Δέκα χρόνια μετά το υποψήφιο για Βραβείο BAFTA φιλμ, «Black Book» (2006), ο Πολ Βερχόφεν επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία: «Εκείνη» (Elle – 2016). Ο Ολλανδός σκηνοθέτης στην πρώτη του γαλλική ταινία, πραγματοποιεί την καλλιτεχνική υπέρβαση και μας παρουσιάζει την καλύτερη ταινία της μέχρι τώρα πλούσιας, αλλά αισθητικά αμφιλεγόμενης, φιλμογραφίας του. Πρωταγωνιστεί η καταπληκτική Ιζαμπέλ Ιπέρ, σ’ ένα ρεσιτάλ ερμηνείας που μοιραία σημαδεύει ανεξίτηλα την νέα κινηματογραφική σεζόν.
Tag Archives: Thriller
Money Monster – Jodie Foster (2016) [Κριτική]
Η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός, Τζόντι Φόστερ, επιστρέφει στην σκηνοθετική καρέκλα με μια ταινία που ακροβατεί περίτεχνα ανάμεσα σ’ ένα περιπετειώδες θρίλερ και σε μία σάτιρα των μέσων μαζικής ενημέρωσης και του χρηματοοικονομικού συστήματος. Παρά το αρκετά προβλέψιμο σενάριο, είναι η σκηνοθεσία της Αμερικανίδας δημιουργού που κρατάει το ενδιαφέρον του θεατή, καθώς και η αξιοποίηση τριών διαφορετικών, αλλά αξιόλογων ηθοποιών: του Τζορτζ Κλούνεϊ, της Τζούλια Ρόμπερτς και του ανερχόμενου και ταλαντούχου, Τζακ Ο’ Κόνελ.
The Revenant – Alejandro González Iñárritu (2015) [Κριτική]
Εμπνευσμένη από αληθινή ιστορία, η «Επιστροφή» φέρει τη σκηνοθετική σφραγίδα του καταξιωμένου και βραβευμένου με Όσκαρ σκηνοθέτη, Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιαρίτου («Birdman», «Babel»). Μία επική περιπέτεια στην Αμερική του 19ου αιώνα που βυθίζει τους θεατές σε μια πραγματικότητα απαράμιλλης ομορφιάς, αλλά και κινδύνων, καθώς εξερευνά πρωτογενή ένστικτα, όχι μόνο για την επιβίωση, αλλά και την αξιοπρέπεια του ανεξάρτητου ατόμου.
It Follows – David Robert Mitchell (2014) [Κριτική]
Ο Αμερικανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος, Ντέιβιντ Ρόμπερτ Μίτσελ, τέσσερα χρόνια μετά το φιλμ «Ο Μύθος της Αμερικάνικης Εφηβείας» (The Myth of the American Sleepover – 2010), επιστρέφει με τη δεύτερη μεγάλους μήκους δημιουργία του: «Σε Ακολουθεί» (It Follows – 2014). Η ταινία που προβλήθηκε πέρσι τον Μάιο στο Φεστιβάλ των Καννών, αποτελεί ένα αξιόλογο και ενδιαφέρον θρίλερ, όπου μέσα από προσεγμένα πλάνα και την έξυπνη χρήση τόσο του φωτισμού, όσο και του ατμοσφαιρικού μουσικού σκορ, κερδίζει τον θεατή. Παράλληλα ο Μίτσελ προσφέρει και μία συμβολική οπτική ματιά, στην εφηβεία και στην σεξουαλική ενηλικίωση.
The American Friend – Wim Wenders (1977) [Κριτική]
Το «Ένας Αμερικανός Φίλος» (The American Friend), είναι η έβδομη μεγάλου μήκους ταινία του σπουδαίου Γερμανού σκηνοθέτη, Βιμ Βέντερς, η οποία κυκλοφορεί σε επανέκδοση δίνοντας μας την ευκαιρία να την ξαναθυμηθούμε. Το φιλμ αποτελεί διασκευή του βιβλίου «Το παιχνίδι του κυρίου Ρίπλεϊ« της Πατρίσια Χάισμιθ. Ο Βιμ Βέντερς αποδίδει έμφαση τόσο στους χαρακτήρες – την αποξένωση, τα διλήμματα και τα συναισθήματα τους – όσο και στις πόλεις στις οποίες εκείνοι ζουν και δρουν. Η ιστορία διαδραματίζεται μεταξύ Νέας Υόρκης, Παρισιού, Αμβούργου και Μονάχου, ενώ στο καστ συναντάμε στους κεντρικούς ρόλους τους εξαιρετικούς Ντένις Χόπερ και Μπρούνο Γκανζ και στους συμπληρωματικούς ρόλους τους Σαμ Φούλερ και Νίκολας Ρέι. Το φιλμ πραγματοποίησε την πρεμιέρα του τον Μάιο του 1977, στο 30ό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών.
