«Σημασία Έχει Ν’Αγαπάς» (That Most Important Thing: Love – 1975) του Αντρέι Ζουλάφσκι [Κριτική]

That Most Important Thing: Love (1975) 00
Το 1975, ο Αντρέι Ζουλάφσκι, παρουσιάζει την ταινία του «Σημασία Έχει Ν’Αγαπάς» (That Most Important Thing: Love). Πρόκειται για την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του σπουδαίου Πολωνού σκηνοθέτη. Ένα σπαρακτικό, ρομαντικό δράμα, με πρωταγωνίστρια την αγαπημένη Ρόμι Σνάιντερ, σ’ έναν από τους καλύτερους ρόλους της αξιόλογης καριέρας της. Δίπλα της στέκονται επάξια ο Φάμπιο Τέστι, ο Ζακ Ντουτρόνκ και σε δεύτερο ρόλο ο εκκεντρικός, Κλάους Κίνσκι. Το αριστούργημα του Ζουλάφσκι, με τη μαγευτική μουσική σύνθεση του Ζορζ Ντελρί, κυκλοφορεί σε επανέκδοση από την Πέμπτη 22 Ιουνίου.

Συνέχεια

A Dragon Arrives – Mani Haghighi (2016) [Κριτική]

A Dragon Arrives 00
Ο αξιόλογος Ιρανός ηθοποιός και σεναριογράφος Μάνι Χαγκίγκι – γνωστός μας από χαρακτηριστικές δημιουργίες, όπως το «About Elly» του 2009 και το «Μελβούρνη» του 2014 – κάθεται για έκτη φορά στην καρέκλα του σκηνοθέτη. Η νέα του δημιουργία ακούει στο όνομα «Ένας Δράκος Έρχεται!» (Ejdeha Vared Mishavad! / A Dragon Arrives! – 2016) και είναι ένα υπέροχα πρωτότυπο σουρεαλιστικό φιλμ με στοιχεία νέο νουάρ.

Συνέχεια

Personal Shopper – Olivier Assayas (2016) [Κριτική]

Personal Shopper 01
Η χημεία που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στον Ολιβιέ Ασαγιάς και στην Κρίστεν Στιούαρτ, φαίνεται ότι συνεχίζει να ευδοκιμεί επί της μεγάλης οθόνης. Με την πρώτη τους συνεργασία στο φιλμ «Τα Σύννεφα του Σιλς Μαρία», η Αμερικανίδα ηθοποιός έγραψε ιστορία, όντας η πρώτη από την απέναντι πλευρά του Ατλαντικού που αποσπά Βραβείο Σεζάρ για την ερμηνεία της. Ενώ φέτος με το έργο «Personal Shopper», ο Γάλλος δημιουργός τιμήθηκε με το Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών. Η «Βοηθός» είναι ένα προσεγμένο θρίλερ μυστηρίου, όπου ξεχωρίζει η ανεπιτήδευτη και αξιόλογη ερμηνεία, της ανανεωμένης Κρίστεν Στιούαρτ.

Συνέχεια

It’s Only the End of the World – Xavier Dolan (2016) [Κριτική]

It's Only the End of the World 00
Δύο χρόνια μετά το εξαιρετικό «Mommy», ο Ξαβιέ Ντολάν επιστρέφει εντυπωσιακά με τη νέα του δημιουργία: «Ακριβώς το Τέλος του Κόσμου» (It’s Only the End of the World – 2016). Στην έκτη μεγάλου μήκους ταινία του, ο καταξιώμενος Καναδός καλλιτέχνης μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το ομώνυμο θεατρικό έργο του Ζαν Λυκ Λαγκάρς. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό ψυχόδραμα δωματίου, με ολοκληρωμένους χαρακτήρες οι οποίοι ερμηνεύονται ιδανικά από τους πέντε σπουδαίους ηθοποιούς που πρωταγωνιστούν: Νάταλι Μπάι, Μαριόν Κοτιγιάρ, Λεά Σεντού, Βενσάν Κασέλ και Γκασπάρ Ουλιέλ.

Συνέχεια

Blood of My Blood – Marco Bellocchio (2015) [Κριτική]

Blood of my Blood 00
Έχοντας πραγματοποιήσει την παγκόσμια πρεμιέρα της στο 72ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας (Βραβείο FIPRESCI), η νέα δημιουργία του Μάρκο Μπελόκιο, έχει τον τίτλο: «Αίμα από το Αίμα μου» (Sangue del mio sangue / Blood of My Blood – 2015). Η ταινία ανοίγει στον 17ο αιώνα παρακολουθώντας τη δίκη μιας καλόγριας που κατηγορείται για μαγεία και κλείνει στο σήμερα περιγράφοντας τη συνάντηση μεταξύ ενός βρικόλακα κι ενός εφοριακού υπαλλήλου. Η ατμόσφαιρα, τυπική της πρόσφατης δουλειάς του σκηνοθέτη, είναι ταυτόχρονα ανατριχιαστική, όσο και γκροτέσκα αστεία, ενώ δεν λείπουν οι σουρεαλιστικοί συμβολισμοί.

