Το φετινό επετειακό 25ο Πανόραμα, θα διεξαχθεί από τις 15 έως και τις 25 Νοεμβρίου. Στις 11 ημέρες, που θα διαρκέσει το Φεστιβάλ, θα έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε, περισσότερες από 90 ταινίες, κυρίως από την Ευρώπη, αλλά και τις υπόλοιπες ηπείρους, οι οποίες φέτος θα παρουσιαστούν στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος και τον κινηματογράφο Τιτάνια Cinemax.
Tag Archives: Drama
J.A.C.E. – Μενέλαος Καραμαγγιώλης (2011) [Κριτική]
Ο Jace, έχοντας γνωρίσει την ανθρώπινη σκληρότητα στο μέγιστο βαθμό από την πρώτη μέρα της ζωής του, ολομόναχος και ορφανός, στα επτά του χρόνια, ξεκινά έναν άνισο, αγώνα επιβίωσης. Σε έναν κόσμο όπου η ανθρώπινη εκμετάλλευση κυριαρχεί, αναγκάζεται να περάσει από τη ζωή στα φανάρια, στην κόλαση του αναμορφωτήριου κι από εκεί στον θαμπό κόσμο της διαφθοράς, της πορνείας και των ναρκωτικών. Βλέποντας κάθε ελπίδα για διέξοδο συνεχώς να διαψεύδεται, συνεχίζει να πολεμά, κρατώντας καλά κρυμμένες μέσα του τις «ουλές» από τις προσωπικές του απώλειες. Η περιπλάνηση ενός βίαια πληγωμένου πλάσματος, που προσπαθεί να κυριαρχήσει στη δύναμη του και να διατηρήσει την ευαισθησία του, ενώ αγωνίζεται για δικαιοσύνη, συντροφικότητα και ελευθερία μέσα από την εκκωφαντική του σιωπή…
53o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης – Ταινία Λήξης
Η αντίστροφη μέτρηση για το 53ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έχει ήδη ξεκινήσει και λίγες μόλις ημέρες πριν από την ολοκλήρωσή του, πάμε να ρίξουμε μία ματιά στην ταινία λήξης του Φεστιβάλ.
The Hunt – Thomas Vinterberg (2012) [Κριτική]
Έπειτα από ένα επώδυνο διαζύγιο, ο 40χρονος Λούκας έχει μια νέα σχέση, μια νέα δουλειά και προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει τη σχέση του με τον έφηβο γιο του, Μάρκους. Όλα όμως τα γεγονότα, φαίνονταν να του πηγαίνουν, ανάποδα. Μια ιστορία κι ένα απλό, παιδικό ψέμα, είναι μόνο η αρχή. Καθώς πέφτει το χιόνι και πλησιάζουν οι γιορτές, το ψέμα εξαπλώνεται σαν ίωση. Το σοκ και η δυσπιστία ξεφεύγουν από τον έλεγχο, και η μικρή κοινότητα θα βρεθεί σε μια κατάσταση μαζικής υστερίας, όσο ο Λούκας παλεύει μόνος του για τη ζωή, αλλά και την αξιοπρέπειά του.
All Together – Stéphane Robelin (2011) [Κριτική]
Η Άνι, ο Ζαν, ο Κλοντ, ο Άλμπερτ και η Τζιν είναι κολλητοί φίλοι για περισσότερα από σαράντα χρόνια. Έτσι, όταν η μνήμη τους αρχίζει να εξασθενεί, η καρδιά τους δυναμώνει ώστε να αντιδράσει στην προοπτική ενός οίκου ευγηρίας, που διαφαίνεται ορατή. Όμως, οι πέντε φίλοι επαναστατούν και αποφασίζουν να συγκατοικήσουν σε ένα σπίτι!
Θίασος του Θόδωρου Αγγελόπουλου (1975) [Κριτική]
“Ήταν καλοκαίρι του 1964. Είχα τελειώσει τις σπουδές μου στη Γαλλία και επέστρεψα στην Ελλάδα για να δω τους δικούς μου. Το λεωφορείο από το αεροδρόμιο με άφησε στο Σύνταγμα. Κατευθύνθηκε με το σάκο στον ώμο προς το σπίτι μου. Έπεσα πάνω σε μια φοιτητική διαδήλωση. Η αστυνομία είχε πέσει πάνω στα παιδιά και τα έδερνε. Εγώ δεν είχα καμία σχέση με αυτά που συνέβαιναν, έτσι συνέχισα το δρόμο μου. Ε, έφαγα ξύλο. Μου σπάσανε τα γυαλιά. Γύρισα στο σπίτι μου πολύ αναστατωμένος. Ένιωσα σαν να βρισκόμουν μπροστά σ’ ένα δίλημμα “σ’ ενδιαφέρει αυτός ο τόπος ή όχι;” Είχα πει στη φίλη μου την Τώνια Μαρκετάκη που μου είχε προτείνει να κάνω κριτική κινηματογράφου στην εφημερίδα “Αλλαγή” ότι είχα έρθει στην Ελλάδα για να φύγω. Την άλλη μέρα την τηλεφώνησα και της είπα ότι θα μείνω. Κι έμεινα. Για να καταλάβω. Έκανα τις πρώτες μου ταινίες (“Αναπαράσταση”, “Μέρες του ’36” και “Θίασος”) για να καταλάβω την Ελλάδα…” Θόδωρος Αγγελόπουλος
Le Havre – Aki Kaurismaki (2011) [Κριτική]
Το αφιέρωμα του 53ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στο έργο του Άκι Καουρισμάκι παρουσιάζει τις πιο αντιπροσωπευτικές στιγμές της φιλμογραφίας του. Βαθιά ουμανιστικό, ανεπιτήδευτο και γενναιόδωρο στον θεατή, το σινεμά του Φινλανδού δημιουργού υμνεί με μινιμαλισμό, χιούμορ και νοσταλγία τις ανθρώπινες αξίες, ισορροπώντας εύστροφα ανάμεσα στην κωμωδία και την τραγωδία.
