Με καμβά τον αυστηρό, ακριβή όσο και μαγικό κόσμο του θεάτρου Καμπούκι ο σπουδαίος Σανγκ-ιλ Λι υπογράφει μια εκθαμβωτική επική saga, έναν στοχασμό πάνω στη δημιουργία, την φιλοδοξία, τις έννοιες της οικογένειας και της φιλίας ακολουθώντας χωρίς ανάσα τους δύο ήρωές του σε μια σκληρή όσο και συγκινητική «μονομαχία» που διατρέχει δεκαετίες, με τερματισμό το φευγαλέο «ιερό δισκοπότηρο» της τελειότητας μέσα από την τέχνη.

Με φόντο μία Ιαπωνία που αλλάζει ραγδαία, η τελευταία επική ταινία του Σανγκ-ιλ Λι ξεκινά στο Ναγκασάκι το 1964, όταν ο 14χρονος Κικούο, γιος ενός δολοφονημένου αφεντικού της μαφίας Γιακούζα, υιοθετείται από έναν διάσημο ηθοποιό Καμπούκι. Μαζί με τον Σουνσούκε, τον μοναδικό γιο του ηθοποιού, ο Κικούο αφοσιώνεται στην τέχνη αυτή, που έχει ιστορία αιώνων.

Από τις αυστηρές προπονήσεις της σχολής μέχρι τη φαντασμαγορία της μεγάλης σκηνής, οι δύο μεγαλώνουν μαζί, δεμένοι με αδελφική αγάπη αλλά χωρισμένοι από τον ανταγωνισμό. Μέσα από δεκαετίες σημαδεμένες από σκάνδαλα, θριάμβους, πίστη και προδοσία, ο ένας από τους δύο θα αναδειχθεί κορυφαίος δάσκαλος του Καμπούκι.

Οπτικά πλούσια και συναισθηματικά φορτισμένη, η ταινία συνυφαίνει το προσωπικό πεπρωμένο με την πολιτιστική κληρονομιά. Η ταινία «Εθνικός Θησαυρός» έχει ήδη εξελιχθεί σε εισπρακτικό φαινόμενο στην Ιαπωνία και επιλέχθηκε ως η υποψηφιότητα για τα 98α Βραβεία Όσκαρ, εδραιώνοντας τη φήμη του Σανγκ-ιλ Λι ως ενός από τους κορυφαίους σύγχρονους Ιάπωνες δημιουργούς.

H ταινία «Εθνικός Θησαυρός / Kokuho / National Treasure» από την Ιαπωνία, έκανε παγκόσμια πρεμιέρα τον Μάιο του 2025, στο Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών (Quinzaine des Cineastes) στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών. Στη συνέχεια προβλήθηκε στα Φεστιβάλ του Τορόντο και του Μπουσάν, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες προβλήθηκε στο AFI Fest στο Λος Άντζελες και στο Φεστιβάλ του Πάλμ Σπρινγκς.

Αποτέλεσε την Επίσημη Πρόταση της Ιαπωνίας για το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας και βρέθηκε στη Βραχεία Λίστα των 15 ταινιών, ενώ κέρδισε τελικά μία Υποψηφιότητα για το Όσκαρ Μακιγιάζ και Κομμώσεων. Στην Ελλάδα έκανε πρεμιέρα τον Νοέμβριο του 2025, στο 66ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, παρουσία της παραγωγού της ταινίας Τσιέκο Μουράτα (Chieko Murata).

Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί: Ρίο Γιοσιζάβα (Ryo Yoshizawa), Ριουσέι Γιοκοχάμα (Ryusei Yokohama), Σόγια Κουροκάβα (Soya Kurokawa) (Το Τέρας του Χιροκάζου Κόρε-Έντα), Κεϊτάτσου Κοσιγιάμα (Keitatsu Koshiyama) (Η Ηλιαχτίδα μου) και ο βετεράνος Κεν Γουατανάμπε (Ken Watanabe) (Inception, Γράμματα από το Ίβο Τζίμα).

Η αφήγηση ξεκινά στο Ναγκασάκι το 1964. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, αρχηγού μιας συμμορίας Γιακούζα, ο δεκατετράχρονος ταλαντούχος Κικούο γίνεται προστατευόμενος ενός διάσημου ηθοποιού του θεάτρου Καμπούκι. Μαζί με τον Σουνσούκε, τον γιο του ηθοποιού, αποφασίζει να αφιερώσει τη ζωή του σε αυτό το παραδοσιακό θεατρικό είδος.

