
Μια από τις πιο ρομαντικές και προσωπικά αγαπημένες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, με φόντο την παιδική αθωότητα, τη φιλία και την ενηλικίωση. Η ταινία, παραγωγής του 1986, αφηγείται την ιστορία δύο μικρών αγοριών, τα οποία θα περάσουν μαζί τις καλοκαιρινές διακοπές στα μαστιχοχώρια της Χίου το 1960, ενώ το ένα από τα δύο θα γνωρίσει το πρώτο ερωτικό «σκίρτημα» για μια συνομήλική του κοπέλα. Κυκλοφορεί σε επανέκδοση.
Tag Archives: Drama
Το δικαίωμα στην επιλογή και «Λόρενς για Πάντα» (Laurence Anyways) του Ξαβιέ Ντολάν

Το «τρομερό παιδί» του Καναδικού κινηματογράφου, ο προκλητικός Ξαβιέ Ντολάν, μετά τα πολυβραβευμένα του φιλμ «Σκότωσα τη Μητέρα Μου» (I Killed My Mother – 2009) και «Φανταστικές Αγάπες» (Heartbeats – 2010), σκηνοθετεί το 2012 με μοναδική μαεστρία, τους ταλαντούχους Μελβίλ Πουπό και Σουζάν Κλεμάν. Μια πρωτότυπη θεματική που προσεγγίζει αιρετικά το δικαίωμα στη διαφορετικότητα και την ατομική ελευθερία. Μία συγκλονιστική ιστορία αγάπης που καταρρίπτει κάθε ταμπού, κερδίζοντας δύο βραβεία στο Φεστιβάλ των Καννών και διαθέτοντας ένα αγαπημένο μουσικό σκορ.
Accattone – Pier Paolo Pasolini (1961) [Κριτική]

Ο Παζολίνι με τη δική του υπέροχη ποιητική ματιά, παρουσιάζει πιο έντονο τον ρεαλισμό κινηματογραφώντας την πραγματικότητα της εξαθλιωμένης παρακοινωνίας που ενεργεί στο περιθώριο. Μια απόλυτη καταγραφή της ιταλικής κοινωνίας του λούμπεν, που η αδράνεια τους οδηγεί σε μειωμένη κοινωνική συνείδηση, αποκομμένοι από την πραγματικότητα. Το «Accattone» (1961) κυκλοφορεί σ’ επανέκδοση δίνοντας μας τη δυνατότητα να θυμηθούμε επί της μεγάλης οθόνης, την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του «ποιητή των εικόνων», Πιέρ Πάολο Παζολίνι.
«Η Αποπλάνηση» (The Beguiled – 2017) της Σοφία Κόπολα

Τέσσερα χρόνια μετά το «The Bling Ring» (2013) με την Έμμα Γουάτσον, η Σοφία Κόπολα επιστρέφει δριμύτερη με την έκτη μεγάλου μήκους ταινία της. Η Αμερικανίδα σκηνοθέτης, μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το ομώνυμο βιβλίο του Τόμας Κάλιναν, χαρίζοντας μας μία αξιόλογη ταινία και προσφέροντας τη δική της προσωπική ματιά, καθώς το έργο είχε γυριστεί και το 1971, με πρωταγωνιστή τον Κλιντ Ίστγουντ. Πρόκειται για ένα αινιγματικό θρίλερ αποπλάνησης, με αξιόλογο σύνολο ηθοποιών, το οποίο απέσπασε το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο φετινό Φεστιβάλ των Καννών.
«Σημασία Έχει Ν’Αγαπάς» (That Most Important Thing: Love – 1975) του Αντρέι Ζουλάφσκι [Κριτική]

Το 1975, ο Αντρέι Ζουλάφσκι, παρουσιάζει την ταινία του «Σημασία Έχει Ν’Αγαπάς» (That Most Important Thing: Love). Πρόκειται για την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του σπουδαίου Πολωνού σκηνοθέτη. Ένα σπαρακτικό, ρομαντικό δράμα, με πρωταγωνίστρια την αγαπημένη Ρόμι Σνάιντερ, σ’ έναν από τους καλύτερους ρόλους της αξιόλογης καριέρας της. Δίπλα της στέκονται επάξια ο Φάμπιο Τέστι, ο Ζακ Ντουτρόνκ και σε δεύτερο ρόλο ο εκκεντρικός, Κλάους Κίνσκι. Το αριστούργημα του Ζουλάφσκι, με τη μαγευτική μουσική σύνθεση του Ζορζ Ντελρί, κυκλοφορεί σε επανέκδοση από την Πέμπτη 22 Ιουνίου.
A Dragon Arrives – Mani Haghighi (2016) [Κριτική]