Keyhole – Guy Maddin (2011) [Κριτική]
Ο Οδυσσέας Πικ, γκάνγκστερ και ιδιόρρυθμος πατέρας, επιστρέφει ύστερα από καιρό σπίτι του. Φτάνει μαζί με δύο εφήβους, ένα πνιγμένο κορίτσι που έχει, μυστηριωδώς, επιστρέψει στη ζωή, κι έναν όμηρο δεμένο και φιμωμένο, που είναι στην πραγματικότητα ο έφηβος γιος του, Μάνερς. Καθώς βρίσκεται σε σύγχυση, ο Οδυσσέας δεν αναγνωρίζει τον γιο του, αλλά νιώθει ολοένα και πιο σίγουρος πως πρέπει να ξεκινήσει μια οδύσσεια εντός των τειχών του σπιτιού του, από την πίσω πόρτα μέχρι την κορυφή, διασχίζοντας ένα προς ένα τα δωμάτια μέχρι να φτάσει στη συζυγική κλίνη.
The Stranger – Orson Welles (1946) [Κριτική]
«Η τέχνη είναι ένα ψέμα που πραγματώνει την αλήθεια», Orson Welles.
Το φαινομενικά ήσυχο περιβάλλον μίας μικρής κολεγιακής κοινότητας στην Αγγλία, διαταράσσεται από τη δραπέτευση ενός γερμανικού εγκληματία πολέμου, που όμως στη πραγματικότητα έχει σχεδιαστεί από κυβερνητικούς πράκτορες με την ελπίδα, ότι ο φυγάς θα τους οδηγήσει σε άλλους καταζητούμενους που κρύβονται. Ο δραπέτης καταφεύγει στο σπίτι του καθηγητή Ράσκιν, που είναι ένας εγκληματίας πολέμου κρυμμένος, στην πόλη Μέρι, ώστε έτσι να γίνει πολίτης υπεράνω υποψίας. Ο Ράσκιν, δε χάνει τον καιρό του με τον πρώην συμπολεμιστή του. Από φόβο μήπως τον προδώσει, τον σκοτώνει και κρύβει το πτώμα του.
Lawless – John Hillcoat (2012) [Κριτική]
Lawless (2012)
Στην εποχή της Ποτοαπαγόρευσης, οι αδελφοί Μπόντουραντ αποτελούν μύθο στην Πολιτεία Φράνκλιν της Βιρτζίνια. Έχοντας επιβιώσει από τον Μεγάλο Πόλεμο και την ισπανική γρίπη, επιδίδονται στο λαθρεμπόριο του ουίσκι, το λεγόμενο και moonshine επειδή το διακινούν κάτω από το φως του φεγγαριού. Ο ερχομός όμως του Αστυνόμου Ρέικς από το Σικάγο ανατρέπει τις καταστάσεις – κι ενώ όλη η Πολιτεία υποτάσσεται στους καινούργιους και διεφθαρμένους κανονισμούς του, οι Μπόντουραντ δεν υποκύπτουν σε κανέναν.
Μετά το σκληρό και πεσιμιστικό “The Road” (από το ομότιτλο βιβλίο του Κόρμακ ΜακΚάρθι, με τον Βίγκο Μόρτενσεν στον πρωταγωνιστικό ρόλο), ο Αυστραλός Τζον Χίλκοουτ καταπιάνεται με το ιστορικό μυθιστόρημα “The Wettest County In The World” και αφηγείται μια αληθινή ιστορία που εκτυλίχθηκε στην Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης. Οι Τομ Χάρντι (“The Dark Knight Rises”) και Σάια ΛαΜπέφ (“Transformers”) υποδύονται τους αδελφούς Μπόντουραντ, παραγωγούς και λαθρεμπόρους παράνομου ουίσκι.
