρλι (αδελφός της συζύγου) θα έρθει να μείνει για λίγο καιρό μαζί τους, επικρατεί μεγάλη χαρά, ιδιαίτερα στην ανιψιά του Τσάρλι (συνονόματοι), η οποία του έχει ιδιαίτερη αδυναμία. Πράγματι, ο θείος Τσάρλι είναι ένας γλυκός άνθρωπος με ωραία χαρακτηριστικά, που εύκολα αποσπά συμπάθειες. Όμως πίσω από την χαρούμενη, αυτή φιγούρα, κρύβεται ένας καθ’ έξιν φονιάς.
The Last Wave – Peter Weir (1977) [Κριτική]
Ο Ρίτσαρντ Τσαμπερλέιν, υποδύεται τον Nτέιβιντ Μπάρτον, έναν επιτυχημένο λευκό δικηγόρο, που αναλαμβάνει την υπεράσπιση μιας ομάδας Ιθαγενών, μετά το θάνατο ενός συμπολίτη τους. Σιγά-σιγά όμως ο Μπάρτον αρχίζει να μπλέκει, σε μια μη αναμενόμενη ιστορία και αφήνεται να μαγευτεί από μια ακραία περιπέτεια, που τον απομακρύνει συνεχώς από τη συνηθισμένη του δικηγορική ρουτίνα. Υποψιάζεται σταδιακά, ότι κάτι ανεξήγητο και πέρα από τα όρια της κοινής λογικής, συμβαίνει στο παρασκήνιο της υπόθεσης. Ο Μπάρτον αρχίζει να βλέπει παράξενα όνειρα με πρωταγωνιστές κάποιους Ιθαγενείς. Όλα αυτά τον κάνουν να πιστεύει, ότι ο φόνος έχει σχέση με φυλετική θρησκευτική τελετουργία και ότι ο νεκρός τιμωρήθηκε από τους ομόφυλούς του. Κανείς όμως από τους Ιθαγενείς δεν συμμερίζεται αυτή την άποψη. Τα οράματα όμως του Μπάρτον συνεχίζονται με αμείωτη ένταση και όλα αυτά τον κάνουν να πιστεύει ότι έχει γίνει μέρος ενός μεγάλου σχεδίου, που τον ξεπερνά και δεν υπόκειται στους συνηθισμένους φυσικούς νόμους. Ζει σε ένα κόσμο διαφορετικό, μέσα στο χωρόχρονο. Ταυτόχρονα στο Σiδνεϋ, αρχίζουν να συμβαίνουν διάφορα περίεργα καιρικά φαινόμενα, όπως μαύρη βροχή και χαλάζι σε ανέφελο ουρανό. Τα δε οράματα του Μπάρτον, έχουν τώρα την εφιαλτική μορφή μιας επερχόμενης Αποκάλυψης.
George Roussos 