Για δεκαετίες, οι δύο νέοι μεγαλώνουν και εξελίσσονται μαζί, από τη σχολή έως τα μεγαλύτερα θέατρα του της Ιαπωνίας, μέσα σε δόξα, αποθέωση και σκάνδαλα, αδερφοσύνη και προδοσίες. Ένας από τους δύο θα γίνει ο σπουδαιότερος ηθοποιός της τέχνης του Καμπούκι.

Το Καμπούκι αποτελεί ένα παραδοσιακό αμιγώς ιαπωνικό είδος ποιητικού θεάτρου με παράδοση αιώνων, που στηρίζεται στη χορογραφία, τη μουσικότητα, την εκφραστικότητα και την ακρίβεια των χειρονομιών, των κινήσεων και των μορφασμών καθώς και του μακιγιάζ και των κοστουμιών, με ιστορίες που θυμίζουν την πυκνότητα των χαϊκού.

Ο συντηρητισμός της ιαπωνικής κοινωνίας απαγόρεψε γρήγορα την παρουσία των γυναικών σε ρόλους αναθέτοντάς τους στους οναγκάτα, άνδρες ηθοποιούς που δημιούργησαν μια αληθινά ξεχωριστή υποκριτική τέχνη. Ταυτόχρονα η τέχνη του Καμπούκι εξελίχτηκε σε μεγάλο βαθμό σε οικογενειακή υπόθεση που μεταβιβαζόταν από γενιά σε γενιά αφήνοντας ελάχιστο ως καθόλου χώρο για «εισβολείς».

Σανγκ-ιλ Λι / Sang-il Lee

Ο Ιάπωνας σκηνοθέτης κορεατικής καταγωγής, είναι γνωστός για τα συναισθηματικά φορτισμένα δράματά του και τις οξυδερκείς κοινωνικές του παρατηρήσεις. Απόφοιτος του Ινστιτούτου Κινηματογράφου της Ιαπωνίας, που ιδρύθηκε από τον Σόχεϊ Ιμαμούρα, έκανε αίσθηση για πρώτη φορά με την ταινία αποφοίτησής του «Chong» (2000). Συνέχισε σκηνοθετώντας τις ταινίες «69» (2004) και «Hula Girls» (2006), η οποία κέρδισε το Βραβείο της Ιαπωνικής Ακαδημίας για την Καλύτερη Ταινία και έγινε πολιτιστικό φαινόμενο.

Στα φημισμένα έργα του περιλαμβάνονται οι ταινίες «Villain» (2010), που προβλήθηκε στο Τορόντο και «Unforgiven» (2013), μια τολμηρή επανερμηνεία του κλασικού έργου του Clint Eastwood, που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. Συνέχισε με τις ταινίες «Rage» (2016) και «Arc» (2021), εξερευνώντας θέματα ηθικής και ανθρώπινης ευαλωτότητας.

Η τελευταία του ταινία, «Εθνικός Θησαυρός» (2025), ένα ιστορικό δράμα με θέμα το καμπούκι, έχει γίνει μια από τις πιο επιτυχημένες ιαπωνικές ταινίες της δεκαετίας, ξεπερνώντας τα 10 εκατομμύρια εισιτήρια, και επιλέχθηκε ως η υποψηφιότητα της Ιαπωνίας για τα 98α Βραβεία Όσκαρ.

Σημείωμα του σκηνοθέτη:

«Πριν από δεκαπέντε χρόνια είχα την ιδέα να κάνω μια ταινία για τους Οναγκάτα (άνδρες ηθοποιούς που ερμηνεύουν γυναικείους χαρακτήρες) σε παραστάσεις του θεάτρου Καμπούκι. Έκανα μεγάλη έρευνα τότε και τώρα αναλογίζομαι ότι η ταινία μου ξεκίνησε από εκείνη την παλαιότερη ιδέα. Ήθελα να γράψω μια ιστορία βασισμένη σε έναν πραγματικό ηθοποιό, αλλά τότε το σχέδιο ήταν υπερβολικά φιλόδοξο για μένα. Αργότερα, είχα την ευκαιρία να μιλήσω με τον συγγραφέα Shūichi Yoshida, του οποίου το μυθιστόρημα VILLAIN είχα διασκευάσει στον κινηματογράφο. Του ανέφερα την ιδέα για μια ταινία γύρω από το θέατρο Καμπούκι και την βρήκε ενδιαφέρουσα. Μετά από δύο χρόνια άκουσα ότι το νέο του μυθιστόρημα θα εστίαζε στον κόσμο του Καμπούκι. Ήθελα να μάθω πώς θα αναπαριστούσε αυτόν τον κόσμο και πού θα επικεντρωνόταν. Αρχικά δεν σκέφτηκα να διασκευάσω το βιβλίο του, ΕΘΝΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ – KOKUHO, γιατί μια προηγούμενη προσπάθεια μου δεν είχε λειτουργήσει.