Συμπρωταγωνιστούν οι Γκάρι Όλτμαν και Γκάι Πιρς, ενώ το καστ συμπληρώνουν η Τζέσικα Τσαστέιν και η Μία Βασικόφσκα. Το σενάριο έγραψε ο μουσικός Νικ Κέιβ. Αξίζει να σημειώσουμε ότι το φιλμ “Παράνομοι” ήταν υποψήφιο για Χρυσό Φοίνικα στο τελευταίο φεστιβάλ των Καννών.
«Το μόνο που δημιούργησε η Ποτοαπαγόρευση, ήταν μπελάδες. Είμαι όπως οποιοσδήποτε άλλος άντρας. Το μόνο που κάνω είναι να προμηθεύω τη ζήτηση».
Αλ Καπόνε
Ποτοαπαγόρευση, γκάνγκστερ, δεκαετία του ’20, κι ένα ιδιαίτερο Soundtrack που σε ταξιδεύει στην ατμόσφαιρα της εποχής. Όλα αυτά, συνθέτουν το «Lawless», με ένα πραγματικά πολύ αξιόλογο cast, που γι’ αυτό τελικά φεύγεις από την Αίθουσα, έχοντας μια πικρή αίσθηση απογοήτευσης, πιστεύοντας ότι θα μπορούσε το φιλμ, να αποδοθεί πολύ καλύτερα…
Το μυθιστόρημα “The Wettest County In The World” δημιουργήθηκε όταν ο Ματ Μπόντουραντ αποφάσισε να γράψει ένα μυθιστορηματικό απολογισμό των περιπετειών του παππού του Τζακ, καθώς και των αδελφών του Φόρεστ και Χάουαρντ Μπόντουραντ.
Παρόλο που το μυθιστόρημα είναι εμπνευσμένο από αληθινά γεγονότα, δεν ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα: «Τα βασικά στοιχεία στοιχεία της ιστορίας είναι βασισμένα σε αληθινές ιστορίες των οικογενειών της περιοχής, άρθρα εφημερίδων και πρακτικά από δίκες. Παρά την ιστορική ενημέρωση όμως, δεν καταλαβαίνουμε πλήρως τους κεντρικούς ήρωες αυτής της ιστορίας, ή τουλάχιστον τον τρόπο σκέψης τους, καθώς έχουν πεθάνει όλοι πια και δεν υπάρχουν ντοκουμέντα όπως γράμματα ή ημερολόγια. Η δουλειά μου ουσιαστικά ήταν να «γεμίσω» τα κενά των καταγεγραμμένων γεγονότων και σκοπός μου να αγγίξω την αλήθεια που βρίσκεται πέρα από τα φτωχά ντοκουμέντα», εξηγεί ο συγγραφέας του βιβλίου που δημοσιεύτηκε το 2008.
Ο σκηνοθέτης Τζον Χίλκοουτ, επιστράτευσε τον παλιό του φίλο και συχνό συνεργάτη, τον Νικ Κέιβ, για να γράψει το σενάριο και τη μουσική – όπως είχαν κάνει και στο “The Proposition”. Στα πρότζεκτ των Χίλκοουτ/Κέιβ, το σενάριο και η μουσική είναι πάντα συνυφασμένα από την αρχή, και εξελίσσονται μαζί. Κι επειδή το “Παράνομοι“ εκτυλίσσεται στις αραιοκατοικημένες, δασώδεις περιοχές της Βιρτζίνια, η ομιλία των κεντρικών χαρακτήρων έχει έναν ιδιαίτερο, σχεδόν μουσικό ρυθμό που ο Κέιβ ενσωμάτωσε στους διαλόγους, σαν να ήταν μέρος της μουσικής υπόκρουσης.
«Τα τραγούδια του Νικ είναι σχεδόν αφηγηματικά, και γι’ αυτό νομίζω ότι όλες οι ταινίες του έχουν μια μουσικότητα», λέει ο Χίλκοουτ. «Υπάρχει ένας ρυθμός στον τρόπο που γράφει ο Νικ, στο διάλογο, στις σκηνές που εκτυλίσσονται. Για το “Παράνομοι“ μιλήσαμε για τη διασκευή του μυθιστορήματος (ήταν η πρώτη του φορά), αλλά επίσης μιλήσαμε για την υπόκρουση, και για το είδος της μουσικής. Όταν ο Νικ γράφει το υλικό και τη μουσική, η όλη διαδικασία είναι οργανική: πρώτα γεννιέται η μουσική, μετά το σενάριο, και μετά επιστρέφει και πάλι στη μουσική», καταλήγει ο σκηνοθέτης.
Έτος: 2012 | Xώρα: Η.Π.Α. | Διάρκεια: 116 λεπτά | Σκηνοθεσία: John Hillcoat | Σενάριο: Nick Cave, Matt Bondurant | Παίζουν: Tom Hardy, Shia LaBeouf, Guy Pearce
George Roussos 