Έχοντας ολοκληρώσει με επιτυχία τον κινηματογραφικό άθλο του, με το φιλμ «Μεγαλώνοντας» (Boyhood – 2014), ο Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ, επιστρέφει δυναμικά με τη νέα του δημιουργία: «Όλοι Θέλουν Από Λίγο!!» (Everybody Wants Some!! – 2016). Παίρνοντας τη σκυτάλη από τη δημιουργία του «Dazed and Confused» (1993), ο σπουδαίος εκφραστής του αμερικανικού ανεξάρτητου κινηματογράφου, αποτίει έναν νοσταλγικό φόρο τιμής στη δεκαετία του ’80, χωρίς διαδίκτυο και κινητά τηλέφωνα, αλλά μέσα από ένα δυνατό σάουντρακ και πολύ μπέιζμπολ…
Tag Archives: Comedy
The Lady in the Van – Nicholas Hytner (2015) [Κριτική]
Η διπλά βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός, Μάγκι Σμιθ – γνωστή και από την πρόσφατη συμμετοχή της στο τηλεοπτικό «Downton Abbey» – αναβιώνει έναν από τους πιο φημισμένους ρόλους της καριέρας της: την Miss Shepherd στο «Lady in the Van» του Alan Bennett. Πρόκειται για την υπέροχη κινηματογραφική μεταφορά του αυτοβιογραφικού και αξιόλογου, θεατρικού του έργου.
The Big Short – Adam McKay (2015) [Κριτική]
Ο υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα, σεναριογράφος, ηθοποιός και σκηνοθέτης, Άνταμ Μακέι, μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το βιβλίο του Μάικλ Λιούις: «Το Μεγάλο Σορτάρισμα» (The Big Short). Η ταινία παρουσιάζει πως οι τράπεζες, οι οίκοι αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, αλλά ακόμα και η αμερικανική κυβέρνηση, αρνούνταν σκοπίμως να αποκαλύψουν την επικείμενη κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας, συγκαλύπτοντας την μεγάλη απάτη των στεγαστικών δανείων, τον ψεύτικο κόσμο των ομολογιακών συναλλαγών και της κτηματαγοράς.
«Chevalier» – Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη (2015) [Κριτική]
Πέντε χρόνια μετά το «Attenberg» (2010), η Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη επιστρέφει με την τρίτη μεγάλου μήκους δημιουργία της, το «Chevalier». Έχοντας ως πρωταγωνιστές τον Βαγγέλη Μουρίκη, τον Μάκη Παπαδημητρίου, τον Γιώργο Πυρπασόπουλο, αλλά και τον Σάκη Ρουβά, η ταινία βασιζόμενη σ’ ένα έξυπνο σενάριο, εισέρχεται με κωμικό τρόπο στον ιδιαίτερο και ανταγωνιστικό κόσμο των ανδρών.
Suntan – Αργύρης Παπαδημητρόπουλος (2016) [Κριτική]
Πέντε χρόνια μετά το «Wasted Youth», ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος, επιστρέφει εντυπωσιακά με την τρίτη μεγάλου μήκους δημιουργία του: «Suntan». Το φιλμ μας μεταφέρει σ’ ένα έντονα ερωτικό και μυστηριώδες καλοκαιρινό προορισμό στην καρδιά του Αιγαίου, στήνοντας έξυπνα ένα απρόβλεπτο ψυχολογικό δράμα, γεμάτο σασπένς αλλά και χιούμορ. Στο ιδιαίτερο καστ της ταινίας, ξεχωρίζει η καταλυτική ερμηνεία του Μάκη Παπαδημητρίου και της Έλλης Τρίγγου.