Συνέχεια

Πλατεία Αμερικής – Γιάννης Σακαρίδης (2016) [Κριτική]

Amerika Square 00
Τρία χρόνια μετά το προσεγμένο σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το φιλμ «Wild Duck» (2013), ο Γιάννης Σακαρίδης επιστρέφει δυναμικά με την δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του: «Πλατεία Αμερικής» (Amerika Square – 2016). Έχοντας ένα αξιόλογο σύνολο ηθοποιών στη διάθεση του και με οδηγό το βιβλίο «Η Βικτώρια δεν υπάρχει» του Γιαννη Τσιρμπα, ο σκηνοθέτης καταφέρνει να εισχωρήσει στην καρδιά μιας πόλης που επιβιώνει χτυπημένη από την ξενοφοβία, εκμαιεύοντας παράλληλα καλές ερμηνείες από τον Γιάννη Στάνκογλου, τον Μάκη Παπαδημητρίου και τον εξαιρετικό, Βασίλη Κουκαλάνι.

Συνέχεια

Ghost in the Shell – Rupert Sanders (2017) [Κριτική]

Ghost in the Shell 00
Με σεβασμό απέναντι στο θρυλικό manga, αλλά και τις ταινίες animation που έχουν κυκλοφορήσει, το φιλμ του Ρούπερτ Σάντερς «Το Φάντασμα στο Κέλυφος» (Ghost in the Shell – 2017), στέκεται επάξια και αποτελεί μία αξιόλογη και προσεγμένη ταινία επιστημονικής φαντασίας, με καλή χρήση της τεχνολογίας του 3D. Εξαιρετική η Σκάρλετ Τζόχανσον στον πρωταγωνιστικό ρόλο, πλαισιώνεται ιδανικά από σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως η Ζιλιέτ Μπινός και ο Τακέσι Κιτάνο.

Συνέχεια

20th Century Women – Mike Mills (2016) [Κριτική]

20th Century Women 01
Έξι χρόνια μετά το όμορφο φιλμ του «Οι Πρωτάρηδες» (Beginners), ο Μάικ Μιλς, επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία: «Καταπληκτικές Γυναίκες» (20th Century Women – 2016). Ο υποψήφιος για Όσκαρ, Αμερικανός σεναριογράφος και σκηνοθέτης, μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη μία συγκινητική ιστορία με ολοκληρωμένους χαρακτήρες, που ερμηνεύονται αρμονικά από ένα εξαιρετικό καστ, από το οποίο ξεχωρίζει η εντυπωσιακή Ανέτ Μπένινγκ.

Συνέχεια

Manchester by the Sea – Kenneth Lonergan (2016) [Κριτική]

ManchesterByTheSea_poster_web_date_Nominations
Στην τρίτη του μεγάλου μήκους ταινία ο Κένεθ Λόνεργκαν, επιτυγχάνει την καλλιτεχνική υπέρβαση, παρουσιάζοντας μία σπουδαία ταινία, που αξίζει να συγκαταλέγεται στις καλύτερες κινηματογραφικές δημιουργίες της νέας σεζόν. Έχοντας αποσπάσει δύο Χρυσές Σφαίρες και με έξι Υποψηφιότητες στα επερχόμενα Όσκαρ, το φιλμ του Αμερικανού σκηνοθέτη, «Μια Πόλη Δίπλα στη Θάλασσα» (Manchester by the Sea – 2016), διακατέχεται από τις εξαιρετικές ερμηνείες του Κέισι Αφλεκ και της Μισέλ Γουίλιαμς.

Συνέχεια

Neruda – Pablo Larraín (2016) [Κριτική]

Neruda (2016) 04
Ο Πάμπλο Λαρέν κατάφερε κάτι σπάνιο στην Ιστορία της Έβδομης Τέχνης. Κατόρθωσε να ολοκληρώσει μέσα στο 2016, όχι μία αλλά δύο αξιόλογες ταινίες, οι οποίες και οι δύο ανήκουν στο είδος της βιογραφίας. Ο σπουδαίος Χιλιανός σκηνοθέτης, μετέφερε στην μεγάλη οθόνη το φιλμ «Τζάκι» (Jackie – 2016) με την εξαιρετική Νάταλι Πόρτμαν να ενσαρκώνει την Τζάκι Κένεντι, αλλά και την αντισυμβατική βιογραφία «Νερούδα» (Neruda – 2016), με πρωταγωνιστή τον συνήθη ύποπτο Γκαέλ Γκαρσία Μπενάλ – οι δυο τους είχαν συνεργαστεί και το 2012 στο φιλμ «No». Οι δύο βιογραφίες φέρνουν την υπογραφή του αξιόλογου δημιουργού, αλλά μοιάζουν μεταξύ τους όσο και οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος…

Συνέχεια