Ο Ρομπέρτο Ροσελίνι, υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες στην ιστορία του ιταλικού, αλλά και του παγκόσμιου κινηματογράφου. Επηρέασε καθοριστικά την εξέλιξη της Έβδομης Τέχνης, ενώ παράλληλα διέδωσε με τον καλύτερο τρόπο το Ιταλικό Σινεμά σε όλο τον κόσμο, μέσα από τα μοναδικά του έργα. H υπόθεση της ταινίας «Ταξίδι στην Ιταλία» (Viaggio in Italia / Journey to Italy – 1950) διαδραματίζεται στη Νάπολη. Εκεί ο πλούσιος Βρετανός δικηγόρος Αλεξάντερ (Τζορτζ Σάντερς) και η σύζυγός του Κάθριν (Ίνγκριντ Μπέργκμαν) προσπαθούν να διευθετήσουν τα παρελκόμενα της περιουσίας ενός θείου που απεβίωσε. Όμως παράλληλα το ταξίδι αυτό θα είναι και η τελευταία ελπίδα αναβίωσης του γάμου τους, που αντιμετωπίζει πλήθος προβλημάτων.
Tag Archives: Romance
Carol – Todd Haynes (2015) [Κριτική]
Οκτώ χρόνια μετά το βιογραφικό δράμα «I’m Not There» (2007), για τη ζωή και το έργο του Μπομπ Ντίλαν, ο Τοντ Χέινς, επιστρέφει δυναμικά με την έκτη μεγάλου μήκους δημιουργία του: «Carol» (2015). Ο Αμερικανός σκηνοθέτης, μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα της Πατρίσια Χάισμιθ, σε μία υπέροχη και συγκινητική ιστορία, με πρωταγωνίστρια την Κέιτ Μπλάνσετ, να μας χαρίζει ίσως την καλύτερη γυναικεία ερμηνεία της τρέχουσας κινηματογραφικής σεζόν.
45 Years – Andrew Haigh (2015) [Κριτική]
Τέσσερα χρόνια μετά το αξιόλογο «Weekend» (2011), ο Άντριου Χέιγκ, επιστρέφει με την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του: «45 Χρόνια» (45 Years – 2015). Βασιζόμενος σε μια μικρή ιστορία του Ντέιβιντ Κόνστανταϊν με τον τίτλο «In Another Country», ο Βρετανός σκηνοθέτης παρουσιάζει ένα εντυπωσιακό ψυχόδραμα και μία σχεδόν μπεργκμανική ανατομία των ανθρώπινων σχέσεων, αποσπώντας παράλληλα δύο εξαιρετικές ερμηνείες από τους δύο βασικούς πρωταγωνιστές του, τον Τομ Κόρτνεϊ και την αγαπημένη, Σάρλοτ Ράμπλινγκ.
Mississippi Mermaid – François Truffaut (1969) [Κριτική]
Το 1969 ο Φρανσουά Τρυφώ μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα του Κόρνελ Γούλριτς (υπογεγραμμένο με το ψευδώνυμο Γουίλιαμ Άιρις), «Βαλς στα Σκοτάδια». Στο πλευρό του έχει δύο σπουδαίους Γάλλους ηθοποιούς, τον εμβληματικό Ζαν-Πολ Μπελμοντό, και την γοητευτική Κατρίν Ντενέβ, οι οποίοι συναντιόνται για μία και μοναδική φορά σε μία αξιόλογη κινηματογραφική ιστορία, με άμεσες και έμμεσες αναφορές, από τον «Δεσμώτη του Ιλίγγου» (1958) του Άλφρεντ Χίτσκοκ, μέχρι το «Τζόνι Γκιτάρ» (1954) του Νίκολας Ρέι.
Hiroshima Mon Amour – Alain Resnais (1959) [Κριτική]
To 1959, με το φιλμ «Χιροσίμα Αγάπη Μου» (Hiroshima Mon Amour – 1959), σε σενάριο της Μαργκερίτ Ντυράς – Υποψήφιο για Όσκαρ – πραγματοποιείται το πέρασμα του Αλέν Ρενέ από το ντοκιμαντέρ στη μυθοπλασία. Η ταινία βασίζεται εξ ολοκλήρου πάνω στην ανάκληση της μνήμης, ακολουθώντας τα δαιδαλώδη μονοπάτια της και σε αυτό ακριβώς οφείλεται η μορφική της ανακολουθία και οι αφηγηματικές της παρεκκλίσεις.