Joy – David O. Russell (2015) [Κριτική]
Δύο χρόνια μετά το «American Hustle» (2013), ο πέντε φορές υποψήφιος για Όσκαρ, Ντέιβιντ Ο’Ράσελ, επιστρέφει δυναμικά με την όγδοη μεγάλου μήκους ταινία του. Ο Αμερικανός σκηνοθέτης, μεταφέρει με επιτυχία στην μεγάλη οθόνη, την ιστορία της εφευρέτη και επιχειρηματία, Τζόι Μαγκάνο, την οποία υποδύεται η Τζένιφερ Λόρενς, σε μία θετική και προσεγμένη ερμηνεία. Μαζί της ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο και ο Μπράντλεϊ Κούπερ – όπως ακριβώς και στο «Silver Linings Playbook» του 2012 – αλλά και η υπέροχη Ιζαμπέλα Ροσελίνι, σ’ έναν μικρότερο αλλά χαρακτηριστικό ρόλο.
L’ Arbitro – Paolo Zucca (2013) [Κριτική]
Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, ο ταλαντούχος Ιταλός σκηνοθέτης, Πάολο Ζούκα, αντλεί έμπνευση από την ομότιτλη μικρού μήκους δημιουργία του και μας παρουσιάζει το φιλμ: «Ο Διαιτητής» (The Referee / L’ Arbitro – 2013). Ένα ασπρόμαυρο, σουρεαλιστικό κινηματογραφικό ταξίδι, στον κόσμο του ποδοσφαίρου, έξυπνο και με όμορφο, όσο και ιδιαίτερο χιούμορ.
Chimes at Midnight – Orson Welles (1965) [Κριτική]
Φέτος συμπληρώθηκαν εκατό (100) χρόνια από τη γέννηση του Όρσον Γουέλς και αυτή την εβδομάδα κυκλοφορεί σε επανέκδοση στις κινηματογραφικές αίθουσες μία από τις λιγότερο γνωστές δημιουργίες του: «Φάλσταφ – Οι Καμπάνες του Μεσονυκτίου» (Falstaff – Chimes at Midnight / Campanadas a Medianoche – 1965). Ο Γουέλς υπήρξε ένας σπουδαίος ηθοποιός, σεναριογράφος, παραγωγός, σκηνοθέτης, μα πάνω απ’ όλα ένας πραγματικός καλλιτέχνης που σε ηλικία μόλις είκοσι έξι ετών ολοκληρώνει την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, τον θρυλικό «Πολίτη Κέιν». Η Έβδομη Τέχνη είχε μόλις ανακαλύψει το παιδί – θαύμα της και ο Γουέλς με τη σειρά του, έμελλε να αλλάξει για πάντα τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον Κινηματογράφο.
Kaos – Paolo Taviani, Vittorio Taviani (1984) [Κριτική]
Με φόντο τη Σικελία των αρχών του 20ού αιώνα ο νομπελίστας συγγραφέας Λουίτζι Πιραντέλο, βυθίζεται στο χάος της ανθρώπινης ψυχής, με τρόπο άλλοτε δραματικό, κι άλλοτε ανάλαφρο, που πίσω του όμως ενεδρεύει πάντοτε το τραγικό. Το 1984, οι Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι, βασιζόμενοι σε χαρακτηριστικές νουβέλες του Πιραντέλο, δημιουργούν ένα φιλμ αριστουργηματικό και ταυτόχρονα διαχρονικό, το «Χάος» (Kaos).
In Οrder of Disappearance – Hans Petter Moland (2014) [Κριτική]
Ο δημιουργός Χανς Πίτερ Μόλαντ, που στο παρελθόν μας έχει δώσει αξιόλογα δείγματα γραφής, με ταινίες του όπως το «Aberdeen» του 2000 και το «A Somewhat Gentle Man» του 2010, επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία: «Με Σειρά Εξαφάνισης» (In Order Of Disappearance / Kraftidioten). Έχοντας για ακόμη μία φορά για πρωταγωνιστή του, τον αγαπημένο και σπουδαίο ηθοποιό, Στέλαν Σκάρσγκαρντ, ο Νορβηγός σκηνοθέτης, μας παρουσιάζει μία διασκεδαστική ιστορία εκδίκησης, με ενδιαφέρουσα στοιχεία μαύρης κωμωδίας, η οποία διαδραματίζεται στο παγωμένο τοπίο της Σκανδιναβίας.
George Roussos 