40 χρόνια από τον θάνατο του «Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ»: Ο Όσκαρ Ρέλερ αποτίει φόρο τιμής σε μία εμβληματική φιγούρα στην ιστορία του Σινεμά ο οποίος κατάφερε μέσα σε 13 χρόνια να ολοκληρώσει 41 ταινίες

Φέτος συμπληρώνονται 40 χρόνια από τον θάνατο του σπουδαίου, Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ. Ο υπερδραστήριος καλλιτέχνης, θα καταφέρει μέσα σε μόλις 13 χρόνια να σκηνοθετήσει 41 ταινίες μεγάλου μήκους, ένα απίστευτο όσο και ακατάρριπτο ρεκόρ στην ιστορία της Έβδομης Τέχνης. Ο συμπατριώτης του Όσκαρ Ρέλερ, αποτίει έναν αυθάδικο φόρο τιμής μέσα από την ταινία του, «Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ / Enfant Terrible», η οποία κυκλοφορεί στους Κινηματογράφους από την Πέμπτη 13 Ιανουαρίου.

«Για μένα ο Φασμπίντερ ήταν ο κομήτης στον Βερολινέζικο νυχτερινό ουρανό, μια φωτεινή πινακίδα νέον που χτυπιέται από τον αέρα, ένας μονόλιθος που εφηύρε τα φωτεινά χρώματα, τα οποία όμως στην πραγματικότητα ήταν φτιαγμένα από το κρύο, γκρίζο θεμέλιο της μεταπολεμικής γερμανικής κοινωνίας. Με όλες τις σκοτεινές σκέψεις, τον πεσιμισμό και την αυτο-αμφιβολία που πάνε μαζί με αυτό.» – Όσκαρ Ρέλερ

Όταν το 1967 ο 22χρονος Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ αναλαμβάνει τη θεατρική σκηνή του Anti-Theatre του Μονάχου, κανείς δεν υποψιάζεται ότι αυτός ο αυθάδης τύπος θα εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς Γερμανούς σκηνοθέτες.

Το πάθος και ο δυναμισμός του ελκύουν ένα ετερόκλητο σύνολο αφοσιωμένων θαυμαστών. Σαν να το αισθάνεται ότι δεν έχει πολύ καιρό μπροστά του, γυρίζει μανιωδώς τη μία ταινία μετά την άλλη.

Ταινίες του προβάλλονται στα μεγαλύτερα κινηματογραφικά φεστιβάλ του κόσμου και λατρεύονται ή μισιούνται από κοινό, κριτικούς και συναδέλφους. Η οργή του μαζί με την βαθιά επιθυμία του για αγάπη, τον κάνουν τον πιο σημαντικό και ριζοσπαστικό σκηνοθέτη, ένα «Enfant Terrible».

Ο σκηνοθέτης Όσκαρ Ρέλερ, ξεκίνησε την καριέρα του ως σεναριογράφος, ενώ ως σκηνοθέτης γνώρισε επιτυχία με τη δεύτερη ταινία του «No Place To Go» (2000), ένα πολύ προσωπικό πορτρέτο της μητέρας του που έκανε πρεμιέρα στις Κάννες και κέρδισε το Βραβείο καλύτερης ταινίας στα Γερμανικά Κινηματογραφικά Βραβεία (Lola). Στη συνέχεια γύρισε τα επίσης βραβευμένα «Angst» (2003), «Agnes and His Brothers» (2004), καθώς και τη μεταφορά του μυθιστορήματος του Μισέλ Ουελμπέκ «Elementary Particles» (2006).

Το «Jew Suss: Rise and Fall» (2010) ήταν η πιο αμφιλεγόμενη ταινία του, ενώ στη συνέχεια ήρθαν τα «Sources of Life» (2018) και «Outmastered» (2018). Το «Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ» (Enfant Terrible) είναι η τελευταία του ταινία – ένας φόρος τιμής στον πιο εμβληματικό και ριζοσπαστικό Γερμανό σκηνοθέτη όλων των εποχών.

Μια ταινία-ωδή στον εμβληματικό σκηνοθέτη Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ. Με περίτεχνο χρώμα και αριστουργηματική φωτογραφία, ο σκηνοθέτης Όσκαρ Ρέλερ προσεγγίζει και καταφέρνει να μπει στο σύμπαν του «τρομερού παιδιού» του Γερμανικού Σινεμά. Παρουσιάζει με ξεχωριστό τρόπο τη ζωή και το έργο του, σε όλες του τις εκφάνσεις.

Από την σκηνοθετική του ευφυΐα, μέχρι την απελπισμένη αναζήτηση της αγάπης και την τάση του για θυματοποίηση. Άξιος συμπαραστάτης του είναι αναμφίβολα ο χαρισματικός πρωταγωνιστής του. Ο Όλιβερ Μασούτσι όχι μόνο υποδύεται τον σπουδαίο σκηνοθέτη, αλλά γίνεται ένα με τον Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ.

Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ

Γερμανός σκηνοθέτης, συγγραφέας και ηθοποιός, από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της μεταπολεμικής Γερμανίας, που μαζί με τον Βιμ Βέντερς και τον Βέρνερ Χέρτζογκ αποτελούν τους μεγάλους σκηνοθέτες του Νέου Γερμανικού Σινεμά της δεκαετίας του ‘70. Οι ταινίες του χαρακτηρίζονται για την κοινωνική και πολιτική κριτική ευαισθησία τους και αναφέρονται κυρίως στα θέματα της καταπίεσης και της απόγνωσης. Στο επίκεντρό τους τα ήθη και οι αξίες της μεσοαστικής τάξης.

Γεννήθηκε στις 31 Μαΐου 1946 στο Μπαντ Βερισχόφεν της Βαυαρίας. Μυήθηκε στον μαγικό κόσμο του Σινεμά από τα παιδικά του χρόνια. Εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 16 ετών για να αφιερωθεί ψυχή τε και σώματι στον Κινηματογράφο, στο Θέατρο και στην Τηλεόραση. Το 1967 ίδρυσε στο Μόναχο το Αντιθέατρο (Antitheater), το οποίο λειτούργησε έως το 1970 και παρουσίασε νέα πρωτότυπα έργα αλλά και τολμηρές διασκευές έργων κλασικών συγγραφέων (Γκαίτε, Σοφοκλής κ.ά).

Πληθωρικός και παραγωγικότατος δημιουργός, ο Φασμπίντερ σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους το 1969 με τίτλο «Η Αγάπη Είναι Πιο Ψυχρή από τον Θάνατο» (Liebe ist kalter als der Tod) και η συνολική του φιλμογραφία περιλαμβάνει 41 ταινίες και πολλά θεατρικά.

Από τις πιο γνωστές και αξιόλογες ταινίες του είναι «Ο Έλληνας Γείτονας» (Katzelmacher, 1969), με θέμα έναν Έλληνα εργάτη ο οποίος σκανδαλίζει τους Γερμανούς αστούς, «Ο Αμερικανός Στρατιώτης» (Der amerikanische Soldat, 1970), «Τα Πικρά Δάκρυα της Πέτρα Φον Καντ» (Die bitteren Tranen der Petra von Kant, 1972), με θέμα τις εξουσιαστικές προσωπικές σχέσεις, «Ο Φόβος Τρώει τα Σωθικά» (Angst essen Seele auf, 1974), «Η Χρονιά με τα 13 Φεγγάρια» (In einem Jahr mit 13 Monden, 1978), πολιτική αλληγορία με θέμα ένα διεμφυλικό άτομο που μετανιώνει έπειτα από εγχείρηση αλλαγής φύλου, «Ο Γάμος της Μαρίας Μπράουν» (Die Ehe der Maria Braun, 1979), στο οποίο μέσα από την εξέλιξη ενός γάμου παρουσιάζεται η ιστορία της Γερμανίας από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έως το «οικονομικό θαύμα» της δεκαετίας του ‘50, «Λιλή Μαρλέν» (Lili Marleen, 1981), «Λόλα, μια γυναίκα από τη Γερμανία» (Lola, 1981), μια δική του εκδοχή του μυθικού «Γαλάζιου Άγγελου», «Βερόνικα Φος» (Die Sehnsucht der Veronika Voss, 1982), εμπνευσμένο από τη ζωή της Γερμανίδας ηθοποιού Σίμπιλ Σμιτς και «Ο Καβγατζής» (Querelle, 1982), βασισμένο στο μυθιστόρημα του Ζαν Ζενέ, «Ο Καβγατζής της Βρέστης». Μεγάλη επιτυχία γνώρισε η τηλεοπτική του διασκευή για το μυθιστόρημα του Άλφρεντ Ντέμπλιν, «Βερολίνο Αλεξάντερπλατς» (Berlin Alexanderplatz, 1980).

Ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ πέθανε από ένα θανατηφόρο κοκτέιλ κοκαΐνης και βαρβιτουρικών στις 10 Ιουνίου του 1982 στο διαμέρισμα του φίλου σκηνοθέτη Βολφ Γκρεμ στο Μόναχο, σε ηλικία μόλις 36 ετών. Την περίοδο εκείνη ετοίμαζε ένα φιλμ για την Πολωνογερμανίδα επαναστάτρια Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Διαβάστε Επίσης:
Ο ασυμβίβαστος Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ

Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ / Enfant Terrible
Σκηνοθεσία: Όσκαρ Ρέλερ
Σενάριο: Κλάους Ρίχτερ
Πρωταγωνιστούν: Ολιβερ Μασούτσι, Χάρι Πρινζ, Κάτια Ρίεμαν
Φωτογραφία: Καρλ-Φρίντριχ Κόσνικ
Μοντάζ: Χάνσγιοργκ Βάισμπριχ
Μουσική: Μαρτίν Τοντσάροου
Έτος Παραγωγής: 2020
Χώρα Παραγωγής: Γερμανία
Διάρκεια: 134 λεπτά
Κυκλοφορεί από την Πέμπτη 13 Ιανουαρίου στους Κινηματογράφους

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s