
Μία ταινία σταθμός στη γαλλική – και όχι μόνο – φιλμογραφία, προάγγελος της νουβέλ βαγκ, αλλά και των αστυνομικών θρίλερ που ακολούθησαν και σημάδεψαν τη δεκαετία του ’60.
Tag Archives: Drama
Persona – Ingmar Bergman (1966) [Κριτική]
Mud – Jeff Nichols (2012) [Κριτική]
Bicycle Thieves – Vittorio De Sica (1948) [Κριτική]
The Iceman – Ariel Vromen (2012) [Κριτική]
The Company You Keep – Robert Redford (2012) [Κριτική]
Vivre Sa Vie – Jean-Luc Godard (1962) [Κριτική]

Συνδυάζοντας μοναδικά τη μυθοπλασία με το ντοκιμαντέρ και εγγράφοντας το προσωπικό δράμα της ηρωίδας σε έναν ευρύτερο κοινωνικό και φιλοσοφικό προβληματισμό, ο σκηνοθέτης Ζαν Λικ Γκοντάρ μας παρουσιάζει ένα πραγματικό αριστούργημα και μία από τις πιο αντιπροσωπευτικότερες ταινίες του γαλλικού Νέου Κύματος.
Before Midnight – Richard Linklater (2013) [Κριτική]

Οι χαρισματικοί Ethan Hawke και Julie Delpy επιστρέφουν στους ρόλους των Jesse και Celine και μοιράζονται μαζί μας το τρίτο μέρος μιας ξεχωριστής ιστορίας αγάπης. Γυρισμένο στο αγέρωχο και ανεπιτήδευτο τοπίο της Μάνης, το «Πριν τα Mεσάνυχτα» έρχεται να συμπληρώσει ιδανικά μία υπέροχη κινηματογραφική τριλογία.
The Piano Teacher – Michael Haneke (2001) [Κριτική]

Η Έρικα Κόχατ (Isabelle Huppert), είναι μια δασκάλα πιάνου που ζει στη Βιέννη. Λατρεύει τον Μπαχ και τον Μπραμς, για την αρμονία, τη μαθηματική ακρίβεια και το ελεγχόμενο συναίσθημά τους. Ζει με τη μητέρα της, η οποία την καταπιέζει και την κατευθύνει σαν να είναι ακόμα το μικρό της κοριτσάκι. Μόνο που η Έρικα έχει επιθυμίες, ανάγκες και στόχους τόσο μεγάλους, τόσο επιτακτικούς που αναγκάζεται να τους κρύβει ερμητικά.
The Lady with the Dog – Iosif Kheifits (1960) [Κριτική]

Αριστοκράτισσα από την επαρχία, συναντά στη Γιάλτα στα τέλη του 19ου αιώνα έναν Μοσχοβίτη φιλόλογο, τον Ντμίτρι Γκούρωφ. Ανάμεσα στους δύο παντρεμένους, ξεκινά ένας δεσμός που μοιάζει να είναι προϊόν της ρομαντικής ατμόσφαιρας του παραθαλάσσιου θέρετρου. Η λογική επιβάλλει τη διάλυσή του με την επιστροφή στην πεζή πραγματικότητα.




