Amour – Michael Haneke (2012) [Κριτική]


O Ζορζ (Ζαν-Λουί Τρεντινιάν) και η Αν (Εμανουέλ Ριβά) είναι ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που έχει περάσει τα ογδόντα. Είναι καθηγητές μουσικής που έχουν πια αποσυρθεί. Η κόρη τους (Ιζαμπέλ Ιπέρ), η οποία είναι επίσης μουσικός, μένει με την οικογένειά της στο εξωτερικό. Μια μέρα η Αν θα βιώσει ένα δυσάρεστο γεγονός, το οποίο θα θέσει σε δοκιμασία την αγάπη που ενώνει το ζευγάρι…

Το “Amour” αναδείχτηκε ο μεγάλος νικητής του 65ου Φεστιβάλ Καννών. Ο Μίκαελ Χάνεκε, ίσως, ο σπουδαιότερος αυτή τη στιγμή Ευρωπαίος Σκηνοθέτης, τρία μόλις χρόνια μετά τη “Λευκή Κορδέλα“ του, έκανε την έκπληξη κερδίζοντας και πάλι τον Χρυσό Φοίνικα, και καθηλώνοντας κοινό και κριτικούς με την σπαραχτική θεματική του και τις μοναδικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών του. Του ογδονταδυάχρονου Ζαν Λουί Τρεντινιάν και της ογδονταπεντάχρονης Εμανουέλ Ριβά, στους ρόλους ενός αγαπημένου ζευγαριού που παρακολουθεί την κοινή ζωή του να καταρρέει όσο πλησιάζει ο Μεγάλος Αποχωρισμός.

«Νοιώθω πως καθώς μεγαλώνεις βρίσκεσαι όλο και περισσότερο σε θέση όπου αρχίζεις να αναγνωρίζεις, να συναισθάνεσαι τον διαρκή επερχόμενο πόνο. Είσαι έτοιμος να το κατανοήσεις αυτό στους άλλους. Ήθελα για πάρα πολύ καιρό να κάνω μια απλή ταινία, μέσα σε ένα περιορισμένο χώρο. Μια απλή ταινία που να λέει ακριβώς τα πράγματα όπως είναι σαν μια… ιστορία αγάπης. Είναι αλήθεια πως τα κατάφερα. Από την άλλη μεριά το να μιλήσω για τον πόνο μέσα στο περιβάλλον ενός νοσοκομείου, θα ήταν πολύ συνηθισμένο. Έτσι επέλεξα να μιλήσω για όλα αυτά μέσα σε ένα σπίτι. Όσο για την περίφημη σκηνή του κυνηγιού του περιστεριού, θα ήθελα να τονίσω πως αρχικά υπήρχαν δύο, αλλά το ένα δεν τα κατάφερε» δήλωσε αστειευόμενος, ο κορυφαίος Σκηνοθέτης από την Αυστρία.

Το μόνο που μπορώ να προσάψω στον Μίκαελ Χάνεκε, για αυτό το ιδιαίτερο φιλμ του, είναι απλά ότι θα ήθελα να δω επί σκηνής, λίγο περισσότερο, την υπέροχη Ιζαμπέλ Ιπέρ… σε μια ταινία που είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα μας απασχολήσει και στα επερχόμενα Όσκαρ, για μια τελετή που έχει οριστεί φέτος από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, να πραγματοποιηθεί στις 24 Φεβρουαρίου.

Το «Amour» («Αγάπη»), μπορεί να είναι, ίσως, η πιο «αργή» εν εξελίξει, ταινία στη φιλμογραφία του Μίκαελ Χάνεκε, αλλά αυτό δε μειώνει καθόλου το αισθητικό αποτέλεσμα, που βιώνει ο θεατής. Μεγάλου ατού της ταινίας, οι συγκλονιστικές ερμηνείες της Εμανουέλ Ριβά και του Ζαν Λουί Τρεντινιάν. Μάλιστα ο Τρεντινιάν, ένας εκ των κορυφαίων Γάλλων ηθοποιών όλων των εποχών, είχε σταματήσει, εδώ και περίπου δέκα χρόνια να δουλεύει στον Κινηματογράφο και είχε στραφεί αποκλειστικά στο θέατρο, αλλά όπως είπε χαρακτηριστικά, επέστρεψε λόγω του Χάνεκε…

Έτος: 2012 | Xώρα: Αυστρία | Διάρκεια: 127 λεπτά | Σκηνοθεσία: Michael Haneke | Σενάριο: Michael Haneke | Παίζουν: Jean-Louis Trintignant, Emmanuelle Riva, Isabelle Huppert.

Advertisements

3 thoughts on “Amour – Michael Haneke (2012) [Κριτική]

  1. Παράθεμα: Βραβεία Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου | George Roussos

  2. Συμπαθητικά τα λέτε

    Γενικώς έχω ως αρχή να βαθμολογώ τις ταινίες, εν αντιθέσει με εσάς :-). Της βάζω 7.5/10. Πρόκειται για μια απο τις πιο αδύναμες ταινίες του Χάνεκε, αφού η διαχείριση του υλικού, είναι κατά τη γνώμη μου μόνο σε ένα κομμάτι εκμεταλλεύσιμη. Βεβαίως, η θεματική είναι δύσκολη, αλλά η ταινία ήταν δύσκαμπτη, χωρίς την απαιτούμενη αντικειμενικότητα που κατά τη γνώμη μου θα μπορούσε να την κάνει να πετάει. Ουσιαστικά, ο Χάνεκε πήρε θέση σε βαθμό που δεν το συνηθίζει, υπέρ του πρωταγωνιστή του, απομακρύνοντάς τον δηλαδή από το κοινό παρόν του ζεύγους. Πήρε, κοινώς, το εύκολο. Δεν μας έδειξε την πρωταγωνίστρια μόνη της τις ώρες βασανισμού της, παρά μόνο με τον άντρα, την κόρη η τη νοσοκόμα της

    Πιο κοντά στο 8 παρά στο 7, πάντως..

    • Σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου και καλώς ήρθες…
      Φυσικά και είναι δικαίωμα σου να βαθμολογείς τις ταινίες που βλέπεις. Προσωπικά, προσπαθώ να αντιλαμβάνομαι τον Κινηματογράφο ως Τέχνη κι ως τέτοια να την αντιμετωπίζω. Όπως για παράδειγμα, δε βάζουμε «αστεράκια» σ’ έναν πίνακα του Πικάσο ή του Νταλί, έτσι δε δέχομαι να βαθμολογήσω μία ταινία του Φελίνι ή του Μπέργκμαν. Αυτός, είναι ένας από τους λόγους, που έχω σαν αρχή, να μη βαθμολογώ ταινίες…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s