The Last Wave – Peter Weir (1977) [Κριτική]


Ο Ρίτσαρντ Τσαμπερλέιν, υποδύεται τον Nτέιβιντ Μπάρτον, έναν επιτυχημένο λευκό δικηγόρο, που αναλαμβάνει την υπεράσπιση μιας ομάδας Ιθαγενών, μετά το θάνατο ενός συμπολίτη τους. Σιγά-σιγά όμως ο Μπάρτον αρχίζει να μπλέκει, σε μια μη αναμενόμενη ιστορία και αφήνεται να μαγευτεί από μια ακραία περιπέτεια, που τον απομακρύνει συνεχώς από τη συνηθισμένη του δικηγορική ρουτίνα. Υποψιάζεται σταδιακά, ότι κάτι ανεξήγητο και πέρα από τα όρια της κοινής λογικής, συμβαίνει στο παρασκήνιο της υπόθεσης. Ο Μπάρτον αρχίζει να βλέπει παράξενα όνειρα με πρωταγωνιστές κάποιους Ιθαγενείς. Όλα αυτά τον κάνουν να πιστεύει, ότι ο φόνος έχει σχέση με φυλετική θρησκευτική τελετουργία και ότι ο νεκρός τιμωρήθηκε από τους ομόφυλούς του. Κανείς όμως από τους Ιθαγενείς δεν συμμερίζεται αυτή την άποψη. Τα οράματα όμως του Μπάρτον συνεχίζονται με αμείωτη ένταση και όλα αυτά τον κάνουν να πιστεύει ότι έχει γίνει μέρος ενός μεγάλου σχεδίου, που τον ξεπερνά και δεν υπόκειται στους συνηθισμένους φυσικούς νόμους. Ζει σε ένα κόσμο διαφορετικό, μέσα στο χωρόχρονο. Ταυτόχρονα στο Σiδνεϋ, αρχίζουν να συμβαίνουν διάφορα περίεργα καιρικά φαινόμενα, όπως μαύρη βροχή και χαλάζι σε ανέφελο ουρανό. Τα δε οράματα του Μπάρτον, έχουν τώρα την εφιαλτική μορφή μιας επερχόμενης Αποκάλυψης.

Συνέχεια

Advertisements