The Blue Room – Mathieu Amalric (2014) [Κριτική]
Τέσσερα χρόνια μετά το φιλμ «Τουρνέ στο Παρίσι» (Tournée – 2010) – για το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών – ο πολυτάλαντος Ματιέ Αμαλρίκ (Μόναχο – 2005, The Diving Bell and the Butterfly – 2007), επιστρέφει πίσω από την κάμερα, κρατώντας παράλληλα για τον εαυτό του, τον κεντρικό ρόλο. Ο Γάλλος δημιουργός πρωταγωνιστεί, γράφει και σκηνοθετεί με εντυπωσιακή ακρίβεια ένα σφιχτοδεμένο και μινιμαλιστικό ερωτικό θρίλερ, γεμάτο σασπένς και αφοπλιστικό αισθησιασμό.
La Isla Minima – Alberto Rodríguez (2014) [Κριτική]
Το «Μικρό Νησί», εξελίσσεται με φόντο τους δυσοίωνους βάλτους του Γουαδαλκιβίρ και αποτελεί την έκτη μεγάλου μήκους δημιουργία του Αλμπέρτο Ροντρίγκεζ. Ο Ισπανός σκηνοθέτης, μας προσφέρει ένα προσεγμένο και αισθητικά τέλειο, αστυνομικό θρίλερ. Ένα θρίλερ, που παρά τη σχετικά προβλέψιμη εξέλιξη του σεναρίου, καταφέρνει με τη δεξιοτεχνία του σκηνοθέτη, με την πανέμορφη φωτογραφία, τα πανοραμικά πλάνα αλλά και τις αξιόλογες ερμηνείες των δύο βασικών πρωταγωνιστών του – Χαβιέ Γκουτιέρεζ και Ραούλ Αρεβάλο – να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον και την αγωνία του θεατή, μέχρι να πέσει η αυλαία.
Nightcrawler – Dan Gilroy (2014) [Κριτική]
Ο σεναριογράφος Νταν Γκίλροϊ, περνά για πρώτη φορά πίσω από την κάμερα και μας παρουσιάζει το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, που ακούει στο όνομα: «Νυχτερινός Ανταποκριτής» (Nightcrawler). Πρόκειται για ένα δυνατό θρίλερ με φόντο το νυχτερινό Λος Άντζελες και την αμφιλεγόμενη μάχη της δημοσιογραφίας στον βωμό της είδησης. Θυμίζοντας λίγο από το θρυλικό «Network» (1976) του σπουδαίου Σίντνεϊ Λουμέτ, ο Γκίλροϊ παρουσιάζει με τον δικό του τρόπο μία ενδιαφέρουσα οπτική της μάχης των μέσων μαζικής ενημέρωσης στην αναζήτηση του ρεπορτάζ, με οποιοδήποτε κόστος. Το σενάριο ήταν υποψήφιο για Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου, ενώ στον πρωταγωνιστό ρόλο συναντάμε τον Τζέικ Τζίλενχαλ (Donnie Darko – 2001), ο οποίος μετά από καιρό μας χαρίζει μία ιδιαίτερα αξιόλογη ερμηνεία, που του απέφερε και μία υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα Α’ Ανδρικού Ρόλου σε Δράμα.
A Girl Walks Home Alone at Night – Ana Lily Amirpour (2014) [Κριτική]
Το φιλμ «Ένα Κορίτσι Γυρίζει Σπίτι Μόνο του τη Νύχτα» (A Girl Walks Home Alone at Night), αποτελεί την πρώτη μεγάλου μήκους δημιουργία της Ιρανής σκηνοθέτιδας Άνα Λίλι Αμιρπούρ. Μία πρωτότυπη σύνθεση, αλλά κι ένας αρμονικός συνδυασμός διαφορετικών κινηματοραφικών ειδών – από το γουέστερν, μέχρι τις ταινίες τρόμου – ο οποίος αποδίδεται ιδανικά σε ασπρόμαυρο φόντο, υπό τους ήχους ενός προσεγμένου μουσικού σκορ.
Magical Girl – Carlos Vermut (2014) [Κριτική]
Μία από τις καλύτερες ταινίες που είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τον Νοέμβριο στο 55ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, κάνει την εμφάνιση της, στις Κινηματογραφικές Αίθουσες. Ο λόγος για το «Magical Girl» του Κάρλος Βερμούτ. Ένα φιλμ, τέλειο αισθητικά, που με πρωτότυπο σενάριο και αξιόλογες ερμηνείες από την πλειοψηφία των ηθοποιών (με ιδιαίτερη μνεία στην Μπάρμπαρα Λένι), κερδίζει τον θεατή που περιμένει αγωνιωδώς κάθε νέα σκηνή, για να δει την εξέλιξη της ιστορίας…
George Roussos 