Ο αξιόλογος Ιρανός ηθοποιός και σεναριογράφος Μάνι Χαγκίγκι – γνωστός μας από χαρακτηριστικές δημιουργίες, όπως το «About Elly» του 2009 και το «Μελβούρνη» του 2014 – κάθεται για έκτη φορά στην καρέκλα του σκηνοθέτη. Η νέα του δημιουργία ακούει στο όνομα «Ένας Δράκος Έρχεται!» (Ejdeha Vared Mishavad! / A Dragon Arrives! – 2016) και είναι ένα υπέροχα πρωτότυπο σουρεαλιστικό φιλμ με στοιχεία νέο νουάρ.
Personal Shopper – Olivier Assayas (2016) [Κριτική]

Η χημεία που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στον Ολιβιέ Ασαγιάς και στην Κρίστεν Στιούαρτ, φαίνεται ότι συνεχίζει να ευδοκιμεί επί της μεγάλης οθόνης. Με την πρώτη τους συνεργασία στο φιλμ «Τα Σύννεφα του Σιλς Μαρία», η Αμερικανίδα ηθοποιός έγραψε ιστορία, όντας η πρώτη από την απέναντι πλευρά του Ατλαντικού που αποσπά Βραβείο Σεζάρ για την ερμηνεία της. Ενώ φέτος με το έργο «Personal Shopper», ο Γάλλος δημιουργός τιμήθηκε με το Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών. Η «Βοηθός» είναι ένα προσεγμένο θρίλερ μυστηρίου, όπου ξεχωρίζει η ανεπιτήδευτη και αξιόλογη ερμηνεία, της ανανεωμένης Κρίστεν Στιούαρτ.
It’s Only the End of the World – Xavier Dolan (2016) [Κριτική]

Δύο χρόνια μετά το εξαιρετικό «Mommy», ο Ξαβιέ Ντολάν επιστρέφει εντυπωσιακά με τη νέα του δημιουργία: «Ακριβώς το Τέλος του Κόσμου» (It’s Only the End of the World – 2016). Στην έκτη μεγάλου μήκους ταινία του, ο καταξιώμενος Καναδός καλλιτέχνης μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη το ομώνυμο θεατρικό έργο του Ζαν Λυκ Λαγκάρς. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό ψυχόδραμα δωματίου, με ολοκληρωμένους χαρακτήρες οι οποίοι ερμηνεύονται ιδανικά από τους πέντε σπουδαίους ηθοποιούς που πρωταγωνιστούν: Νάταλι Μπάι, Μαριόν Κοτιγιάρ, Λεά Σεντού, Βενσάν Κασέλ και Γκασπάρ Ουλιέλ.
Blood of My Blood – Marco Bellocchio (2015) [Κριτική]

Έχοντας πραγματοποιήσει την παγκόσμια πρεμιέρα της στο 72ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας (Βραβείο FIPRESCI), η νέα δημιουργία του Μάρκο Μπελόκιο, έχει τον τίτλο: «Αίμα από το Αίμα μου» (Sangue del mio sangue / Blood of My Blood – 2015). Η ταινία ανοίγει στον 17ο αιώνα παρακολουθώντας τη δίκη μιας καλόγριας που κατηγορείται για μαγεία και κλείνει στο σήμερα περιγράφοντας τη συνάντηση μεταξύ ενός βρικόλακα κι ενός εφοριακού υπαλλήλου. Η ατμόσφαιρα, τυπική της πρόσφατης δουλειάς του σκηνοθέτη, είναι ταυτόχρονα ανατριχιαστική, όσο και γκροτέσκα αστεία, ενώ δεν λείπουν οι σουρεαλιστικοί συμβολισμοί.
Πλατεία Αμερικής – Γιάννης Σακαρίδης (2016) [Κριτική]

Τρία χρόνια μετά το προσεγμένο σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το φιλμ «Wild Duck» (2013), ο Γιάννης Σακαρίδης επιστρέφει δυναμικά με την δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του: «Πλατεία Αμερικής» (Amerika Square – 2016). Έχοντας ένα αξιόλογο σύνολο ηθοποιών στη διάθεση του και με οδηγό το βιβλίο «Η Βικτώρια δεν υπάρχει» του Γιαννη Τσιρμπα, ο σκηνοθέτης καταφέρνει να εισχωρήσει στην καρδιά μιας πόλης που επιβιώνει χτυπημένη από την ξενοφοβία, εκμαιεύοντας παράλληλα καλές ερμηνείες από τον Γιάννη Στάνκογλου, τον Μάκη Παπαδημητρίου και τον εξαιρετικό, Βασίλη Κουκαλάνι.