Σιγά σιγά όμως άρχισε να υπάρχει ενθουσιασμός με την προοπτική να γίνει ταινία το KOKUHO. Ήμουν σίγουρος για ένα πράγμα. Η ταινία θα μπορούσε να προχωρήσει μόνο αν βρίσκαμε έναν ηθοποιό ικανό να ερμηνεύσει τον πρωταγωνιστή, τον Κικούο, γιατί αυτός θα κουβαλούσε την ταινία. Ευτυχώς είχα την τύχη να συναντήσω τον ηθοποιό Ριο Γιοσιζάβα. Χωρίς υπερβολή, το σχέδιο δεν θα προχωρούσε χωρίς αυτόν. Ο Ρίο Γιοσιζάβα είναι η ταινία. Ο Κικούο, ο ήρωας που παίζει, είναι η ραχοκοκαλιά της ταινίας. Αποφάσισα να εστιάσω στις επιτυχίες και τις αποτυχίες του, στην πορεία της ζωής του, προς τα πού τον οδηγούσε και πού καταλήγει. Αυτό διαμόρφωσε την ταινία. Ως γιος ενός αφεντικού της μαφίας, η ζωή του Κικούο εναλλάσσεται μέσα από τις ευλογίες και τις κατάρες της καταγωγής του καθώς μπαίνει στον κόσμο του Καμπούκι.

Αυτή ήταν η πλοκή αλλά αυτό που ήταν ακόμα πιο σημαντικό ήταν να δείξουμε την βαθιά σύνδεση του Κικούο με τον Σουνσούκε. Υπάρχει ένα στοιχείο γιν-γιανγκ στη σχέση τους και οι ψυχές μοιάζουν να ενώνονται στη σκηνή. Αναπτύσσοντας το σενάριο, επέλεξα σκηνές από θεατρικά έργα του Καμπούκι που συμβολικά θα έδειχναν τις καλές και τις κακές στιγμές στις ζωές αυτών των δύο ανδρών μαζί και πώς γίνονται ένα. Ο Κικούο και ο Σουνσούκε βρίσκονται μέσα στον μοναδικό κόσμο του Καμπούκι όπου η τέχνη κληρονομείται, διατηρώντας την μοναδική αυτή τέχνη ανάμεσα στις γενιές ηθοποιών. Το αρχικό μου ενδιαφέρον για τους Οναγκάτα εξηγεί τον ενθουσιασμό για το Καμπούκι.

Υπάρχει μια διαχρονική αξία στους Οναγκάτα, μια ανδρόγυνη αποτύπωση του άλλου. Είναι μοναδικοί, αισθησιακοί με ένα σοφιστικέ τρόπο, ο αισθησιασμός τους σε αγγίζει αναπάντεχα. Δεν ξέρω από πού προέρχεται, ίσως από την εντατική εκπαίδευση; Αλλά δεν ήθελα να προσλάβουμε καταρτισμένους ηθοποιούς του Καμπούκι για να κάνουν τις σκηνές των παραστάσεων αντί για τους πρωταγωνιστές μας. Ήμουν σίγουρος ότι έπρεπε να κάνουν τις σκηνές του θεάτρου οι ίδιοι ώστε να εμφυσήσουμε ζωή στην ταινία και να είμαστε πιο αυθεντικοί. Ο χαρακτήρας του Κικούο είναι σε ένα ταξίδι ζωής για να βρει ένα φευγαλέο «θέαμα». Πιστεύω ότι αυτό είναι το θέαμα που ο Ρίο Γιοσιζάβα είδε και ένιωσε όσο προσπαθούσε να κατακτήσει τον απαιτητικό ρόλο ενός ηθοποιού του Καμπούκι.»

Εθνικός Θησαυρός / Kokuho / National Treasure
Σκηνοθεσία: Σανγκ-ιλ Λι
Σενάριο: Σατόκο Οκουντέρα
Πρωταγωνιστούν: Ρίο Γιοσιζάβα, Ριουσέι Γιοκοχάμα, Μιτσούκι Τακαχάτα, Σινόμπου Τερατζίμα, Σόγια Κουροκάβα, Κεϊτάτσου Κοσιγιάμα
Φωτογραφία: Σοφιάν Ελ Φανί
Μοντάζ: Τσουγιόσι Ιμάι
Μουσική: Μαριχίκο Χάρα
Έτος Παραγωγής: 2025
Χώρα Παραγωγής: Ιαπωνία
Διάρκεια: 175 λεπτά
Κυκλοφορεί στις εγχώριες Κινηματογραφικές Αίθουσες, από την Πέμπτη 16 Απριλίου, σε διανομή της εταιρείας One from the Heart