
Το 1975, ο Αντρέι Ζουλάφσκι, παρουσιάζει την ταινία του «Σημασία Έχει Ν’Αγαπάς» (That Most Important Thing: Love). Πρόκειται για την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του σπουδαίου Πολωνού σκηνοθέτη. Ένα σπαρακτικό, ρομαντικό δράμα, με πρωταγωνίστρια την αγαπημένη Ρόμι Σνάιντερ, σ’ έναν από τους καλύτερους ρόλους της αξιόλογης καριέρας της. Δίπλα της στέκονται επάξια ο Φάμπιο Τέστι, ο Ζακ Ντουτρόνκ και σε δεύτερο ρόλο ο εκκεντρικός, Κλάους Κίνσκι. Το αριστούργημα του Ζουλάφσκι, με τη μαγευτική μουσική σύνθεση του Ζορζ Ντελρί, κυκλοφορεί σε επανέκδοση από την Πέμπτη 22 Ιουνίου.
Author Archives: georgeroussos
A Dragon Arrives – Mani Haghighi (2016) [Κριτική]

Ο αξιόλογος Ιρανός ηθοποιός και σεναριογράφος Μάνι Χαγκίγκι – γνωστός μας από χαρακτηριστικές δημιουργίες, όπως το «About Elly» του 2009 και το «Μελβούρνη» του 2014 – κάθεται για έκτη φορά στην καρέκλα του σκηνοθέτη. Η νέα του δημιουργία ακούει στο όνομα «Ένας Δράκος Έρχεται!» (Ejdeha Vared Mishavad! / A Dragon Arrives! – 2016) και είναι ένα υπέροχα πρωτότυπο σουρεαλιστικό φιλμ με στοιχεία νέο νουάρ.
La Tortue Rouge – Michael Dudok de Wit (2016) [Κριτική]

Tο Studio Ghibli του θρυλικού Χαγιάο Μιγιαζάκι, περνά για πρώτη φορά τα σύνορα της χώρας του και σε συνεργασία με τη Γαλλία και τον Ολλανδό animator Μίκαελ Ντουντόκ ντε Βιτ, παρουσιάζουν ένα πανέμορφο παραμύθι. Πρόκειται για την ιστορία ενός ναυαγού, σ’ ένα νησί με μόνους κατοίκους χελώνες, καβούρια και πουλιά. Η ιστορία μιας αγάπης που δε χρειάζεται λόγια για να εκφραστεί, μεταφέρεται ιδανικά στην μεγάλη οθόνη, σε μία από τις ομορφότερες κινηματογραφικές στιγμές του 2016.
Alien: Covenant – Ridley Scott (2017) [Κριτική]

Δύο χρόνια μετά τη «Διάσωση» (The Martian – 2015) του Ματ Ντέιμον, ο Ρίντλεϊ Σκοτ επιστρέφει και πάλι στην αγαπημένη του κοσμογονία, μέσα από το φιλμ: «Alien: Covenant» (Προμηθέας 2 – 2017). Πρόκειται για ένα ενδιαφέρον, κλειστοφοβικό και σκοτεινό έργο επιστημονικής φαντασίας, το οποίο όμως βαδίζει με ασφάλεια πάνω στην γνωστή επιτυχημένη συνταγή του καταξιωμένου Αμερικανού σκηνοθέτη. Η ταινία διαθέτει ένα συμπαθητικό σύνολο ηθοποιών, με τον Μάικλ Φασμπέντερ να κερδίζει εύκολα τις εντυπώσεις και να ξεχωρίζει από το υπόλοιπο καστ.
Personal Shopper – Olivier Assayas (2016) [Κριτική]

Η χημεία που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στον Ολιβιέ Ασαγιάς και στην Κρίστεν Στιούαρτ, φαίνεται ότι συνεχίζει να ευδοκιμεί επί της μεγάλης οθόνης. Με την πρώτη τους συνεργασία στο φιλμ «Τα Σύννεφα του Σιλς Μαρία», η Αμερικανίδα ηθοποιός έγραψε ιστορία, όντας η πρώτη από την απέναντι πλευρά του Ατλαντικού που αποσπά Βραβείο Σεζάρ για την ερμηνεία της. Ενώ φέτος με το έργο «Personal Shopper», ο Γάλλος δημιουργός τιμήθηκε με το Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών. Η «Βοηθός» είναι ένα προσεγμένο θρίλερ μυστηρίου, όπου ξεχωρίζει η ανεπιτήδευτη και αξιόλογη ερμηνεία, της ανανεωμένης Κρίστεν Στιούαρτ.
It’s Only the End of the World – Xavier Dolan (2016) [Κριτική]

