Η Σάλι Πότερ («Orlando» – 1992) επιστρέφει δυναμικά με μία θεατρικών προδιαγραφών κωμωδία καταστάσεων, η οποία εξελίσσεται μέσα σ’ ένα σπίτι και διαθέτει ένα εξαιρετικό σύνολο ηθοποιών. Η ταινία «The Party» (2017) γυρίστηκε εν μέσω του δημοψηφίσματος για την παραμονή ή όχι του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ οι κοινωνικές, ιδεολογικές και πολιτικές αιχμές της μοιάζουν προφητικές για την κρίση ταυτότητας της βρετανικής κοινωνίας, όπως εκφράζεται εν όψει του Brexit.
Tag Archives: Drama
«Όλα Τα Λεφτά Του Κόσμου» (All the Money in the World – 2017) του Ρίντλεϊ Σκοτ [Κριτική]
Ο Ρίντλεϊ Σκοτ κάνει ένα διάλειμμα από το είδος της επιστημονικής φαντασίας που τον καθιέρωσε – Alien (1979), Blade Runner (1982), Prometheus (2012), The Martian (2015) – για να παρουσιάσει τη νέα του ταινία βασισμένος σε πραγματικά γεγονότα. Αν και το φιλμ «Όλα Τα Λεφτά Του Κόσμου» του Υποψήφιου για Όσκαρ Αμερικανού σκηνοθέτη μετρά ήδη τρεις Υποψηφιότητες στις Χρυσές Σφαίρες, ωστόσο θα μείνει στην κινηματογραφική ιστορία ως η δημιουργία όπου ο Κρίστοφερ Πλάμερ αντικατέστησε τον Kέβιν Σπέισι, μετά την πτώση του. Διαβάστε επίσης: Ολική αποκαθήλωση για τον Κέβιν Σπέισι.
«Λαίδη Μάκβεθ» (Lady Macbeth – 2016) του Ουΐλιαμ Όλντροϊντ (Κριτική)
Συλλαμβάνοντας αβίαστα, μα με απόλυτη ακρίβεια, λεπτές ψυχολογικές, συναισθηματικές και κοινωνικές αποχρώσεις, αυτό το κομψό, εντυπωσιακό φιλμ λαμβάνει χώρα στην αγγλική εξοχή του 1865. Η «Λαίδη Μάκβεθ» αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του ταλαντούχου θεατρικού καλλιτέχνη Ουΐλιαμ Όλντροϊντ και διαθέτει την εξαιρετική Φλόρενς Που στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
«Το Τετράγωνο» (The Square – 2017) του Ρούμπεν Έστλουντ [Κριτική]
Τρία χρόνια μετά την πρωτότυπη «Ανωτέρα Βία» (Force Majeure – 2014), ο Ρούμπεν Έστλουντ επιστρέφει εντυπωσιακά και μας χαρίζει μία από τις σημαντικότερες δημιουργίες της τρέχουσας κινηματογραφικής χρονιάς: «Το Τετράγωνο» (The Square – 2017). Ο Σουηδός σκηνοθέτης ήταν ο μεγάλος νικητής του 70ού Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ των Καννών, καθώς η ταινία του απέσπασε τον Χρυσό Φοίνικα της φετινής διοργάνωσης. Με έξυπνο χιούμορ το φιλμ σατυρίζει τι ορίζουμε ως Τέχνη την εποχή των κοινωνικών δικτύων.
Ανάμεσα σε ρεαλισμό και όνειρο: «Ο Γιος της Σοφίας» (Son Of Sofia – 2017) της Ελίνας Ψύκου
Μετά το εξαιρετικό σκηνοθετικό της ντεμπούτο με το φιλμ, «Η Αιώνια Επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά», η Ελίνα Ψύκου, επιστρέφει δυναμικά με τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινίας της και μας διηγείται ένα σκοτεινό αλλά και τρυφερό παραμύθι ενηλικίωσης, που ισορροπεί δεξιοτεχνικά ανάμεσα στον ρεαλισμό και το όνειρο. Με οδηγό τις καλές ερμηνείες των βασικών πρωταγωνιστών της, «Ο Γιος της Σοφίας» αξίζει να συγκαταλέγεται στις καλύτερες ελληνικές ταινίες της νέας κινηματογραφικής σεζόν.
