Ο αυτοεξόριστος Ιρανός σκηνοθέτης, κουρδικής καταγωγής, Μπαχμάν Γκομπαντί, εμπνέεται από την πραγματική ιστορία του Κούρδου ποιητή Σαντέ Καμανγκάρ σε ένα ελλειπτικό ψυχολογικό πολιτικό φιλμ, με πρωταγωνιστές την Μόνικα Μπελούτσι και τον Μπεχρούζ Βοσουγκί.

Ο ποιητής Σαχέλ και η κόρη πλούσιας οικογένειας Μίνα είναι ερωτευμένοι. Το ίδιο ερωτευμένος με την κοπέλα όμως, είναι κι ο σωφέρ της οικογένειας. Ξεσπάει η επανάσταση στο Ιράν κι ο σωφέρ καταλήγει υψηλόβαθμο στέλεχος της. Με τη δύναμη που του ορίζει το νέο καθεστώς, θα φυλακίσει από ζήλεια τους δύο νέους.

Όταν η Μίνα αποφυλακίζεται, ρωτάει για τον αγαπημένο της και της λένε ψευδώς πως έχει πεθάνει. Τα χρόνια όμως περνούν κι ο Σαχέλ βγαίνει από τη φυλακή αποζητώντας την αγάπη του. Μία υπέροχη λυρική ταινία από τον σκηνοθέτη του φιλμ «Και οι Χελώνες Μπορούν να Πετάξουν», με τον σπουδαίο Μάρτιν Σκορσέζε στην παραγωγή.

Μια ταινία που είχαμε την τύχη να την παρακολουθήσουμε στο 53ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, παρουσία του δημιουργού, ο οποίος είχε παραχωρήσει και μία άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη τύπου. Μιλώντας για τα συναισθήματα που του δημιούργησε η απόφαση να γυρίζει ταινίες εκτός Ιράν, ο Μπαχμάν Γκομπαντί σχολίασε:

«Ήταν πολύ δύσκολο. Δεν ήθελα να φύγω από το Ιράν. Η κυβέρνηση με ανάγκασε». Ο ίδιος επεσήμανε ότι δεν αισθάνεται ο εαυτός του στο εξωτερικό, ενώ τόνισε ότι για να ξεπεράσει αυτή την κατάσταση, προσπάθησε να κρατήσει τον εαυτό του απασχολημένο. Η ταινία «Η εποχή του ρινόκερου», εμπνέεται από την αληθινή ιστορία ενός Κούρδου ποιητή που φυλακίστηκε για 27 χρόνια από το ιρανικό καθεστώς. Ο Γκομπαντί υπογράμμισε σχετικά ότι πρόκειται κυρίως για μια ταινία προσωπική, που αναφέρεται στο να ζει κανείς εξόριστος. Ο ίδιος ο δημιουργός, εξάλλου, ζει αυτοεξόριστος από το 2009, αρχικά στο Ιράκ και στη συνέχεια στην Τουρκία.

Ο Γκομπαντί υπογράμμισε ότι ο κυριότερος λόγος που γυρίζει ταινίες είναι επειδή θέλει να κάνει κάτι για τους ανθρώπους, να δημιουργήσει κάτι γι’ αυτούς. Αφού εξέφρασε τη λύπη του για το γεγονός ότι οι συμπατριώτες του δεν μπορούν να δουν τις ταινίες του, ερωτήθηκε εάν θεωρεί ότι είναι δυνατόν να αλλάξει αυτή η κατάσταση:

«Ναι, 100%. Η νέα γενιά είναι το 70% του Ιράν και περιμένουν να βρούνε λίγο χώρο, λίγο χρόνο για να ξυπνήσουν, να κάνουν κάτι. Αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να υπάρχει σε αυτή τη χώρα. Δεν είναι Ιρανοί. Εάν είναι Ιρανοί, γιατί ένας σκηνοθέτης σαν κι εμένα ή άλλοι καλλιτέχνες αφήνουν το Ιράν; Επειδή είναι ευχαριστημένοι με αυτή τη κατάσταση; Όχι βέβαια. Πρόκειται για ανθρώπους που επιτέθηκαν, εισέβαλαν στη χώρα μου» τόνισε ο σκηνοθέτης, προσθέτοντας ότι αισθάνεται σαν να του έχουν κλείσει το στόμα.

Στη νέα ταινία του Μπαχμάν Γκομπαντί πρωταγωνιστεί ο Μπεχρούζ Βοσουγκί, ο οποίος είχε επίσης προβλήματα με την λογοκρισία του καθεστώτος, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα και παρ΄ ότι ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς ηθοποιούς του Ιράν, είχε περισσότερα από 30 χρόνια να κάνει Σινεμά. Ερωτώμενος για το πώς αισθάνθηκε που συνάντησε κάποιον στην ίδια κατάσταση με εκείνον, ο Γκομπαντί ανέφερε:

«Γνώρισα τον Βοσουγκί πριν από έξι χρόνια στο Λος Άντζελες, του έδωσα μια ιδέα για ταινία και του άρεσε. Πήγα στο Ιράν και προσπάθησα να μιλήσω με τον Ιρανό πρόεδρο, ο οποίος μου είπε πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Είπα λοιπόν τότε στον Μπεχρούζ ότι μια μέρα πρέπει να βρούμε τη σωστή στιγμή για να κάνουμε μια ταινία μαζί. Ήταν ο ήρωας μου. Ακόμα βλέποντάς τον έχω τα ίδια συναισθήματα με τότε που ήμουν στην μικρή πόλη μου και έβλεπα μια από τις ταινίες στις οποίες πρωταγωνιστούσε. Είναι ένας καταπληκτικός ηθοποιός, ο οποίος για 35 χρόνια δεν μπορούσε να βρει δουλειά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Όταν ήταν θλιμμένος, θλιβόμουν κι εγώ αλλά και η κάμερα μου, όπως φυσικά και ολόκληρη η ταινία μου.»

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το πώς πιστεύει ότι μπορεί να βοηθήσει τη χώρα του κάνοντας ταινίες εκτός Ιράν, ο Μπαχμάν Γκομπαντί επεσήμανε:

«Σίγουρα μπορώ να κάνω κάτι τέτοιο. Τώρα μπορώ να κάνω πολλά όμορφα πράγματα. Είμαι ελεύθερος, μπορώ να πάω παντού και μπορώ να ασχοληθώ με όλα τα θέματα. Θυμάμαι πως όταν βρισκόμουν στα γυρίσματα μιας σημαντικής ταινίας, το υπουργείο πολιτισμού επικοινώνησε μαζί μου, λέγοντάς μου «ακούσαμε ότι κάνεις μια ταινία στην κουρδική γλώσσα. Σταμάτα το. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις την κουρδική γλώσσα μόνο στο 20% της ταινίας». Τώρα δεν έχω αυτόν τον φόβο. Δεν φοβάμαι κανέναν. Θα κάνω μια ταινία όπως θέλω εγώ. Ο παλιός Μπαχμάν έχει πεθάνει. Είμαι τεσσάρων χρονών τώρα. Νέες ιδέες, νέα συναισθήματα, νέο Σινεμά. Μπορώ να κάνω πολύ καλές ταινίες».

Η «Εποχή του Ρινόκερου», είναι μία αξιόλογη ταινία από τον Μπαχμάν Γκομπαντί, του Ιρανού σκηνοθέτη που στο παρελθόν μας έχει χαρίσει αξιόλογες δημιουργίες, όπως τα «Μεθυσμένα Άλογα» του 2000 και το «Ποιος Φοβάται τους Γάτους της Περσίας» του 2009.

Αυτή είναι πρώτη ταινία που γυρίζει ο δημιουργός, μακριά από τη χώρα του και διαποτίζεται από μια βαθιά μελαγχολία και μια έντονη ποιητική υφή. Η ταινία όντως είναι ένα ποίημα μέσα σε κινούμενη εικόνα. Η ερμηνεία της Μπελούτσι, είναι διακριτική και συνδέεται αρμονικά με τους υπόλοιπους ηθοποιούς.

Από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του σύγχρονου Ιρανικού Σινεμά, ο Μπαχμάν Γκομπαντί υφαίνει έναν Κινηματογράφο όπου τολμά και θίγει ζητήματα ιστορίας, κουλτούρας, κοινωνικής διαστρωμάτωσης και πολιτικών πεποιθήσεων.

Οι ταινίες του, αποτελούν δείγμα ενός πολυεπίπεδου κινηματογράφου, ο οποίος συνδυάζει τον ρεαλισμό με ημιντοκιμαντερίστικα στοιχεία, ενσωματώνοντας ένα ευφυές παιχνίδι, ανάμεσα στον μύθο και το φανταστικό και την πραγματικότητα.

Αυτοεξόριστος από το 2009, ο σκηνοθέτης φέτος επέστρεψε στη μεγάλη οθόνη, με την πρώτη του ταινία στην περίοδο της εξορίας του, το «Η Εποχή του Ρινόκερου» (Rhinos Season), με πρωταγωνιστές τους Μόνικα Μπελούτσι και Μπεχρούζ Μποσουγκί.

Εκπληκτική φωτογραφία και σκηνοθεσία, σε μία βαθιά πολιτική αλλά και συμβολική ταινία, που είναι βασισμένη στα ημερολόγια του Ιρανού ποιητή Σαντέγκ Καμανγκάρ.

Διαβάστε Επίσης:
Πέντε ταινίες για να καταλάβουμε τι συμβαίνει στην Τεχεράνη

Η Εποχή του Ρινόκερου / Rhino Season / Fasle Kargadan
Σκηνοθεσία – Σενάριο: Μπαχμάν Γκομπαντί / Bahman Ghobadi
Πρωταγωνιστούν: Μπεχρούζ Βοσούγκι, Μόνικα Μπελούτσι, Γιλμάζ Ερντογάν
Μοντάζ: Valerie Loiseleux
Ήχος: Thomas Robert
Μουσική: Kayhan Kalhor
Έτος Παραγωγής: 2012
Χώρα Παραγωγής: Ιράν, Ιράκ, Τουρκία
Διάρκεια: 88 λεπτά