Μία καθηλωτική δικαστική ιστορία, μία κοινωνική αλληγορία για την εφαρμογή της δημοκρατίας στην κοινωνία, με έναν υπέροχο Χένρι Φόντα, στην πρώτη κινηματογραφική δουλειά ενός κορυφαίου Αμερικανού σκηνοθέτη, του Σίντνεϊ Λουμέτ.
Tag Archives: Drama
Miracolo a Milano – Vittorio De Sica (1951) [Κριτική]
Η ταινία «Θαύμα στο Μιλάνο» (Miracolo a Milano) του Βιτόριο Ντε Σίκα, είναι μία ποιητική αλληγορία, με διαχρονικά νοήματα και δυστυχώς, επίκαιρη όσο ποτέ.
The Double Life of Veronique – Krzysztof Kieslowski (1991) [Κριτική]
Μία γυναίκα μοιρασμένη σε δύο σώματα, η μία στην Πολωνία και η άλλη στο Παρίσι. Μπλέκονται, αλληλεξαρτώνται και αλληλοκαθορίζονται, σε ένα μοναδικό φιλμ, από τον Κριστόφ Κισλόφσκι.
Elevator to the Gallows – Louis Malle (1958) [Κριτική]
Μία ταινία σταθμός στη γαλλική – και όχι μόνο – φιλμογραφία, προάγγελος της νουβέλ βαγκ, αλλά και των αστυνομικών θρίλερ που ακολούθησαν και σημάδεψαν τη δεκαετία του ’60.
Persona – Ingmar Bergman (1966) [Κριτική]
Σε επανέκδοση κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα μία αριστουργηματική μινιμαλιστική σπουδή πάνω στη γυναικεία φύση, την ψυχολογία της χαμένης ταυτότητας και την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης.
Mud – Jeff Nichols (2012) [Κριτική]
Ο σκηνοθέτης του αξιόλογου Take Shelter (Καταφύγιο – 2011) επιστρέφει με μία διαφορετική ταινία ενηλικίωσης και με τον Μάθιου ΜακΚόναχι, ίσως στην καλύτερη ερμηνεία της καριέρας του.
Bicycle Thieves – Vittorio De Sica (1948) [Κριτική]
Μία από τις κορυφαίες ταινίες όλων των εποχών, που κέρδισε το ειδικό βραβείο Όσκαρ για καλύτερη ξένη ταινία 7 χρόνια πριν καθιερωθεί αυτή η κατηγορία, επανακυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα, στις Κινηματογραφικές Αίθουσες.
The Iceman – Ariel Vromen (2012) [Κριτική]
Ο αποδεδειγμένα καλός ηθοποιός Μάικλ Σάνον, μετά το «ευχάριστο» διάλειμμα του Σούπερμαν (Man of Steel – 2013), όπου υποδύθηκε τον στρατηγό Zod, μας δείχνει για μία ακόμα φορά, για το τι είναι ικανός…
The Company You Keep – Robert Redford (2012) [Κριτική]
Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ, πρωταγωνιστεί αλλά και σκηνοθετεί τον «Κανόνα της Σιωπής», επιστρατεύοντας στο πλευρό του, μερικούς από τους καλύτερους Αμερικανούς ηθοποιούς της γενιάς του, με φόντο το αντιπολεμικό κίνημα, The Weather Underground.
Vivre Sa Vie – Jean-Luc Godard (1962) [Κριτική]
Συνδυάζοντας μοναδικά τη μυθοπλασία με το ντοκιμαντέρ και εγγράφοντας το προσωπικό δράμα της ηρωίδας σε έναν ευρύτερο κοινωνικό και φιλοσοφικό προβληματισμό, ο σκηνοθέτης Ζαν Λικ Γκοντάρ μας παρουσιάζει ένα πραγματικό αριστούργημα και μία από τις πιο αντιπροσωπευτικότερες ταινίες του γαλλικού Νέου Κύματος.
George Roussos 