Η Κέιτ Μπλάνσετ και το «Μανιφέστο» του Γιούλιαν Ρόζεφελντ
Η Κέιτ Μπλάνσετ, μία από τις σημαντικότερες ηθοποιούς της μεγάλης οθόνης και του θεάτρου και ο Γιούλιαν Ρόζενφελντ, ένας από τους κυριότερους σύγχρονους δημιουργούς, συμπράττουν σ’ έναν κινηματογραφικό διάλογο που εμπνέεται από τα μεγάλα καλλιτεχνικά μανιφέστα. Το «Μανιφέστο» συνδιαλέγεται ανοιχτά με την ευθύνη και τον ρόλο του καλλιτέχνη στη σύγχρονη κοινωνία.
«The Young Karl Marx» – Raoul Peck (2017) [Κριτική]
Μετά το εξαιρετικό και Υποψήφιο για Όσκαρ Ντοκιμαντέρ «I Am not Your Negro», ο σκηνοθέτης Ραούλ Πεκ, επιστρέφει με μία ακόμη ταινία με αιχμηρή πολιτική σκέψη και εύστοχα σχόλια για το πώς είναι η κοινωνία σήμερα. Το φιλμ «Όταν ο Μαρξ συνάντησε τον Ένγκελς», μας μεταφέρει στο Παρίσι του 1844 και περιγράφει την γνωριμία δύο ανθρώπων που άλλαξαν για πάντα την ιστορία του κόσμου.
«The Killing of a Sacred Deer» – Yorgos Lanthimos (2017) [Κριτική]
Δύο χρόνια μετά τον «Αστακό», ο Γιώργος Λάνθιμος επιστρέφει εντυπωσιακά με τη νέα του ταινία, «Ο Θάνατος του Ιερού Ελαφιού» και χρησιμοποιώντας ως αφετηρία τον μύθο της Ιφιγένειας, χαρτογραφεί εξαιρετικά και με ακρίβεια, τα ανθρώπινα πάθη. Ο Υποψήφιος για Όσκαρ, Έλληνας σκηνοθέτης, με οδηγό ένα προγμένο σενάριο – το οποίο συνυπογράφει με τον Ευθύμη Φιλίππου – παρουσιάζει μία άρτια κινηματογραφικά και καλλιτεχνικά, δημιουργία, η οποία παρά το αμφιλεγόμενο φινάλε της, καταφέρνει να χαρακτεί στη μνήμη του θεατή, μέσα και από τις σπουδαίες ερμηνείες του Κόλιν Φάρελ και της Νικόλ Κίντμαν.
«Mother!» – Darren Aronofsky (2017) [Κριτική]
Τρία χρόνια μετά το εντυπωσιακό, αλλά ανούσιο «Noah» (2014) με τον Ράσελ Κρόου, ο Ντάρεν Αρονόφσκι επιστρέφει με μία από τις καλύτερες ταινίες της σπουδαίας φιλμογραφίας του. Παίρνοντας τη σκυτάλη από το «Pi» του 1998, το «Requiem for a Dream» του 2000, αλλά και το «Black Swan» του 2010, ο Αμερικανός σκηνοθέτης σκιαγραφεί την ηθική πτώση του πολιτισμού μας, χαρίζοντας στην εξαιρετική Τζένιφερ Λόρενς, τον καλύτερο ρόλο της καριέρας της: «Μητέρα!» (Mother! – 2017).
«The Other Side of Hope» – Aki Kaurismäki (2017) [Κριτική]
Έξι χρόνια μετά το εξαιρετικό «Λιμάνι της Χάβρης» (Le Havre – 2011), ο Άκι Καουρισμάκι επιστρέφει δυναμικά με το νέο του φιλμ «Η Άλλη Πλευρά της Ελπίδας» (The Other Side of Hope – 2017). Η βραβευμένη δημιουργία του σπουδαίου Φιλανδού σκηνοθέτη, πραγματεύεται με χιούμορ και ευαισθησία το σημαντικότερο κοινωνικοπολιτικό θέμα της εποχή μας, την προσφυγική κρίση.
George Roussos 