Ο αποδεδειγμένα καλός ηθοποιός Μάικλ Σάνον, μετά το «ευχάριστο» διάλειμμα του Σούπερμαν (Man of Steel – 2013), όπου υποδύθηκε τον στρατηγό Zod, μας δείχνει για μία ακόμα φορά, για το τι είναι ικανός…
Tag Archives: Drama
The Company You Keep – Robert Redford (2012) [Κριτική]
Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ, πρωταγωνιστεί αλλά και σκηνοθετεί τον «Κανόνα της Σιωπής», επιστρατεύοντας στο πλευρό του, μερικούς από τους καλύτερους Αμερικανούς ηθοποιούς της γενιάς του, με φόντο το αντιπολεμικό κίνημα, The Weather Underground.
Vivre Sa Vie – Jean-Luc Godard (1962) [Κριτική]
Συνδυάζοντας μοναδικά τη μυθοπλασία με το ντοκιμαντέρ και εγγράφοντας το προσωπικό δράμα της ηρωίδας σε έναν ευρύτερο κοινωνικό και φιλοσοφικό προβληματισμό, ο σκηνοθέτης Ζαν Λικ Γκοντάρ μας παρουσιάζει ένα πραγματικό αριστούργημα και μία από τις πιο αντιπροσωπευτικότερες ταινίες του γαλλικού Νέου Κύματος.
Before Midnight – Richard Linklater (2013) [Κριτική]
Οι χαρισματικοί Ethan Hawke και Julie Delpy επιστρέφουν στους ρόλους των Jesse και Celine και μοιράζονται μαζί μας το τρίτο μέρος μιας ξεχωριστής ιστορίας αγάπης. Γυρισμένο στο αγέρωχο και ανεπιτήδευτο τοπίο της Μάνης, το «Πριν τα Mεσάνυχτα» έρχεται να συμπληρώσει ιδανικά μία υπέροχη κινηματογραφική τριλογία.
The Piano Teacher – Michael Haneke (2001) [Κριτική]
Η Έρικα Κόχατ (Isabelle Huppert), είναι μια δασκάλα πιάνου που ζει στη Βιέννη. Λατρεύει τον Μπαχ και τον Μπραμς, για την αρμονία, τη μαθηματική ακρίβεια και το ελεγχόμενο συναίσθημά τους. Ζει με τη μητέρα της, η οποία την καταπιέζει και την κατευθύνει σαν να είναι ακόμα το μικρό της κοριτσάκι. Μόνο που η Έρικα έχει επιθυμίες, ανάγκες και στόχους τόσο μεγάλους, τόσο επιτακτικούς που αναγκάζεται να τους κρύβει ερμητικά.
The Lady with the Dog – Iosif Kheifits (1960) [Κριτική]
Αριστοκράτισσα από την επαρχία, συναντά στη Γιάλτα στα τέλη του 19ου αιώνα έναν Μοσχοβίτη φιλόλογο, τον Ντμίτρι Γκούρωφ. Ανάμεσα στους δύο παντρεμένους, ξεκινά ένας δεσμός που μοιάζει να είναι προϊόν της ρομαντικής ατμόσφαιρας του παραθαλάσσιου θέρετρου. Η λογική επιβάλλει τη διάλυσή του με την επιστροφή στην πεζή πραγματικότητα.
Two Mothers – Anne Fontaine (2013) [Κριτική]
Η Ροζ (Ρόμπιν Ράιτ) και η Λίλ (Ναόμι Γουότς) είναι κολλητές. Μεγάλωσαν στην ίδια γειτονιά μιας ειδυλλιακής παραθαλάσσιας πόλης και έχουν ανατραφεί με τα ίδια, λίγο πολύ, βιώματα, αναπτύσσοντας κοινές συνήθειες, με έναν παρόμοιο τρόπο ζωής. Η σχέση τους είναι πολύ ιδιαίτερη και η φιλία τους φαντάζει αληθινή και αδιάσπαστη.
The Great Gatsby – Baz Luhrmann (2013) [Κριτική]
«Ο Υπέροχος Γκάτσμπυ» ακολουθεί τον επίδοξο συγγραφέα Νικ Κάραγουεϊ (στα πρότυπα του ίδιου του Φιτζέραλντ), που φεύγει από τις Μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ για να πάει στη Νέα Υόρκη της άνοιξης του 1922. Μιας εποχής που χαρακτηρίζεται από τα χαλαρά ήθη, την πομπώδη τζαζ, την κυριαρχία του λαθρεμπορίου, αλλά και της ακμής του χρηματιστηρίου.
Μικρές Εξεγέρσεις (Small Revolts) – Κυριάκος Κατζουράκης (2009) [Κριτική]
“Να βγεις από το δάσος των στερεότυπων και των φαντασμάτων.
Να δεις τον εαυτό σου και τη ζωή αλλιώς.
Να εξεγερθείς χωρίς να χάσεις τη δύναμη να συγχωρείς.
Να δεις τον κόσμο με άλλα μάτια”
Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού – Έκτορας Λυγίζος (2012) [Κριτική]
Ένα 22χρονο αγόρι στην Αθήνα, δεν έχει δουλειά, δεν έχει λεφτά, δεν έχει κοπέλα και το κυριότερο, δεν έχει φαΐ να φάει. Παρόλα αυτά, έχει ένα καναρίνι και διαθέτει μία πολύ ωραία φωνή, κόντρα τενόρου. Όταν όμως μένει και χωρίς σπίτι, πρέπει να βρει κρυψώνα για το καναρίνι του. Κι όταν το καναρίνι παγιδεύεται μες στην κρυψώνα, το αγόρι πρέπει να βρει βοήθεια. Πρέπει να βρει κάποιον να του εξομολογηθεί τι του συμβαίνει…
George Roussos 