Δύο χρόνια μετά το εξαιρετικό «Mommy», ο Ξαβιέ Ντολάν επιστρέφει εντυπωσιακά με τη νέα του δημιουργία: «Ακριβώς το Τέλος του Κόσμου» (It’s Only the End of the World – 2016). Στην έκτη μεγάλου μήκους ταινία του, ο καταξιώμενος Καναδός καλλιτέχνης μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το ομώνυμο θεατρικό έργο του Ζαν Λυκ Λαγκάρς. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό ψυχόδραμα δωματίου, με ολοκληρωμένους χαρακτήρες οι οποίοι ερμηνεύονται ιδανικά από τους πέντε σπουδαίους ηθοποιούς που πρωταγωνιστούν: Νάταλι Μπάι, Μαριόν Κοτιγιάρ, Λεά Σεντού, Βενσάν Κασέλ και Γκασπάρ Ουλιέλ.
Blood of My Blood – Marco Bellocchio (2015) [Κριτική]

Έχοντας πραγματοποιήσει την παγκόσμια πρεμιέρα της στο 72ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας (Βραβείο FIPRESCI), η νέα δημιουργία του Μάρκο Μπελόκιο, έχει τον τίτλο: «Αίμα από το Αίμα μου» (Sangue del mio sangue / Blood of My Blood – 2015). Η ταινία ανοίγει στον 17ο αιώνα παρακολουθώντας τη δίκη μιας καλόγριας που κατηγορείται για μαγεία και κλείνει στο σήμερα περιγράφοντας τη συνάντηση μεταξύ ενός βρικόλακα κι ενός εφοριακού υπαλλήλου. Η ατμόσφαιρα, τυπική της πρόσφατης δουλειάς του σκηνοθέτη, είναι ταυτόχρονα ανατριχιαστική, όσο και γκροτέσκα αστεία, ενώ δεν λείπουν οι σουρεαλιστικοί συμβολισμοί.
Πλατεία Αμερικής – Γιάννης Σακαρίδης (2016) [Κριτική]

Τρία χρόνια μετά το προσεγμένο σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το φιλμ «Wild Duck» (2013), ο Γιάννης Σακαρίδης επιστρέφει δυναμικά με την δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του: «Πλατεία Αμερικής» (Amerika Square – 2016). Έχοντας ένα αξιόλογο σύνολο ηθοποιών στη διάθεση του και με οδηγό το βιβλίο «Η Βικτώρια δεν υπάρχει» του Γιαννη Τσιρμπα, ο σκηνοθέτης καταφέρνει να εισχωρήσει στην καρδιά μιας πόλης που επιβιώνει χτυπημένη από την ξενοφοβία, εκμαιεύοντας παράλληλα καλές ερμηνείες από τον Γιάννη Στάνκογλου, τον Μάκη Παπαδημητρίου και τον εξαιρετικό, Βασίλη Κουκαλάνι.
«Πεθαίνοντας στο Γέλιο» – Στέλιος Κούλογλου (2017) [Κριτική]

Τι κοινό μπορεί να έχουν η ομάδα των Αμερικανών ακτιβιστών, The Yes Men, με το γαλλικό περιοδικό Charlie Hebdo και τον αγώνα των ακτιβιστών κατά των συμφωνιών TTIP και CETA; Ο Στέλιος Κούλογλου, στο νέο του ντοκιμαντέρ «Πεθαίνοντας στο Γέλιο», αποδεικνύει καρέ καρέ, πως το χιούμορ και η πολιτική σάτιρα μπορούν να αναδειχθούν σε πολύτιμες επιλογές στη φαρέτρα των επιχειρημάτων μας, απέναντι στα σημαντικότερα προβλήματα της εποχής μας. Από τη μάχη κατά της τρομοκρατίας και της ελευθερίας του λόγου, μέχρι τον άκρατο καπιταλισμό.
Ghost in the Shell – Rupert Sanders (2017) [Κριτική]

Με σεβασμό απέναντι στο θρυλικό manga, αλλά και τις ταινίες animation που έχουν κυκλοφορήσει, το φιλμ του Ρούπερτ Σάντερς «Το Φάντασμα στο Κέλυφος» (Ghost in the Shell – 2017), στέκεται επάξια και αποτελεί μία αξιόλογη και προσεγμένη ταινία επιστημονικής φαντασίας, με καλή χρήση της τεχνολογίας του 3D. Εξαιρετική η Σκάρλετ Τζόχανσον στον πρωταγωνιστικό ρόλο, πλαισιώνεται ιδανικά από σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως η Ζιλιέτ Μπινός και ο Τακέσι Κιτάνο.