Kaos – Paolo Taviani, Vittorio Taviani (1984) [Κριτική]
Με φόντο τη Σικελία των αρχών του 20ού αιώνα ο νομπελίστας συγγραφέας Λουίτζι Πιραντέλο, βυθίζεται στο χάος της ανθρώπινης ψυχής, με τρόπο άλλοτε δραματικό, κι άλλοτε ανάλαφρο, που πίσω του όμως ενεδρεύει πάντοτε το τραγικό. Το 1984, οι Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι, βασιζόμενοι σε χαρακτηριστικές νουβέλες του Πιραντέλο, δημιουργούν ένα φιλμ αριστουργηματικό και ταυτόχρονα διαχρονικό, το «Χάος» (Kaos).
Une Nouvelle Amie – François Ozon (2014) [Κριτική]
Ο αξιόλογος σκηνοθέτης Φρανσουά Οζόν, μετά το υπέροχο φιλμ «Το Αγόρι στο Τελευταίο Θρανίο» του 2012 και το ανήσυχο «Nέα και Όμορφη» του 2013, επιστρέφει με τη νέα του ταινία: «Η Καινούργια Φιλενάδα» (Une Nouvelle Amie). Ο Γάλλος δημιουργός έχοντας στο καστ τους δύο ταλαντούχους ηθοποιούς, τον Ρομέν Ντιρί και την Αναΐς Ντεμπουστιέ, μας παρουσιάζει μία ιδιόρρυθμη ερωτική ιστορία, γεμάτη σασπένς και έντονη συναισθηματικά. Το έργο διακατέχεται εξ ολοκλήρου από ένα αγαπημένο παραδοσιακά θέμα παρουσίασης από τον Οζόν, το δικαίωμα στην επιλογή της σεξουαλικότητας του κάθε ανθρώπου.
The Theory of Everything – James Marsh(2014) [Κριτική]
Έχοντας αποσπάσει δύο Χρυσές Σφαίρες και με πέντε υποψηφιότητες να τη συνοδεύουν στα επερχόμενα Όσκαρ, η «Θεωρία των Πάντων» (The Theory of Everything) του Τζέιμς Μαρς, είναι σίγουρα μία από τις πιο συζητημένες ταινίες της χρονιάς και δικαίως. Το φιλμ – υπό τους ήχους του γλυκού όσου και μελαγχολικού μουσικού σκορ του Jóhann Jóhannsson – περιγράφει τη ζωή και το έργο του σπουδαίου φυσικού Στίβεν Χόκινγκ, που παρά το γεγονός ότι η Νόσος του Κινητικού Νευρώνα τον καθήλωσε από νωρίς σε αναπηρικό καροτσάκι, κατάφερε όχι μόνο να το αντιμετωπίσει και να διαπρέψει στον τομέα του, αλλά με τη βοήθεια των αγαπημένων του προσώπου, αποτέλεσε έναν φωτεινό φάρο ελπίδας και πηγή έμπνευσης για την ανθρωπότητα. Οι νεαροί ηθοποιοί Έντι Ρέντμεϊν και Φελίσιτι Τζόουνς είναι πραγματικά υπέροχοι, δίνοντας τον καλύτερο τους εαυτό σ’ ένα φιλμ που είναι πολλά περισσότερα από μία απλή βιογραφική ιστορία…
A Girl Walks Home Alone at Night – Ana Lily Amirpour (2014) [Κριτική]
Το φιλμ «Ένα Κορίτσι Γυρίζει Σπίτι Μόνο του τη Νύχτα» (A Girl Walks Home Alone at Night), αποτελεί την πρώτη μεγάλου μήκους δημιουργία της Ιρανής σκηνοθέτιδας Άνα Λίλι Αμιρπούρ. Μία πρωτότυπη σύνθεση, αλλά κι ένας αρμονικός συνδυασμός διαφορετικών κινηματοραφικών ειδών – από το γουέστερν, μέχρι τις ταινίες τρόμου – ο οποίος αποδίδεται ιδανικά σε ασπρόμαυρο φόντο, υπό τους ήχους ενός προσεγμένου μουσικού σκορ.
Για Πάντα – Μαργαρίτα Μαντά (2014) [Κριτική]
Πέντε χρόνια μετά τη «Χρυσόσκονη» (2009), η Μαργαρίτα Μαντά επιστρέφει με τη δεύτερη μεγάλου μήκους δημιουργία της: «Για Πάντα». Η ταινία, διαθέτοντας υπέροχη φωτογραφία και μία προσεγμένη σκηνοθεσία, είναι ουσιαστικά μία μελαγχολική, αλλά γλυκιά και ρομαντική ιστορία, όπου μέσα από προσεκτικά επιλεγμένα πλάνα, ο θεατής περιπλανιέται, στο αστικό τοπίο γνώριμων συνοικιών της Αθήνας και του Πειραιά. Παρακολουθούμε με στωικότητα, την πορεία δύο μοναχικών ανθρώπων, όταν μέσα από την καθημερινή τους ρουτίνα, οι διαδρομές τους μοιραία διασταυρώνονται, αλλάζοντας για πάντα τη ζωή τους…
George Roussos 